Κοντά στις δύο το πρωί, κείνο το ξημέρωμα της Κυριακής, η βάρκα δεν είχε γιομίσει ούτε τα μισά του μισού τόνου αφρόψαρα. «Ο Τούρλος δεν είχε γι’ απόψε το πλήθος να «χορτάσει» το ψαράδικο του Πειραιά». Στην Ιχθυόσκαλα Κερατσινίου, μετά το καλάρισμα στην Αίγινα, ξεφορτώνονται λιγοστές για τη ζήτηση σαρδέλες. Στο δεύτερο καλάρισμα έξω απ’ το Φάληρο, η τηλεοπτική κάμερα που στήνεται στην πλώρη, δείχνει να σπαρταρά κοντά ένας τόνος σαρδέλες, ένα θαύμα αξίας τριών χιλιάδων ευρώ.

Κάθε βράδυ ασέλινο, κι ανάλογα με τη «χάση» και τη «φέξη» του φεγγαριού, στα νερά ανοιχτά της Αίγινας, γρι-γρι νύχτας ρίχνουν τα κυκλικά τους δίχτυα. Πρόκειται για μια αμφιλεγόμενη αλιευτική τεχνική, χαμένη λίγο έως πολύ στις νέες μεθόδους, ασύμφορη και ιδιαίτερη μιας κι εξαρτάται όχι μόνον απ’ τα μποφόρ, μα και απ’ τον φυσικό φωτισμό του πελάγους.

Το Υπουργείο Ναυτιλίας και Αιγαίου (http://www.hcg.gr/node/269) μας περιγράφει αυτή την τεχνική:

Γρι-γρι Νύχτας: Επειδή το σύστημα που χρησιμοποιεί το γρι - γρι νύχτας για να προσελκύσει τα ψάρια στηρίζεται στο δυνατό φως που εκπέμπουν λάμπες, αποφεύγει να ψαρεύει όταν έχει πανσέληνο, γιατί τότε το φως των λαμπών είναι αναποτελεσματικό (άλλωστε υπάρχει και σχετική νομοθετική απαγόρευση). Έτσι δουλεύει περίπου 26 ημέρες το μήνα και σταματάει (μπαϊντός) τις μέρες που έχει πανσέληνο. Για τον ίδιο λόγο, το πότε και πόσες φορές θα "καλάρει" σε μια νύχτα, εξαρτάται απ΄ το φεγγάρι (εμφάνιση - χάσιμο). Βασικό εργαλείο αυτής της μεθόδου είναι τα ρομπότ, μικρές πλωτές σχεδίες που πάνω τους έχουν μια φιάλη προπανίου και λάμπες μέχρι 10.000 κεριών (είναι απαραίτητα δύο). Παρόμοιες λάμπες υπάρχουν σε μια μικρή βάρκα 3-4 μέτρων, σε μια μεγαλύτερη βάρκα και στο ίδιο το καΐκι. Απαραίτητο εξάρτημα είναι και ένα μεγάλο δίχτυ, που στο πάνω μέρος του έχει φελλούς και στο κάτω, που είναι βυθισμένο, έχει βαρίδια και σιδερένιους κρίκους μέσα απ΄ τους οποίους περνάει ένα συρματόσχοινο, το οποίο όταν "καλάρουν" το τραβάνε, με αποτέλεσμα το κάτω μέρος του διχτύου να σουρώνει και να κλείνει σαν σάκος. Αρχικά εντοπίζονται τα ψάρια με το βυθόμετρο ή με το σόναρ, στην οθόνη του οποίου αυτά φαίνονται σαν μικρές κουκίδες. Ο καπετάνιος έχει την ικανότητα να αναγνωρίζει τι είδους ψάρια κινούνται στην περιοχή και φυσικά τον αριθμό τους. Αν αποφασίσει ότι συμφέρει να ψαρέψει, αφήνει ένα ρομπότ. Συνεχίζοντας για λίγο την πορεία του αφήνει και δεύτερο ρομπότ. Στη συνέχεια η μεγάλη βάρκα με επιβάτη ένα μέλος του πληρώματος, που λέγεται λαμπαδόρος, περιφέρεται από ρομπότ σε ρομπότ, χρησιμοποιώντας μόνο τα κουπιά της και κάνοντας απόλυτη ησυχία, και ελέγχει τα ψάρια που μαζεύτηκαν γύρω απ? αυτά. Αυτός είναι ο υπεύθυνος, μαζί με τον καπετάνιο φυσικά, για το πότε θα καλάρουν. Ακόμη ελέγχει τα θαλάσσια ρεύματα και προτείνει την πορεία που θα ακολουθήσει το καΐκι όταν θα ρίξει το δίχτυ. Αφού αποφασιστεί ότι ήρθε η ώρα της "καλάδας", ο λαμπαδόρος σβήνει το φως στο πρώτο ρομπότ και με τον τρόπο αυτό παίρνει όλα τα ψάρια που ήταν μαζεμένα εκεί στο φως της δικής του λάμπας. Στη συνέχεια κατευθύνεται προς το δεύτερο ρομπότ, όπου σβήνοντας τη λάμπα του, αφήνει όλα τα ψάρια εκεί. Ταυτόχρονα το καΐκι σβήνει τη δική του λάμπα και αφήνει όλα τα ψάρια στο φως της μικρής βάρκας, η οποία τα οδηγεί στο σημείο που βρίσκεται το δεύτερο ρομπότ. Η μεγάλη βάρκα τώρα έχει φτάσει στο καΐκι και παίρνει τη μία άκρη του διχτύου. Στη συνέχεια το καΐκι, κινούμενο γρήγορα, ρίχνει το δίχτυ, διαγράφοντας ένα μεγάλο κύκλο γύρω από τα ψάρια, που είναι συγκεντρωμένα κάτω απ΄ τη μικρή βάρκα. Επιστρέφοντας στο σημείο που περιμένει η μεγάλη βάρκα πιάνει και την άλλη άκρη του διχτύου. Τότε τραβούν το συρματόσχοινο που υπάρχει στο κάτω μέρος του διχτύου με το βίντζι, ώστε να σουρώσει αυτό και να εγκλωβίσει τα ψάρια. Έπειτα, με τη βοήθεια δύο μαγκάνων, που βρίσκονται η μια στην πλώρη του σκάφους και η άλλη στην πρύμη τραβούν το δίχτυ με τα ψάρια κοντά στο σκάφος και με τις απόχες ή άλλα κατάλληλα εργαλεία τα παίρνουν πάνω στο σκάφος και τα ρίχνουν σε παγολεκάνες. Αφού τελειώσει η διαδικασία αυτή, τινάζουν και καθαρίζουν το δίχτυ και το τακτοποιούν προσεκτικά, για να είναι έτοιμο για την επόμενη "καλάδα". Στο δρόμο προς το σημείο όπου θα παραδώσουν τα ψάρια, γίνεται η διαλογή και η τοποθέτησή τους σε τελάρα. Η παραπάνω διαδικασία είναι επίπονη και απαιτεί πολλά εργατικά χέρια. Για το λόγο αυτό στο γρι - γρι απασχολούνται 13 - 15 άτομα. Με το γρι - γρι ψαρεύονται αφρόψαρα (σαρδέλες, γαύροι, σαυρίδια, κολιοί, γόπες κ.ά.).

ΓΡΙ - ΓΡΙ ΝΥΧΤΑΣ
(η αλιεία αυτή στηρίζεται στον θετικό φωτοτροπισμό) 

                                                                     Αποτελείται από:

  • σκάφος ξύλινο με μηχανή που ρίχνει το δίχτυ: ["πρωτοκάϊκό"]
  • μικρότερο σκάφος, χωρίς μηχανή, εντός του οποίου τοποθετείται το δίχτυ: ["δευτεροκάϊκο"]
  • μικρές βάρκες, χωρίς μηχανή, με λαμπτήρες εντόνου φωτός; ["λάμπες" ή "ρομπότ"]

Μήκος διχτυού: 300 - 500 μέτρα
Αλίευση:  Τις ασέληνες νύχτες
Αλιεύματα: Πελαγικά ψάρια (λ.χ. Σαρδέλα, γαύρος, κολιός, γόπες)
Σκάφος Μήκος = 14 μέτρα
Χωρητικότητα = 20 κόρους
Ιπποδύναμη = 110 HP

 

Τόνια Ζαραβέλα

Ημερ. δημοσίευσης: 12-03-2014

Κατηγορία(ες): ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ, ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ->ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ->ΨΑΡΕΜΑ

Tags: ψάρεμα με γρι-γρι