Η ώρα της ανακατασκευής του παραλιακού έφτασε, λοιπόν. Αύριο το πρωί τα μηχανήματα του ανάδοχου εργολάβου πιάνουν δουλειά στο λιμάνι της Αίγινας, από την προβλήτα των δελφινιών μέχρι στο ύψος της Παναγίτσας.
Οι ενστάσεις κι οι αντιδράσεις για το άκαιρο της στιγμής πολλές, καθώς σε μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού (κι όχι μόνο στους επαγγελματίες) ακούστηκε αδιανόητο να ξεκινήσουν τέτοιου ειδους εργασίες στο κομβικό σημείο της υποδοχής των καλοκαιρινών επισκεπτών - το λιμάνι - τέλη Ιουνίου, αρχές Ιούλη.
Παρά τις παραστάσεις, ωστόσο, και στον ίδιο τον δήμαρχο, η φωνή όσων ζητησαν να μετατεθεί χρονικά το συγκεκριμένο έργο για μετά τη λήξη της τουριστικής περιόδου δεν εισακούστηκε.
Επ' αφορμή της αυριανής έναρξης των εργασιών, ζητήσαμε από τον Ευθύμη Στεργιούλα, πολιτικό υπομηχανικό οδικών έργων, που σε όλους τους τόνους εξέθεσε τις τελευταίες μέρες την αντίθεσή του στην άμεση εκτέλεση της ανακατασκευής, να στοιχειοθετήσει την άποψή του, εξηγώντας για ποιους λόγους θεωρεί τόσο επιζήμια την απόφαση της δημοτικής αρχής να προχωρήσει στη δρομολογημένη της απόφαση.
Διαβάστε το σκεπτικό του και κρίνετε μόνοι σας αν είναι υπερβολικός, καταστροφολογικός, ή απλά ρεαλιστής. 

Δεν είμαι δημοσιογράφος, ούτε ασχολούμαι με τα κοινά ως φορέας εξουσίας. Οι γνώσεις αλλά κι αυτό που λέγεται αποστασιοποίηση της κοινής λογικής μου επιτρέπουν να βλέπω τα πράγματα όσο πιο αμερόληπτα γίνεται. Σε μια κοινωνία, ως πολίτες, οφείλουμε να σκεφτόμαστε, οι αποφάσεις μας, οι ενέργειές μας, τι αντίκτυπο θα έχουν στον συνάνθρωπο, στον τόπο, στη χώρα που ζούμε. Από αύριο, λοιπόν, θα είμαστε όλοι ενώπιον ενός τεχνικού έργου, αυτό της βελτίωσης του οδοστρώματος του κεντρικότερου δρόμου του νησιού. 
Σαφώς και δεν αμφισβητείται η αναγκαιότητα του να φτιαχτεί ο δρόμος. Σε πολλούς από εμάς είναι νωπή η εικόνα των εργατών που κάθε τρεις και λίγο κάτι πρωινά, τις ώρες που είχε την περισσότερη κίνηση, έριχναν λάσπη-τσιμέντο στις τρύπες του οδοστρώματος, αδιαφορώντας για τα αυτοκίνητα που έρχονταν από πίσω, τις πατούσαν, κι οι τρύπες ξανάνοιγαν. Αυτοί τη δουλειά που τους έλεγαν έκαναν... Έτσι, λοιπόν, φτάσαμε να έχουμε έναν δρόμο που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από μια πίστα για μηχανές μότο κρος. 
Η γραφειοκρατία στο δημόσιο είναι μιά γάγγραινα.. Ειδικά τώρα που υπάρχει οικονομική δυστοκία. Όμως, ως πολίτη μου κάνει εντύπωση η δήλωση του αντιπεριφερειάρχη κου Κατσικάρη: "Το κονδύλι για το συγκεκριμένο έργο, έχει εγκριθεί εδώ κι ένα χρόνο", ΕΔΩ ΚΙ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ...!!
Και φτάνουμε, λοιπόν, στο δια ταύτα.
Τεχνικά για να έχει αυτό το έργο λόγο ύπαρξης και κάποια στοιχειώδη αντοχή, θα πρέπει να υπάρχουν συγκεκριμένα στάδια κατασκευής.
1. Να κατέβει το οδόστρωμα τουλάχιστον δέκα εκατοστά.
2. Να δοθεί η απαραίτητη κλίση ώστε τα νερά της βροχής να φεύγουν απο τις σχάρες.
3. Να ξεβουλώσουν οι σωλήνες ομβρίων όπου είναι βουλωμένοι.
4. Οι λακκούβες που είχαν πέσει τσιμέντα που εχουν σπάσει, όσες πρέπει, να αδειάσουν και να μπουν σκύρα.
5. Να αφαιρεθούν οι σχάρες ομβρίων.
6. Να υπάρξει πρώτα επίστρωση με πίσσα.
7. Να γίνει η ασφαλτόστρωση.
8. Να επανατοποθετηθούν οι σχάρες.

Ένα τέτοιο έργο, απαιτεί τουλάχιστον ένα δεκαήμερο εντατικής εργασίας. Στη προκειμένη περίπτωση θα γίνει κάτι πιο ...ελαφρύ. Θα έρθει ένα μηχάνημα που γδέρνει το δρόμο και μετά θα ρίξουν μια στρώση άσφαλτο. Έπειτα, κάποιες από τις σχάρες που ήδη ειναι σε βάθος 15 πόντων, μία μία θα τις αφαιρούν για να τις επανατοποθετήσουν.. Ο χρόνος που ειπώθηκε είναι από τρείς ως οκτώ μέρες...
Χωρίς καμία εγγύηση, χρονική ή ποιοτική..
Το μηχάνημα απόξεσης, βάσει των λεγόμενων του εργολάβου, διαθέτει σκούπα και ρίχνει νερό, ώστε να μη δημιουργηθούν όσο το δυνατόν σύννεφα σκόνης... Επίσης θα πρέπει να συνυπολογίσουμε ότι δε θα υπάρξουν εξωγενείς παράγοντες που θα καθυστερήσουν το έργο... Σαφώς και υπάρχουν αντιδράσεις για το χρόνο που επελέγη, σχεδόν από τον κάθε σκεπτόμενο κι όχι μόνο από τα καταστήματα της παραλίας. Η οδός Κυβερνείου θα είναι κλειστή μέχρι, καλώς εχόντων των πραγμάτων, μέσα Φθινοπώρου.
Η προβλήτα, είναι καθημερινά γεμάτη. Αυτοί οι άνθρωποι που επιλέγουν το νησί μας ως ένα από τα λιμάνια των διακοπών τους, τρόπο τινά γίνονται πρεσβευτές της Αίγινας στη χώρα τους. Όσο θα είναι εδώ, θα υποστούν τη μεγαλύτερη ταλαιπωρία. Αυτό που προβληματίζει είναι η αοριστία σ´ ότι αφορά το χρόνο παράδοσης, τα προβλήματα, που θα δημιουργηθούν, και η ποιότητα της ανακατασκευής. Μεθαύριο θα έχει 38 βαθμούς... Θα είναι κόλαση. Ο δρόμος και πέρσι ήταν σχεδόν στην ίδια κατάσταση.. Το κονδύλι του έργου απ´ ότι μας είπε και ο εργολάβος δε θα χανόταν. Γιατί αυτή η βιασύνη ειδικά τώρα που θα αλλάξει και η διοίκηση...; Επιθυμία όλων, ήταν να γίνει το έργο μετά τη γιορτή του φιστικιού.. Για μια ακόμα φορά ο κόσμος που αγωνιά δεν εισακούστηκε.
Τα μηχανήματα είναι στο λιμάνι.. Μπροστά θα πηγαίνει αυτό που απλά θα "αγριέψει" λίγο την άσφαλτο, από πίσω θα ακολουθάει η σκούπα και πιο πίσω μια υδροφόρα του δήμου.
Κύριες και κύριοι, η παράσταση αρχίζει.