Ένας χωρικός πάει για ψώνια στο χωριό, αλλά χαλάει το αυτοκίνητό του και αναγκάζεται να το πάει για επισκευή στο συνεργείο της περιοχής.
Όμως, επειδή η επισκευή δεν μπορεί να γίνει την ίδια μέρα, αποφασίζει να γυρίσει σπίτι του με τα πόδια. Το πρόβλημά του είναι πώς θα κουβαλήσει τα πράγματα που αγόρασε, δηλαδή 5 κιλά μπογιά, έναν άδειο κουβά, 2 κότες και μια χήνα. Ενώ προβληματίζεται, τον πλησιάζει μια γριούλα που, όπως φαίνεται, έχει χαθεί και τον ρωτάει:
– Μήπως μπορείτε να μου πείτε, πώς θα πάω στην οδό Άρεως 22;
– Βέβαια. Το αγρόκτημα μου είναι εκεί κοντά, ελάτε μαζί μου. Το πρόβλημα μου είναι πώς θα κουβαλήσω τα ψώνια μου…
– Απλούστατο, λέει η γριούλα. Βάλτε το κουτί της μπογιάς μέσα στον άδειο κουβά και πιάστε τον με το ένα χέρι, πιάστε την χήνα με το άλλο χέρι και βάλτε από μία κότα σε κάθε μασχάλη.
Ο χωρικός εντυπωσιάστηκε, την ευχαρίστησε για την ιδέα και συνέχισαν μαζί. Σε κάποια στιγμή, ο χωρικός πρότεινε να κόψουν δρόμο, οπότε η γιαγιά του λέει:
– Ααα, από εκεί είναι ερημιά. Ποιος με διαβεβαιώνει, ότι δεν θα με στριμώξετε και, αφού μου σηκώσετε το φουστάνι, θα μου κάνετε… ένας Θεός ξέρει…!
Και ο χωρικός, χωρίς να θέλει να την προσβάλει, της απαντάει:
– Θεέ και Κύριε! Πώς θα μπορούσα να σας κάνω τέτοιο πράγμα, αφού μεταφέρω 5 κιλά μπογιά, 2 κότες και μια χήνα; Θα χάσω τα πτηνά μου.
– Απλούστατο: Θα ακουμπήσετε κάτω τη χήνα, θα την καλύψετε με τον άδειο κουβά, θα βάλετε από πάνω το κουτί της μπογιάς και εγώ θα κρατάω τις κότες…!
