Στις σελίδες αυτές ανατρέχω και αναλογίζομαι τα δέκα τελευταία χρόνια δουλείας μου με τη γη. Δουλειά αργή, που εξελίσσεται με τρόπο σχεδόν «οργανικό» κόντρα στο ρεύμα, σε σκόπιμη αντίθεση με τους ξενόφερτους ρυθμούς της εποχής μας..
Συγχρόνως, αναδύεται μέσα μου η επιθυμία να καταργήσω σταδιακά τα εργαλεία που μεσολαβούν ανάμεσα σε μένα και τη γη, για να βρεθώ σε άμεση όσμωση με το υλικό μου, να κάνω τη γη προέκταση του ίδιου του σώματός μου.
Πλάθοντας και ξηλώνοντας μορφές, μεταμορφώνομαι εγώ η ίδια.
Θεοδώρας Χωραφά
