Μέσα στην έκθεση «Ταλαντώσεις», συναντήσαμε σε δύο έργα, από δύο διαφορετικούς καλλιτέχνες που άγγιξαν ο καθένας με τον δικό του τρόπο έκφρασης, δυο ανοιχτές πληγές μας στην Αίγινα. Την χρόνια πληγή των Φυλακών της Αίγινας και την πρόσφατη, της ναυτικής τραγωδίας  στην Πέρδικα την 16η Αυγούστου.

Δύο καλλιτεχνικές δημιουργίες, που αποδεικνύουν τη μαγική λειτουργία της τέχνης να διακινεί συναισθήματα και παράλληλα μέσα από  δύο διαφορετικά θέματα, διαφορετικοί καλλιτέχνες, μας στέλνουν το ίδιο μήνυμα: Να προλάβουμε!

Σταθήκαμε λίγο παραπάνω μπροστά σε αυτά τα έργα, νιώσαμε την αγωνία και τον εφιάλτη να μετατρέπονται σε τέχνη  και ζητήσαμε μια συνάντηση με τους δημιουργούς. Την Ελίκα Βλαχάκη και τον Γιώργο Μουρατίδη.

«θα μπορούσαμε να προσεγγίσουμε αντικείμενα και τόπους στο άμεσο περιβάλλον μας, που λόγω της εμπλοκής τους σε τραυματικά γεγονότα του παρελθόντος, στέκουν απομονωμένα στο περιθώριο της ζωής μας, στοιχειώνοντάς μας αθόρυβα όχι μόνο ως άτομα αλλά και ως κοινωνικά σύνολα».

Ελίκα Βλαχάκη

Η Ελίκα Βλαχάκη με το έργο «Μνήμες», μας μεταφέρει στο κελί της Απομόνωσης των Φυλακών της Αίγινας.

Πανί, σχοινί, νερό, λεκάνη τα υλικά και φωτογραφική χάραξη, με χρήση laser, σε γύψο από τα ακιδιγραφήματα της απομόνωσης.
Ο ήχος και η κίνηση φυσική.

 OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Το πανί γεμάτο νερό, στάζει στη λεκάνη σταγόνα - σταγόνα κι η λεκάνη γεμίζει.

Η ελεύθερη πτώση της σταγόνας, από πάνω προς τα κάτω, ο χρόνος που κυλάει προς την ίδια πάντα κατεύθυνση, από το παρελθόν προς το μέλλον. Σταγόνες χρόνου, ο χρόνος που αφήνουμε να περνάει, που χάνεται, που φθείρει και διαβρώνει. Το νερό που πέφτει, από την χαλασμένη στέγη και καταστρέφει.

Η πραγματικότητα μας.  Ό,τι αφήνουμε να συμβεί στις Φυλακές της Αίγινας και ιδιαίτερα στο χώρο της Απομόνωσης όπου διατηρούνται -για πόσο ακόμη-  αποτυπώματα Μνήμης.


OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Κι όπως λέει η Ελίκα:  Ο χώρος της Απομόνωσης είναι ο μόνος χώρος του συνόλου του Καποδιστριακού Ορφανοτροφείου όπου διατηρούνται ακόμα στους τοίχους ακιδογραφήματα και άλλα ίχνη που έχουν αφήσει οι κρατούμενοι των Φυλακών της Αίγινας. Υπάρχει κίνδυνος, αν δεν είναι ήδη αργά, λόγω περιβαντολογικών συνθηκών, αυτά τα απτά ίχνη της ανθρώπινης παρουσίας, οι τόσο εύλογες μαρτυρίες της Νεότερης Ελληνικής Ιστορίας αποτυπωμένες στους τοίχους των κελιών, να χαθούν για πάντα.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA 
Δύο ακόμη έργα της Ελίκας από ακιδιγραφήματα των Φυλακών Αίγινας. Ρητίνη, κερί, κάρβουνο σε ξύλο, φύλλο μολύβδου, εικόνες με κοπή laser.


Ο Γιώργος Μουρατίδης και η Νάνσυ Αυγέρη, με την «Αναπαράσταση», μια οπτικοακουστική εγκατάσταση αφιερωμένη στην ναυτική τραγωδία της Πέρδικας.

Σαν ένα κομμάτι της λάντζας "Αντωνία" και επάνω του βιντεοπροβολή. 
Ήχος και εικόνα τεχνητά.
Η Νάνσυ Αυγέρη χορογραφεί και πρωταγωνιστεί στο βίντεο.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA


Μιλήσαμε με τον  Γιώργο, όπου ζει μόνιμα ένα χρόνο τώρα στην Πέρδικα, έζησε από κοντά την θλιβερή στιγμή και μας δηλώνει:  σημαντικότερη η πρόληψη, να προλάβουμε το κακό, το ατύχημα, το δυστύχημα.

Η «Αναπαράσταση»  συνομιλεί με έργο της σκωτσέζας  Helen Angell-Preece.

 OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Γιώργος Μουρατίδης, για το έργο του:

"Η συνάντηση μου με την Helen Angell-Preece τον Απρίλιο στην Αίγινα, ολοκληρώθηκε σε μια μεριά της Πέρδικας, όπου κολυμπήσαμε και συζητήσαμε για τον τον τρόπο που προσεγγίζει τους ανθρώπους με την τέχνη της, θαυμάζοντας και απολαμβάνοντας την ομορφιά και την ηρεμία της θάλασσας και του τοπίου.

     Λίγους μήνες μετά και ενώ βρισκόμουν στο ίδιο σημείο, στην Πέρδικα, αυτή η ομορφιά και η ηρεμία διαταράχτηκε βίαια, από το δυστύχημα στην θάλασσα, όπου χάθηκαν πολλές ανθρώπινες ζωές.

     Το συμβάν αυτό στιγμάτισε την σχέση μου με τον τόπο. Έγινε ξαφνικά αφιλόξενος. Κάθε φορά που βρίσκομαι εκεί οι σκηνές ζωντανεύουν στο νου μου και δημιουργούν ποικίλα αρνητικά συναισθήματα.

      Στην συνεργασία μας αυτή, χρησιμοποιώ κάποιες απο τις ιδέες και τις μεθόδους της Helen, για έναν διάλογο. Κοινό μας σημείο είναι να ευαισθητοποιήσουμε τον θεατή σε σχέση με το περιβάλλον του και τον εαυτό του, το να “βρίσκεσαι εκεί” σε αυτήν την στιγμή. Εκφράσεις όπως το “μη ανήκειν”, “ να μην βρίσκεσαι σπίτι σου”, “κιναισθητική αίσθηση”, ζωντανεύουν σήμερα στον πιο αφιλόξενο χώρο, την θάλασσα.

     Την δουλειά αυτήν την αφιερώνω στην μνήμη των ανθρώπων που χάθηκαν μπροστά μου, σε αυτούς που σώθηκαν και σε όλους όσους παρευρίσκονταν εκεί ως θεατές ενός reality..."


OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

Θέλουμε να ελπίζουμε, ότι η τέχνη ως μέσο επικοινωνίας θα λειτουργήσει σε ένα ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο, έτσι ώστε να καταφέρουμε μέσα στο μικρό μας νησί, να προσπεράσουμε τις διαφορές μας, προσωπικές, κοινωνικές και πολιτικές, για να πάμε ένα βήμα παραπάνω κι όχι παρακάτω, για να προλάβουμε εκεί που μπορούμε, τον χρόνο, την φθορά ή τον θάνατο.

Νέλλη Πετροπούλου