Η  ΤΙΜΗ ΜΑΣ  ΚΑΙ ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ

    Είναι  παγκοίνως γνωστό ότι η πατρίδα μας  δεν  φημίζεται για τις  επιδόσεις  της  σε θέματα προγραμματισμού   και οργάνωσης  και κυρίως δείχνει μια έντονη αποστροφή σε θέματα ορθολογισμού.  Ο τομέας  των δημοσίων έργων δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση  και  φυσικά  η Αίγινα  ως κομμάτι της χώρας  δεν ξεφεύγει  από τις παθογένειες της.

    Ο  λόγος γίνεται για την αποκατάσταση του Κυβερνείου  και πως αυτή προχωράει.  Η  Αίγινα , λοιπόν, έχει την ιερά υποχρέωση αλλά και την τιμή να αποκαταστήσει τα κτίρια, όχι μόνο για το ίδιον όφελος που αυτό θα έχει για το νησί,  αλλά και γιατί πρέπει να κάνει γνωστή  την νεώτερη ιστορία του χειμαζόμενου ελληνικού κράτους σε όλους όσους πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

     Ομως η διαδικασία πού επιλέχθηκε  για την  αναστήλωση του αποδεικνύεται επιεικώς τραγική  και δείχνει πως μπορεί έχοντας μια ευγενική πρόθεση , να καταλήξεις  να προσπαθείς να διαχειριστείς ένα τυφώνα. Ας  προσπαθήσουμε να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά .

   Οπως πιθανόν , γνωρίζετε, στο Κυβερνείο  στεγάζονταν η Δημόσια Βιβλιοθήκη και το Ιστορικό Αρχείο.  Για την  Βιβλιοθήκη υπάρχουν από το 2000  η μελέτη, τα χρήματα  και ο χώρος  για την μεταφορά της.  Και ο χώρος αυτός είναι το Εϋνάρδειο κτίριο.  Αν λοιπόν δεν είμαστε στην Ελλάδα  και είχαμε μια στάλα  μυαλό, θα ξεκινούσαμε  με την αποκατάσταση του Εϋναρδείου, θα μεταφέραμε την βιβλιοθήκη εκεί  και θα είχαμε αποκατάσταση του πρώτου καποδιστριακού  κτιρίου. Στον χώρο  που θα άδειαζε η βιβλιοθήκη  θα μεταφέραμε το Ιστορικό Αρχείο  και θα μπορούσε να ξεκινήσει  άμεσα η αποκατάσταση του Κυβερνείου.  Αντί αυτών των απλών πραγμάτων  εμείς προτιμήσαμε  τον δύσβατο δρόμο του παραλογισμού με την κύρια ευθύνη στις δημοτικές  ηγεσίες  που γνωρίζοντας τις δυσκολίες που υπήρχαν προτίμησαν να διαλύσουν τα πάντα.

     Ετσι  λοιπόν:

  1. Καταφέραμε να κλείσουμε το Ιστορικό Αρχείο  τέσσερα σχεδόν χρόνια τώρα , στερώντας το από την τοπική κοινωνία και με άγνωστες τις προοπτικές επανασύστασης του.

 2.  Στερήσαμε από την τοπική κοινωνία  ένα τεράστιο  για τα δεδομένα του νησιού ποσό της τάξης των  800.000 ευρώ από την χορηγία  της ΔΕΗ συνολικού ύψους 1.500.000 ευρώ , γιατί ενώ γνωρίζαμε ότι ήταν δύσκολη η μεταφορά και του αρχείου αλλά κυρίως  της βιβλιοθήκης  φάγαμε τον χρόνο μας να ψάχνουμε γελοίες λύσεις , με αποτέλεσμα η ΔΕΗ  μετά από κάποιο χρόνο και μην βλέποντας  φως , τελικά περιόρισε την  προσφορά της σε 700.000 ευρώ.

 3  Υποβαθμίσαμε  και υποβαθμίζουμε  την λειτουργία της βιβλιοθήκης φυλακίζοντας  μεγάλο μέρος του υλικού της σε κοντέινερ  στην αυλή του Κυβερνείου  και  ζητώντας όλο και περισσότερο κομμάτι του χώρου της.

4. Μπήκαμε στην λογική να χωρίσουμε την κοινωνία με διλλήματα του τύπου  το έργο ή  η βιβλιοθήκη ή το αρχείο ή το δέντρο κλπ. κλπ.  τα οποία είναι άνευ καμίας ουσίας δεδομένου ότι είναι φυσικό και λογικό να θέλουμε και τα δύο. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν κοινή λογική.   

    Επειδή  όμως στερούμεθα  αυτής σήμερα διαχειριζόμαστε από πολύ δυσκολότερη θέση  το πρόβλημα.  Το κτίριο θα αποκατασταθεί μεν αλλά πολύ φοβάμαι ότι όταν θα έρθει η  ώρα του λογαριασμού μήπως βγούμε και χαμένοι. Το τίμημα ίσως να είναι ακριβό και γι αυτό  θα είναι  υπεύθυνη η τοπική κοινωνία και κυρίως η ηγεσία της.        

 

                                                              Απόστολος   Κασελούρης