Έρωτας βαρύς, κεραυνοβόλος, από εκείνους που δεν κοιμάσαι τα βράδια, που υπόσχεσαι "για πάντα"...  Είναι, όπως δηλώνει, αυτό που ένιωσε η κ. Νίνα Στεργιοπούλου όταν πρωτογνώρισε τις μέλισσες και αποφάσισε πριν έξι χρόνια να στήσει το μελισσοκομείο της στην Πέρδικα της Αίγινας. 
Κι όταν μια γυναίκα πέφτει σε βαρύ έρωτα, από την σύλληψη έως την δημιουργία μπορούν να έρθουν ύψιστα αποτελέσματα.

Αιγινήτισσα στην καταγωγή, ήρθε το 2006 για μόνιμα στην Πέρδικα και ασχολήθηκε επαγγελματικά με τα φυτά, διαμορφώνοντας το κτήμα της σε φυτώριο. Στο ίδιο κτήμα, το 2011  δημιουργεί με δειλά αλλά σταθερά βήματα το δικό της μελισσοκομείο, το Μελισοκομείο Πέρδκας Bees & Aegina.
Το επισκεφτήκαμε πριν λίγες μέρες και χαθήκαμε στον μαγευτικό, όπως  δίκαια αποκαλείται, κόσμο των μελισσών.
Κάθε κυψέλη και ένα όνομα, το σπίτι για τα "κορίτσια της" όπως τις λέει, που τις φροντίζει και τις ανακαλύπτει μέρα με τη μέρα.

Οι πληροφορίες από την κ. Στεργιοπούλου ατέλειωτες για το πρότυπο κοινωνίας μέσα στην κυψέλη, την εργατικότητα και το καθήκον, τον μοναδικό τρόπο επικοινωνίας τους τον "χορό των μελισσών". Σε μια αφήγηση γεμάτη πάθος, που εύκολα θα το ανιχνεύσει κανείς στα προϊόντα του μελισσοκομείου της. 

Φορέσαμε την ειδική στολή και ανοίξαμε μαζί της δύο κυψέλες. Ο φόβος για πιθανό τσίμπημα έσβησε από την περιέργεια να γνωρίσουμε τον έρωτά της. Η βασίλισσα, οι εργάτριες, οι ανιχνεύτριες, οι φρουροί, οι κηφήνες, ο πληθυσμός της κυψέλης και στις περίτεχνα χτισμένες κηρήθρες οι κρυμμένοι θησαυροί τους. Το μέλι, η πρόπολη, το κερί, η γύρη, ο βασιλικός πολτός.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Νέλλη Πετροπούλου: Κα Στεργιοπούλου, είστε μια γυναίκα που ασχολείται με ένα απαιτητικό θα έλεγα, αγροτικό επάγγελμα.  Είχατε παλαιότερη εμπειρία από κάποια ανάλογη ενασχόλησή σας;

Νίνα Στεργιοπούλου: Η εργασία μου ήταν στον χώρο του τουρισμού, μια ζωή πίσω από ένα  γραφείο, τηλέφωνα, χαρτιά και ταξίδια. Όταν αυτό το κομμάτι τελείωσε, γιατί όλα έχουν ένα τέλος, ήρθα στην Αίγινα τόπο καταγωγής από την μητέρα μου, τόπο λατρεμένο γεμάτο μνήμες. Για να έχω μια εργασία, για λόγους επιβίωσης και απασχόλησης, αξιοποίησα αυτό το κτήμα που ανήκει στην οικογένειά μας,  δημιουργώντας έναν χώρο μεταπώλησης φυτών. Έμαθα πολλά μέσα από αυτό. Aπό παιδί του γραφείου, στον χώρο που λέγεται φύση.
Σκληρή δοκιμασία όμως για τις σωματικές αντοχές μου, ιδιαίτερα οι μεταφυτεύσεις. Πρόσθεσε και το ‘’κερασάκι’’ η κρίση, οπότε άρχισα να αναρωτιέμαι για άλλες δυνατότητες. Ήθελα όμως, οπωσδήποτε να παραμείνω εργασιακά στον χώρο της φύσης.

Ν.Π.: Και μετά ήρθαν οι μέλισσες, στο ίδιο κτήμα. Πως γεννήθηκε η ιδέα για το Μελισσοκομείο;

Ν. Στ.: Είμαι άνθρωπος που ψάχνεται, όχι μόνο για να εφαρμόσω αυτό που ψάχνω, αλλά για την γνώση. Και έτσι “συναντήθηκα” με τις μέλισσες. Και  όπως λένε την "ψώνισα" για τα καλά.

Κάποιος  μου πρότεινε να ασχοληθώ με τα μελίσσια. Δεν είχα ιδέα τι σημαίνει αυτό,  ήξερα μόνο ότι είναι ένα έντομο που φτιάχνει μέλι.  
Άρχισα με επιμονή να ψάχνω. Σε ένα υπέροχο βιβλίο που παρουσίαζε με απλά λόγια και εκπληκτικές φωτογραφίες το κόσμο της μέλισσας, τα προϊόντα της και τις θεραπευτικές τους ιδιότητες. Σε μια διαδικτυακή ομάδα μελισσοκομικού ενδιαφέροντος με συζητήσεις και ανταλλαγές πληροφοριών μελισσοκόμων. Όσο προχωρούσα τόσο πιο πολύ  πιανόμουν στα δίκτυα της μελισσοκομίας.
Μαγεύτηκα.
Ζήτησα από κάποιον να μου δείξει μια κυψέλη.  Να δω αν μπορώ να περάσω από την θεωρεία στην πράξη. Προθυμοποιήθηκε μια άλλη γυναίκα-μελισσοκόμος που έχει τα μελίσσια της στην Πάρνηθα.
Πήγα λοιπόν εκεί,  φόρεσα για πρώτη φορά μάσκα και γάντια, ανοίξαμε μια κυψέλη και πήρα το πρώτο μου μάθημα. Και το πρώτο μου τσίμπημα…. Βασίλισσα, Εργάτριες, Κελιά, Γύρη, Μέλι, Πρόπολη,  κλπ κλπ  Είδα να μεταμορφώνονται οι λέξεις που διάβαζα στα βιβλία σε ζωντανά λιλιπούτεια πλασματάκια, είδα το σπίτι τους, τα καλούδια τους.
Και εκεί είπα ναι, παίρνω μελίσσια, θα είμαι μελισσοκόμος.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ν.Π.: Τι το μαγευτικό έχει ένα μελίσσι;

Ν.Στ.: Μπορώ να μιλάω για μέρες για αυτό. Για τα "κορίτσια’" μου. Ξέρετε, οι μελισσοκόμοι δεν λένε: τα μελίσσια μου, λένε: τα κορίτσια μου.
Το να παρατηρείς ένα μελίσσι είναι μια μαγική ιστορία. Η κοινωνία των μελισσών  είναι μάθημα. Δεν υπάρχει τίποτα εκεί μέσα που εκφράζει το "εγώ",  μόνο το "εμείς". 
Αν οι άνθρωποι είχαμε στο 1‰ αυτή την δομή κοινωνίας, συνεργασίας, την αλληλουποστήριξη, την οργάνωση για το κοινό καλό, για το καλό του σώματος που εκεί μέσα επιβιώνουμε, για τον ρόλο που η φύση μας όρισε να υπάρχουμε.
Σκεφθείτε, ότι η μέλισσα-συλλέκτρια φροντίζει να πεθάνει έξω από την κυψέλη για να μην ταλαιπωρήσει το σμήνος να την βγάλει έξω νεκρή.  Ότι η βασίλισσα θα γεννήσει η ίδια την αντικαταστάτριά της τοποθετώντας αυγά μέσα στα βασιλικά κελιά, όταν σταματήσει να είναι ικανή για το έργο της.

Ο κύκλος της ζωής, το Θαύμα του Θεού μέσα σε ένα σμήνος μελισσών. Μέσα σε μία κυψέλη. 
Σου δίνει μαθήματα, σου απαντάει σε υπαρξιακά ερωτήματα, στην κυριολεξία.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ν. Π.: Εκτός από την συλλογή των προϊόντων, ποια είναι η εργασία του μελισσοκόμου στο μελίσσι του και τι γνώσεις χρειάζονται; 

Ν. Στ.: Η δουλειά του μελισσοκόμου είναι να φροντίζει το μελίσσι να είναι καθαρό, υγιές, να το βοηθά να αναπτύσσεται. Να το μεταφέρει κοντά στις ανθοφορίες ώστε να μην ταξιδεύουν μεγάλες αποστάσεις για την συλλογή των στοιχείων που χρειάζονται για να παράξουν τα προϊόντα τους. Συλλέγουν νέκταρ για το μέλι, γύρη, νερό και ρητίνες για την πρόπολη. Όσο πιο κοντά στις πηγές των υλικών αυτών είναι, τόσο περισσότερο μέλι θα περισσέψει και για τον μελισσοκόμο. Χρειάζεται να γίνουν κάποιοι χειρισμοί για να επιβιώσουν με μεγαλύτερη επιτυχία. Π.χ.  την άνοιξη τα ενώνουμε για να γίνουν πιο δυνατά και το φθινόπωρο  για να έχουν λιγότερους κενούς χώρους να ζεσταίνουν για να βγάλουν καλά τον χειμώνα τους.  Τα μελίσσια εγκλιματίζονται στις τοπικές συνθήκες, έτσι ένα σωστό φυσικό περιβάλλον φέρνει ένα καλό αποτέλεσμα για τον μελισσοκόμο.
Θέλει πολύ διάβασμα, ενημέρωση και πάνω από την κυψέλη πολύ υπομονή και παρατήρηση.  

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Πήγα σε σχολή στην Αθήνα στο Ινστιτούτο Γεωπονικών Επιστημών καθώς και σε ειδικά σεμινάρια όπου έμαθα πάρα πολλά για το θεωρητικό κομμάτι. Το πρακτικό, σου το δείχνουν οι μέλισσες, σου το λένε, αρκεί να μπορείς να το διαβάσεις μέσα από την παρατήρηση. Αυτές σε οδηγούν στους χειρισμούς που χρειάζονται.
Προσωπικά την άνοιξη, εποχή που ανανεώνεται ο πληθυσμός του σμήνους, που η βασίλισσα εντείνει την γέννα, που γίνονται οι χειρισμοί από τους οποίους κρίνεται η παραγωγή της χρονιάς, εγώ χάνω τον ύπνο μου. Ό,τι και να διαβάσεις, ό,τι συμβουλή και να πάρεις, το μελίσσι σου δείχνει τον δρόμο. Εσύ πρέπει να παρατηρήσεις και να αποφασίσεις τι σηκώνει να κάνεις. 
Θέλει πολλή αγάπη.

Ν. Π.: Τι είναι σήμερα για εσάς οι μέλισσες και η μελισσοκομία;

Ν. Στ.:  Όταν ξεκίνησα κρατούσα ένα αναλυτικό ημερολόγιο που έπαιζε και ρόλο ταμείου. Όλο έξοδα έγραφα για τα δύο – τρία πρώτα χρόνια.  Αλλά …. στην πρώτη του σελίδα με χοντρά γράμματα είχα γράψει "σας αγαπώ και ξοδεύω για σας, όσο και για τα παιδιά μου".
Είναι σαν παιδιά μου, δίνω περισσότερα για τις μέλισσες παρά για το εαυτό μου. Μακάρι να καταφέρω να ασχολούμαι μαζί τους  μέχρι το τέλος της ζωής μου.

Η μελισσοκομία δεν έχει ούτε σίγουρο, ούτε μεγάλο εισόδημα. Ακόμα και για τους πολύ μεγάλους μελισσοκόμους το έσοδο δεν είναι αντίστοιχο του κόπου και του κόστους. Είναι ένα ζόρικο αγροτικό επάγγελμα με όλα τα ρίσκα που σημαίνει αυτό.
Εγώ είμαι μία μικρή μελισσοκόμος, με σταθερό μελισσοκομείο σε έναν νησιώτικο τόπο με όλες τις ιδιομορφίες που σημαίνει αυτό. Είναι ένα οικονομικό συμπλήρωμα.  
Πολλοί ξεκίνησαν θέλοντας γρήγορα και εύκολα να πετύχουν το κέρδος.  Αλλά ο μελισσοκόμος που τελικά μένει στο επάγγελμα αυτό, είναι αυτός που έχασε τον ύπνο του για δαύτες, που τις λατρεύει, που τις φροντίζει δίνοντας τα όλα, ανεξάρτητα από το πόσα μελίσσια έχει. 

Θάθελα να προσθέσω ότι σήμερα πολλές γυναίκες έχουν ασχοληθεί με την  μελισσοκομία με μεγάλη επιτυχία και χάρη στο γυναικείο ταμπεραμέντο μας έχουμε αναπτύξει σε μεγάλο βαθμό προϊόντα από την επεξεργασία όλων των ‘’δώρων’’ της μέλισσας,  όπως κηραλοιφές, βάμματα, κ.α. σκευάσματα.

Δημιουργείται αλληλοεξάρτηση, είναι υπέρβαση και ανακούφιση ψυχής.
Ο ρόλος τους στη φύση είναι μεγαλείο, δεν υπάρχει περίπτωση να επιβιώσει τίποτα στον πλανήτη χωρίς τις μέλισσες.
Ο ρόλος τους στην ζωή μου είναι ΤΟ δώρο του Θεού. Όσο δύσκολα και να είμαι, ψυχικά ή σωματικά, μόλις φορέσω την μάσκα, όταν ασχοληθώ μαζί τους, εκεί  είμαι καλά, δεν πονάει τίποτα. Είμαι φευγάτη από κάθε έννοια, κάθε στενοχώρια, κάθε δέσμευση. 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA


"Είναι αγάπη", "είναι το δώρο του Θεού", είπε πολλές φορές στην κουβέντα μας η κ. Νίνα Στεργιοπούλου.  Και πολλοί από εμάς γνωρίζουμε πως το μεγαλύτερο δώρο το εισπράττουμε όταν την αγάπη μας την κάνουμε πράξη.
Στο Μελισσοκομείο της Πέρδικας, διαπιστώσαμε ότι η κ. Νίνα Στεργιοπούλου δίκαια έλαβε το Δώρο της.

Νέλλη Πετροπούλου