Θεωρείται ο διασημότερος Γερμανός φιλόσοφος του 20ου αιώνα. Οι σχέσεις του με τη ναζιστική ιδεολογία δεν ήταν κρυφές, ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν υπήρχαν καθόλου αναφορές του ιδίου για τη συμπόρευση του με τον Αδόλφο Χίτλερ.

Ένα μυστήριο δεκαετιών κατέληξε σε λύση, καθώς, από την αλληλογραφία του φιλοσόφου Μάρτιν Χάιντεγκερ με τον αδελφό του, προκύπτουν αποκαλυπτικά στοιχεία για την πνευματική υποταγή του στο καθεστώς των Ναζί και το Γ’ Ράιχ.

Για δεκαετίες πολλοί μελετητές του Χάιντεγκερ μιλούσαν για έναν απολίτικο φιλόσοφο, αποκομμένο από τον υπόλοιπο κόσμο που είχε διαπράξει ένα «στιγμιαίο» λάθος. Όμως η δημοσίευση των «Μαύρων Τετραδίων» -ενός είδους φιλοσοφικού ημερολογίου το οποίο ο Χάιντεγκερ ζήτησε να μην δημοσιευτεί μέχρι να τελειώσει το πλήρες του έργο- απέδειξε ξεκάθαρα τη σχέση του φιλοσόφου με τους ναζί.

Ο πολυγραφότατος Χάιντεγκερ θεωρείται ο θεμελιωτής του υπαρξισμού. Η βαρύτητα του φιλοσοφικού του έργου επηρέασε ένα από τα σημαντικότερα φιλοσοφικά ρεύματα της σύγχρονης εποχής, τον υπαρξισμό, γεννώντας θερμούς υποστηρικτές και φανατικούς επικριτές. Η προσχώρηση του στα ναζιστικά ιδεώδη αποτελεί μία ακόμη απόδειξη ότι τα κηρύγματα μίσους του Φύρερ δεν είχαν απήχηση μόνο σε απαίδευτα μυαλά, αλλά ακόμη και στα πιο «επίλεκτα» της γερμανικής κοινωνίας.

Η αλληλογραφία συνιστά ένα «κλειδί» για την πλήρη κατανόηση του τι ακριβώς πίστευε ο φιλόσοφος. Από αποσπάσματα αυτής που δημοσιεύει η Zeit αποδεικνύεται ξεκάθαρα ο αντισημιτισμός του και ο θαυμασμός του προς τον Χίτλερ.

Ο Χάιντεγκερ έγινε μέλος του κόμματος το 1933 και παρέμεινε μέλος μέχρι το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η μυστική αποστολή της «γερμανικότητας»

Οι επιστολές αποκαλύπτουν ότι ο Γερμανός φιλόσοφος ήταν γοητευμένος από την ωμή βία του Φύρερ, εμμονικός με τον όρο «γερμανικότητα» (αν και δεν του δίνει βιολογικό ορισμό), εχθρός των Εβραίων, περιφρονητικός απέναντι στις γυναίκες, ανίκανος να ακούσει οποιοδήποτε δεν συμμερίζεται τον ενθουσιασμό του. Ο Χάιντεγκερ ενθαρρύνει τον αδελφό του να ενταχθεί στο κόμμα των Ναζί και πιστεύει ότι όποιος δεν αντιλαμβάνεται το μέγεθος του Χίτλερ «του αξίζει να συνθλιβεί στο χάος».

Από τα τέλη του 1931 ο 43χρονος τότε Χάιντεγκερ στέλνει το βιβλίο του Χίτλερ, ο «Αγών μου», στον αδελφό του και επαινεί το «εξαιρετικό πολιτικό ένστικτο του Χίτλερ». Ο αδελφός του Φραντς, τραπεζικός υπάλληλος, πέντε χρόνια μικρότερος από τον Χάιντεγκερ, μέχρι εκείνη την περίοδο δεν έχει δείξει κανέναν ενθουσιασμό για τα ιδεώδη του εθνικοσοσιαλισμού. Η ιδεολογία αυτή όμως θα τον κερδίσει χάρις στα γράμματα του αδελφού του. Από τα γράμματα αυτά, μέρος των οποίων προδημοσιεύει η γερμανική εφημερίδα προκύπτει επίσης οτι, σε αντίθεση με την εικόνα που είχε δημιουργηθεί, ο Χάιντεγκερ παρατηρούσε επισταμένα και προσεκτικά τα πολιτικά γεγονότα.

Μέσω της αλληλογραφίας προκύπτει οτι ο Χάιντεγκερ ενθουσιάστηκε από το γεγονός της κατάληψης της εξουσίας από τον Χίτλερ. Το μοναδικό παράπονο του νέου τότε πρύτανη στο πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, ήταν οτι λόγω της αποπομπής Εβραίων συναδέλφων του, είχε πλέον περισσότερη δουλειά. Οι ζοφερές μέθοδοι του νέου καθεστώτος είναι αμελητέες για αυτόν, μπροστά στα «μεγάλα σχέδια» του Φύρερ.

Σε επιστολή του στις 28 Οκτωβρίου 1932, γράφει στον αδελφό του οτι παρά τις «δυσάρεστες υπερβολές των Ναζί, πρέπει να υποστηρίξω αυτούς και τον Χίτλερ. Σου στέλνω την τελευταία ομιλία του Φύρερ».

Στις 13 Απριλίου του επόμενου χρόνου και ενώ ο Χίτλερ είναι πλέον στην εξουσία, ο Χάιντεγκερ «παραληρεί» από ενθουσιασμό στα γράμματά του:

«Ο λαός μας και το Ράιχ μετασχηματίζονται και όποιος έχει μάτια να δει, αυτιά να ακούσει και μια καρδιά να χτυπάει, νιώθει αυτή τη δύναμη και τη βαθειά έξαρση. Είμαστε και πάλι αντιμέτωποι με μια μεγαλειώδη πραγματικότητα, την οποία οφείλουμε να κάνουμε πράξη με τρόπο ώστε να πάρει τη θέση της στον πνευματικό κόσμο του Ράιχ και στην μυστική αποστολή της γερμανικότητας».

Στις 4η Μαΐου του 1933 και ενώ μόλις έχει γίνει μέλος του Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος, εξηγεί στον αδελφό του:

«Μην βλέπεις τί υπάρχει κάτω από το κίνημα, αλλά τις απόψεις του Φύρερ και τα μεγαλειώδη σχέδιά του. Χθες έγινα μέλος του NSDAP (Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα) όχι μόνο από εσωτερική πεποίθηση, αλλά από καθαρή συνειδητοποίηση οτι είναι ο μοναδικός τρόπος για να επιτευχθεί η καθαρότητα και η διευκρίνηση του όλου κινήματος. Και εάν εσύ δεν είσαι έτοιμος να προσχωρήσεις τώρα στο κόμμα, θα σε συμβούλευα ωστόσο να προετοιμάσεις τον εαυτό σου και να το κάνεις, χωρίς καμία ανησυχία για το εάν θα ασχοληθείς με κατώτερα και λιγότερο ευχάριστα θέματα που ενδέχεται να πέσουν στη αντίληψή σου...»

Ο όρος «γερμανικότητα» επαναλαμβάνεται συνέχεια στα γράμματα του Χάιντεγκερ, αφού στις 29 Ιανουαρίου 1943 και ενώ η μάχη του Στάλινγκραντ έχει μόλις τερματισθεί, ο Γερμανός φιλόσοφος εκφράζει την ανησυχία του επειδή ο «μπολσεβικισμός και ο αμερικανισμός που σύμφωνα με αυτόν βασίζονται σε μία ενιαία ουσία, καταστρέφουν τη γερμανικότητα».

Αλλαγή κλίματος αλλά όχι πεποιθήσεων καταγράφεται στις 23 Ιουλίου 1945, όταν απαντάει στο ερωτηματολόγιο της επιτροπής Κάθαρσης που έχει συσταθεί από τις γαλλικές κατοχικές δυνάμεις:

«Όλα πήγαν καλά. Δεν είναι ακόμα σαφές τι πρόκειται να κάνουν οι Γάλλοι. Δεν μου φαίνεται όμως οτι έχουν σκοπό να με απομακρύνουν από τα καθήκοντά μου. Εδώ το κυνήγι μαγισσών διεξάγεται από τους πολιτικούς κεντρώου κόμματος άσχετα εάν πρόκειται για θεολόγους ή για λογικούς ανθρώπους. Όλο όμως αυτό είναι θλιβερό και χειρότερο και από την εποχή των Ναζί».

πηγή: koolnews.gr

 

Ημερ. δημοσίευσης: 20-10-2016

Κατηγορία(ες): ΕΙΔΗΣΕΙΣ->ΕΙΔΗΣΕΙΣ-ΚΟΣΜΟΣ

Tags: Γερμανός φιλόσοφος, Μάρτιν Χάιντεγκερ