Απόγευμα 8ης Νοεμβρίου, το Αγιολόγιο τιμά τη μνήμη των Παμμεγίστων Ταξιαρχών κι οι τελευταίοι ταξιδιώτες των δρομολογίων Πειραιά – Αίγινα σπεύδουν να πιάσουν θέση στα πλοία της γραμμής…
Στο «Απόλλων» ο ευγενέστατος λογιστής κ. Μιχάλης μας προσφέρει γλυκά για την ονομαστική του εορτή ενώ στο διπλανό τραπέζι απλώνεται ένα πεντακάθαρο «μαντίλι» και σε χρόνο ρεκόρ ετοιμάζονται σάντουιτς με ζαμπόν, τυρί, τομάτα, πιπεριά. Φράσεις σε άγνωστη σ’ εμάς γλώσσα ανταλλάσσονται, ώσπου ο συνεργάτης μου με πληροφορεί ότι πρόκειται για πιστούς από τη Ρουμανία, που έρχονται να τιμήσουν τον Άγιο Νεκτάριο…
Έπειτα από λίγο, ψαλμωδίες, που ολοένα δυναμώνουν, μας οδηγούν στο διπλανό σαλόνι του πλοίου, όπου βρισκόμαστε σε μια «ανοιχτή» λειτουργία με λατρευτικές εκδηλώσεις. 5-6 ιερείς λειτουργούν με την ενεργό συμμετοχή εκατοντάδων πιστών από τη Ρουμανία…
Είναι οι ίδιοι που κατακλύζουν στη συνέχεια το μεγαλοπρεπή ναό της Ιεράς Μονής για την καθιερωμένη Αγρυπνία, κι οι ίδιοι που «πλειοψηφούν» σε όγκο και κατάνυξη ανήμερα του Αγίου στη Θεία Λειτουργία.
Και δεν είναι οι μόνοι ταξιδιώτες – προσκυνητές: άνθρωποι απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, κυρίως από την Κρήτη, πλημμυρίζουν μετά τη λειτουργία, μεσημέρι πια, αφού έχει τελειώσει η λιτανεία στην παραλία, με τα νιάτα μας επί σκηνής…
σ’ ένα μικρό διάλειμμα πριν την αναχώρησή τους, πλημμυρίζουν, λοιπόν, τα γραφικά στενάκια της πόλης, όπου κι ακούμε τη Σταματία από το Ηράκλειο να μας λέει, όπως βρισκόμαστε σε διπλανά τραπέζια για ένα ποτήρι κρασί στου Πετρά:
«Οι πλούσιοι στα λεφτά κι όχι στο μυαλό, είναι οι πιο δυστυχισμένοι άνθρωποι στον κόσμο.»
(Στις τηλεοράσεις, οι δανειστές μας αδειάζουν ακόμα και την πρόσφατη δήλωση υποτέλειάς μας, δήλωση εκφρασμένη δια στόματος κυβέρνησης και βουλευτών. Η Σταματία επιμένει ότι στο χωριό της, τις Γούρνες, 5 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο, αλλιώς ψάχνει την ευτυχία ο κόσμος, κι ότι τη βρίσκει κιόλας, μέσα από την αξία της πίστης, που «χορταίνει» την ψυχή του και τον γεμίζει με την πλούσια χάρη της «Ελπίδας και της Εγκαρτέρησης.»)
…Απομεσήμερο πια, και στο καταγάλανο καθρέφτισμα της ηλιόλουστης παραλίας, διαγράφονται οι βιαστικές σκούρες φιγούρες των ξένων μοναχών αλλά και εν γένει πιστών που αφήνουν την Αίγινα μ’ ένα αληθινό «άγγιγμα» ψυχής.
Υ. Γ. Ανάμεσα στα δρώμενα, ξεχωριστές πινελιές η κυρία Βέφα Αλεξιάδου, κι ακόμα παραπάνω ο μικρός Ορφέας που τραγουδάει «όταν θα πάω κυρά μου στο παζάρι», συντροφεύοντας το Γιώργο Μαρίνο, ντοκουμέντο της ημέρας. Και του χρόνου, ή βοήθειά μας.
ΚΟΜΝΗΝΟΣ Α.
