.
 Από : saronicmagazine.com


Είκοσι φιγούρες από πηλό, είκοσι «επισκέψεις» με τα χέρια γεμάτα, ζωντανεύουν στατικά το Αίθριο του Αρχαιολογικού Μουσείου Αίγινας, από την Παρασκευή 29 Ιουλίου που εγκαινιάστηκε η έκθεση της Κλειούς Μακρή με τίτλο «Επισκέψεις».

Πολλοί ήταν οι φίλοι και οι καλλιτέχνες που επισκέφθηκαν την έκθεση, ανάμεσα τους η γλύπτριες Βένια Δημητρακοπούλου, Ελίκα Βλαχάκη, οι κεραμίστριες Μαργαρίτα Εκκλησιάρχου, Κατερίνα Γιάννακα,  κ.α.
 
Η γλύπτρια Κλειώ Μακρή μίλησε στο Saronic Magazine:

DSC_0039 (2)
 
«Μου αρέσουν τα μικρά μουσεία, η πρώτη μου έκθεση σε μουσείο ήταν στης Βραυρώνας με πορτρέτα μικρών παιδιών.
Στο Αίθριο του Αρχαιολογικού Μουσείου της Αίγινας, με συγκίνησαν οι επιτύμβιες στήλες, η τελετουργία που γινόταν τότε. Και αυτή ήταν η ιδέα για αυτή την έκθεση. Οι γυναίκες που πήγαιναν προσφορά στους νεκρούς και ο χώρος του αίθριου έχει την έννοια της πομπής, έχει την κίνηση. Η αρχαιολόγος, μου περιέγραψε εκείνη την τελετουργία τότε, αλλά ήθελα οι δικές μου "επισκέψεις" να είναι διαχρονικές, όχι εκείνης της εποχής. 
Τα έργα είναι τερακότα, δουλεύω κατευθείαν τον πηλό, ψήνω και μετά ζωγραφίζω».

 DSC_0005 (2)
 
 
Στο αίθριο του μουσείου συναντήσαμε την Έφορο Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής, Πειραιώς και Νήσων κ. Στέλλα Χρυσουλάκη​ και της ζητήσαμε να μας μιλήσει για την σχέση των γλυπτών της έκθεσης με τα αρχαιολογικά ευρήματα: 
 
DSC_0042 (2)
 
«Η Κλειώ Μακρή συμμετείχε πριν δυο χρόνια σε ομαδική έκθεση στο μουσείο στα πλαίσια της Γιορτής Φιστικιού κι από τότε το συζητούσαμε να κάνει μια έκθεση μόνη της. Το αποφάσισε, δούλεψε πολύ για αυτήν την έκθεση, με​ πολλά έργα σε συνομιλία με το περιεχόμενο την μόνιμης έκθεσης των αρχαιοτήτων.
Δούλεψε πάνω σε ένα συγκεκριμένο θέμα, την επίσκεψη και το δώρο της προσφοράς. Βασικά δώρων συναι​σθημάτων, της αγάπης και της μνήμης απέναντι σε εκείνους που έχουν «φύγει», στην απουσία τους. 

Η κίνηση που υπάρχει στις μορφές της, είναι η διαφοροποίηση σε σχέση με τις επιτύμβιες στήλες που έχουν μια ακινησία, ο νεκρός είναι καθιστός και υποδέχεται τον ζωντανό που τον επισκέπτεται, ενώ εδώ υπάρχουν τα βήματα. 

Αυτά που φέρουν οι μορφές της κ. Μακρή, είναι πολύ διαφορετικά από αυτά που έχουμε ως κτερίσματα στους τάφους. Φέρουν υφάσματα, αγγεία, τα υλικά που παράγει η γη, είναι η δύναμη της γης​ που προσφέρεται στον νεκρό. Πιστεύω ότι υπάρχει έντονη έννοια της προσφοράς η οποία είναι αλυσιδωτή, η φύση προσφέρει στον άνθρωπο και οι άνθρωποι την προσφέρουν σε αυτούς που αγαπούν και τους λείπουν. Αυτό το γαϊτανάκι προσφοράς και του αντιδώρου, είναι πολύ έντονο στην θεματική της κ. Μακρή. 

Επίσης θέλει να δείξει την διαχρονία. Από τον αρχαίο κόσμο έως σήμερα, με τον ίδιο τρόπο αντιμετωπίζουμε τον πόνο της απώλειας και της απουσίας, με το να θέλουμε να δωρίσουμε την μνήμη και την ανάμνηση. Όσο οι νεκροί είναι στη μνήμη μας, ζουν, ο πραγματικός θάνατος είναι η λήθη.
Άρα η ουσία αυτή είναι, όταν επισκεπτόμαστε τον τόπο ταφής τους, να τους πούμε ότι δεν έχουν φύγει, δεν έχουν ξεχαστεί, είναι πάντα εδώ, μέσα στο μυαλό μας, στην καρδιά μας και με την χειρονομία εκδηλώνουμε την αγάπη μας. 

Ιδιαίτερα οι γυναίκες​ παίρνουν μια ξεχωριστή θέση σε αυτό κοινωνικά, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα έχουν μια ιδιαίτερη σχέση και ενασχόληση με αυτό το κομμάτι της ζωής μας, όταν η ζωή τελειώνει. Είναι λογικό αφού μέσω της γέννας και του τοκετού ξέρουν να δίνουν ζωή, ξέρουν την σημασία της πιο έντονα συναισθηματικά από τους άνδρες. Παραδοσιακά οι γυναίκες ασχολούνται με τους ανθρώπους, μεγαλώνουν τα παιδιά, γηροκομούν, φροντίζουν, άρα και με εκείνους που φεύγουν. Η γλύπτρια θέλει να προβάλει την κοινωνική διάσταση της προσφοράς των γυναικών και στον θάνατο όπως και στην ζωή, το οποίο πράγματι είναι διαχρονικό.​ 

Πιστεύω ότι ταιριάζει μια έκθεση μέσα σε ένα αρχαιολογικό μουσείο, που σίγουρα δεν είναι εκθεσιακός χώρος και χρειάζεται μια διαδικασία για να οργανωθεί, γιατί ένας  καλλιτέχνης,​ μας προσφέρει ένα συμπληρωματικό βλέμμα που το έχουμε μεγάλη ανάγκη.​
Η κ. Μακρή βλέπει τα εκθέματα με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο, μας τον διδάσκει αυτόν τον τρόπο. Εκτός ότι μας προβάλει την δική της σκέψη,​ μας ερμηνεύει και αυτά που είναι τριγύρω της.​​
Αυτό είναι ένα μεγάλο δώρο και ίσως αυτό να είναι το αντίδωρο της κ. Μακρή, το δικό της βλέμμα πάνω στα μόνιμα εκθέματα.​
Και αυτό θέλουμε να καταλάβουν οι επισκέπτες της έκθεσης στο Αίθριο του Αρχαιολογικού Μουσείου Αίγινας».

 DSC_0022 (2) DSC_0029 (2) DSC_0024 (2) DSC_0027 (2)

Η έκθεση θα διαρκέσει έως  15 Οκτωβρίου 2017
Ώρες 10.00-17.30, Δευτέρα κλειστά


Νέλλη Πετροπούλου