Τελικά η είσοδος του marketing στον τουρισμό δεν είναι βέβαιο ότι απέφερε τα υπεσχημένα. Κουβέντα πολλή γίνεται για το αν απέδωσε ή δεν απέδωσε η τουριστική προβολή του νησιού, αν λειτούργησαν θετικά οι αφίσες, τα spot, τα site, και όλοι οι νεωτερισμοί των διαφημιστών, κατά πόσο δηλαδή η τουριστική καμπάνια της Επιτροπής Τουρισμού, στάθηκε κίνητρο να μας επισκεφτούν κάποιοι τουρίστες παραπάνω. Ήταν ένα στοίχημα της Επιτροπής, αν θυμόμαστε καλά, ότι μέσω της δημιουργίας ιστότοπου, των αλλεπάλληλων επισκέψεων διάφορων tour operators, (2.500 μας επισκέφτηκαν, το έχουμε ακούσει τόσες φορές το νούμερο που το μάθαμε απ’ έξω), της οργανωμένης προβολής του νησιού ως «τουριστικό προϊόν», με την εθελοντική συμμετοχή, μάλιστα, ενός φωτεινού, λαμπερού προσώπου όπως η κ. Κατερίνα Μουτσάτσου, θα χτίζαμε μια ελκυστική εικόνα διεθνώς. Αλλά ο κόσμος έχει περίεργα αντανακλαστικά, δεν πείθεται πια από τις «χτισμένες εικόνες», πολύ περισσότερο όταν δε διαφαίνεται ιδιαίτερο βάθος πίσω τους. Δηλαδή, κανείς δε ξέρει πόσους προσέλκυσε και πόσους ενδεχομένως απώθησε η ανάλαφρη πόζα της κ. Μουτσάτσου ως εκπροσώπηση της ψυχής του νησιού. Μεγάλη μερίδα ίσως να συγκινούνταν περισσότερο με ένα σποτάκι της Λυδίας Κονιόρδου, για παράδειγμα, στο Ναό της Αφαίας. Αλλά εδώ μπλέκουμε στο γνωστό «περί ορέξεως κολοκυθόπιτα», το οποίο πουθενά δεν οδηγεί. Πάμε λοιπόν στα νούμερα και τα στοιχεία για να βγάλουμε άκρη:
Η πτώση είναι αδιαμφισβήτητη. Απλά, ο κ. Πετρίτης τη βλέπει ως ελάχιστη και θεωρεί πως με τις διαφημιστικές πρωτοβουλίες της Επιτροπής έχει γίνει μια καλή αρχή, όπως δήλωσε σε σχετική συνέντευξή του στο Aegina News. Αντίθετα, τα νούμερα που δημοσίευσε η Νέα Εποχή, και που τα πήρε από τα επίσημα στοιχεία του Λιμεναρχείου, μιλούν για πτώση της τάξης του 10-12%, το οποίο μέχρι το τέλος του χρόνου μπορεί να φτάσει και το 13-14%, κι από τα νούμερα αυτά δεν προκύπτει καμιά καλή αρχή της φετινής μας τουριστικής καμπάνιας.
Το δεύτερο ζήτημα που ανακύπτει, από τη μείωση της τουριστικής κίνησης στο νησί μας, είναι πως διαψεύδονται οι προσδοκίες όσων έλπιζαν ότι η Αίγινα όχι μόνο δε θα είχε «χασούρα» αλλά θα μπορούσε να βγάλει και κέρδος από την κρίση. «Είμαστε ο πιο κοντινός κι εύκολος προορισμός, μετά τη Σαλαμίνα, από τον Πειραιά, όσοι είναι να παν κάπου, θα μας προτιμήσουν.» Η λογική αυτή, ολίγο μπακαλίστικη και καιροσκοπική, είναι η αλήθεια, φαίνεται πως δεν άντεξε το βάρος άλλων συνιστωσών, όπως ίσως η ελεεινή εικόνα μιας Αίγινας φορτωμένης με όγκους σκουπιδιών, εικόνα που ταξίδεψε σε Ελλάδα και εξωτερικό χάρη στη συνέντευξη του Δημάρχου κ. Σακκιώτη σε γερμανικό τηλεοπτικό συνεργείο. (Μη μας παρεξηγείτε, δε λέμε ότι έπρεπε να τους κοροϊδέψουμε, να «τα κρύψουμε κάτω από το χαλί», λέμε ότι έπρεπε στ’ αλήθεια να τα μαζέψουμε ΜΕ ΚΑΘΕ ΚΟΣΤΟΣ, αν όχι από ευαισθησία στο ζήτημα της δημόσιας υγείας, έστω από περηφάνια, να μη μας δει όλος ο κόσμος σα γύφτους.)
Εν κατακλείδι, πιστεύουμε ότι κανένα λόγο δεν έχει η σημερινή διοίκηση για να καμαρώνει τα αποτελέσματα των καινοτομιών της. Αλλά επίσης πιστεύουμε ότι αν έστω τώρα αυτή η ίδια διοίκηση θελήσει να δει την πραγματικότητα όχι με τα δικά της μάτια, ή τα μάτια των διαφημιστών, αλλά με τα μάτια όσων μας επισκέπτονται – εφόσον μιλάμε για τουρισμό – ή ακόμα καλύτερα όσων ζούμε εδώ – εφόσον μιλάμε για συνύπαρξη – έχει όλα τα περιθώρια να προχωρήσει στην πρώτη κίνηση εξυγίανσης σε μια προετοιμασία για την επόμενη τουριστική περίοδο: την αποσυμφόρηση των δρόμων από τα μηχανάκια, φέρ’ ειπείν, ανέξοδα κι απλά. Κι η πρώτη κίνηση, αν γίνει συνειδητά, με αντίληψη της τραγικότητας της κατάστασής μας, θα φέρει τη δεύτερη, την αντιμετώπιση του περισσεύματος σκουπιδιών ή της έλλειψης νερού. Άλλος τρόπος δεν υπάρχει. Μακάρι και να χοροπηδάει με το κεφάλι προς τα κάτω η συμπαθέστατη κυρία Μουτσάτσου. Μακάρι και να είναι ακριβοί προορισμοί όλοι οι άλλοι και να έχουμε εμείς το συγκριτικό πλεονέκτημα της κοντινής απόστασης.
Κλείνουμε με κάποια άλλα στοιχεία, εν πρώτοις άσχετα, αλλά επί της ουσίας απολύτως σχετικά, μήπως ξεθολώσει το μυαλό μας, ειδικά σήμερα (είδατε τι συνέβη στο Υπουργείο Άμυνας με τους απεργούς των ναυπηγείων; Όχι ψυχραιμία, ψυχραι-δύο και ψυχραι-τρία θέλει αυτή την εποχή, και δουλειά, αληθινή κι ενσυνείδητη.)
Βλέπουμε, λοιπόν, αποτυπωμένη σε νούμερα τη διαφοροποίηση της ζωής μας από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 μέχρι το 2011, πάντα μέσα από την τουριστική κίνηση της Αίγινας.
Έτος 1975
1.003.277 επιβάτες – 33.565 ΙΧ αυτοκίνητα – 17.975 Φορτηγά – 5.434 τρίκυκλα
Έτος 2011
826.411 Επιβάτες – 89.038 ΙΧ Αυτοκίνητα – 10.948 Φορτηγά – 45.136 Δίτροχα – 96.242 Επιβατικά Τ/Ρ
Που σημαίνει, από τροχοφόρα καλά πάμε.
Βικτώρια Τράπαλη
