Στην Αίγινα, στο χωριό Βαγία, που καθημερινά κατακλύζεται από σμήνη κουνουπιών, κατσαρίδων και ποντικών, που η βρώμα και η δυσοσμία του λιμανιού μπουκώνει τα πνευμόνια μας και δεν παίρνουμε ανάσα, ήρθε ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ, ένα απόγευμα Τετάρτης με κάποιους επίτιμους προσκεκλημένους και ονόμασε ένα τρίγωνο δρόμου ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΛΗΝΟΟΥΚΡΑΝΙΚΗΣ ΦΙΛΙΑΣ.
Σέβομαι απόλυτα τους Ουκρανούς, σημειωτέον έχω επισκεφτεί δύο φορές το Κίεβο, αλλά στη θέα της πινακίδας σοκαρίστηκα. Αισθάνθηκα κυριολεκτικά τόσο πολύ να με υποτιμάνε, όσο δεν φαντάζεστε.
Γιατί διαλέξατε τούτο τον τόπο κύριε Δήμαρχε, αυτό λείπει από τη Βαγία μας;
Εν πάση περιπτώσει, αφού θέλατε να κάνετε πλατεία, ένα τρίγωνο 2Χ2 ας το ονομάζατε τουλάχιστον, τιμής ένεκεν, “ΖΩΡΖ ΣΑΡΡΗ”, που έζησε εδώ και έκανε Πανελλαδικά γνωστή τη Βαγία με το συγγραφικό της έργο. Ή με ονόματα ανθρώπων με ιδιαίτερα χαρίσματα που δούλεψαν, περπάτησαν, έζησαν σε αυτά τα χώματα.
Για να μη σας αναφέρω ακόμα ότι απ’ αυτόν το δρόμο περνούσαν τα καμιόνια, με τους προς εκτέλεση κατάδικους της ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ. Αλήθεια, το Ηρώο στον Τούρλο, τι έχει απογίνει;
Λυπάμαι ειλικρινά για τον τρόπο που μας αντιμετωπίζετε. Αγανάκτηση, πίκρα και περίγελο μας προκαλεί ο “φερετζές της Μαριωρής”
Κάντε κάτι
Ιουλία Χαρπίδου
φωτο Νέλλη Πετροπούλου
