Σήμερα βρέχει…και θυμήθηκα μια άλλη μέρα βροχερή, πριν αρκετούς μήνες.
‘Εξω από το ΚΕΠ της Αίγινας βλέπω μια αφίσα για κάποια Aκαδημία Πολιτών που κάτι σεμινάρια θα οργάνωνε στην Αίγινα αλλά μέσα στη φούρια μου να ξεμπλέξω με τα γραφειοκρατικά μου λέω ένα” καλά θα το κοιτάξω” και το αφήνω έτσι. Το ξέχασα μέχρι που ξαναείδα ανακοινώσεις στις ηλεκτρονικές εφημερίδες-ιστοσελίδες της Αίγινας ότι έχουν ήδη ξεκινήσει οι διαλέξεις κ.λ.π.
Η αλήθεια είναι πως ήμουν λίγο επιφυλακτική…”ψυχολογία” ήταν το θέμα του πρώτου εξαμήνου, “λες να είναι τίποτα καλό;” Αναρρωτήθηκα.
Με τη βοήθεια της σημερινής βροχερής ημέρας που με πήγε πίσω, στις μέρες που ξεκίνησε τις διαλέξεις η Ακαδημία, θέλω να τη γράψω την απάντησή μου.
Ναι, ήτανε κάτι καλό. Γι’ αυτό τον λόγο και οι περισσότεροι ¨μαθητές¨ έχουμε ήδη εγγραφεί στο δεύτερο εξάμηνο με θέμα τη συμβουλευτική.
Όμως, τι “καλό” έκανε και γιατί θέλησα να γράψω για αυτό;
Είναι απλό: πολλές φορές μέσα στην καθημερινότητα έχω διαπιστώσει πως έχω χρησιμοποιήσει τις γνώσεις αυτές και σε έναν τόπο που μιλάμε συνεχώς για το τι ΘΑ γίνει και μιλάμε πολύ, στην περίπτωση αυτή οι καθηγητές μας φρόντισαν ώστε οι γνώσεις να έχουν ισχυρό έρεισμα μέσα στη ζωή μας.
Δεν μιλήσαμε θεωρητικά για τα ναρκωτικά, μας μίλησε η ψυχοθεραπεύτρια των ατόμων με εξάρτηση,
δεν μιλήσαμε θεωρητικά για το πώς πρέπει να είναι η εκπαίδευση αλλά η ίδια η σχολική σύμβουλος μας μετέφερε περιστατικά που δείχνουν ποια είναι η πραγματική κατάσταση και στο ακροατήριο υπήρχαν και εκπαιδευτικοί και γονείς και η συζήτηση γινόταν επί αυτού που υπάρχει, φυσικά με το κατάλληλο θεωρητικό υπόβαθρο αλλά πάντοτε επί της πραγματικότητας.
Πολλά τα θέματα:
η ανάπτυξη των παιδιών,
οι σχέσεις γονιού-παιδιού,
οι σχέσεις μεταξύ των συντρόφων,
η ειδική αγωγή,
η δημιουργικότητα,
ο επαγγελματικός προσανατολισμός…
Χωρίς να γράψω περισσότερα, ήθελα απλώς να μοιραστώ τη χαρά και την ικανοποίησή που έλαβα από τις διαλέξεις. Συνήθως μοιραζόμαστε προβληματισμούς, λύπες, απογοητεύσεις, γιατί να μη μοιραστούμε και τη χαρά;
Α! Και το ευχαριστώ, την ευγνωμοσύνη…προς τους καθηγητές, τους συμφοιτητές μου, προς την Ντίνα που μας συντόνιζε, προς την Ακαδημία.
Και εδώ τελειώνουν τα λόγια. Από Σεπτέμβρη ξεκινάμε πάλι!
Φωτεινή Θωμά
