Επειδή είναι πολλές οι φωνές που παρομοιάζουν τη σημερινή συγκυρία με την κατοχή του 40, κι επίσης πολλοί αυτοί που αναρωτιούνται πώς μπορεί κανείς να αντισταθεί στην απροκάλυπτη κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας, παίρνουμε ένα παράδειγμα από τα παλιά. Τον Άγγελο Παπαναστασίου.
Ο Άγγελος Παπαναστασίου, λοιπόν, πρώην αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού και φρουρός του πρίγκιπα Παύλου, και συνιδιοκτήτης του εργοστασίου μπαταριών ΠΑΚ όταν κατελήφθη η Αθήνα από τους Ναζί, αποχώρησε από τη διεύθυνση του εργοστασίου του, προτιμώντας αντί να συνεργαστεί με τον εχθρό: 1ο να τον σαμποτάρει προμηθεύοντάς τον με σκάρτες μπαταρίες, και 2ο να κινηματογραφήσει με εξαιρετικό προσωπικό ρίσκο τις αγριότητές του. Που σημαίνει, έβαλε μία κινηματογραφική κάμερα σε ένα τενεκεδάκι συσσιτίου «από αυτά που είχαν οι Αθηναίοι και γύρναγαν τους δρόμους μήπως βρουν τίποτε πεταμένο, να το μαζέψουν να φάνε…», προκειμένου να μην τον καταλάβουν οι Γερμανοί. Με τον τρόπο αυτό γύρισε ολόκληρη ταινία, στην οποία κατάφερε να αποτυπώσει ακόμα και τη διαδήλωση κατά της επιστράτευσης που έκανε ο ελληνικός λαός το 1942!
Το κινηματογραφικό αυτό ντοκουμέντο συμπεριλήφθηκε ως αποδεικτικό υλικό στη δίκη της Νυρεμβέργης για τις ναζιστικές βαρβαρότητες σε βάρος των Ελλήνων, τις οποίες μέχρι τότε αρνούνταν οι Γερμανοί. Ωστόσο, μετά από χρόνια, στην απελευθερωμένη πλέον, μεταπολιτευτική Ελλάδα, το 1978, οι επιτελείς του Πολεμικού Μουσείου αποφάσισαν προφανώς ότι έπρεπε να λογοκριθεί. Από τα 45 λεπτά του υλικού έμειναν μόλις 27΄! Αφαιρέθηκαν και εξαφανίστηκαν τα τμήματα που παρουσίαζαν πρόσωπα βασανισμένων, πορείες διαμαρτυρίας, αλλά και “εν δράσει” Έλληνες συνεργάτες των Γερμανών…
Λίγες πινελιές μόνο από μια συνέντευξη ποταμό της κόρης του Α. Παπαναστασίου στο chronosmag.eu και την Ν. Ράλλη. Αν θέλετε να σας λυθούν κι άλλες απορίες για τα παρασκήνια της νεώτερης ιστορίας μας, μέρες που είναι, διαβάστε την. Μια ακόμα λεπτομέρεια:
[Το καράβι: Ο καπετάν Άγγελος (καθώς ο Α. Παπαναστασίου είχε και δίπλωμα καπετάνιου) είχε το καΐκι “Αγ. Ανάργυροι”, με το οποίο μετέφερε πολίτες που βρίσκονταν σε κίνδυνο, αξιωματικούς και Εβραίους, ντυμένους καλόγερους, στην Αίγυπτο, στην Αλεξάνδρεια. Όταν αυτό τελείωσε, έμεινε μαζί με άλλα καΐκια στην Αλεξάνδρεια και έκανε περιπολίες στη Μεσόγειο, βοηθώντας στον πόλεμο. Μετά τον πόλεμο, το καΐκι επέστρεψε στο μικρολίμανο και για άγνωστους λόγους πήρε φωτιά. Εικάζεται η δολιοφθορά. Η συγκεκριμένη φωτογραφία είναι τραβηγμένη από εκδρομή, πριν τον πόλεμο. Μετά την καταστροφή του, ο Άγγελος Παπαναστασίου, δανείστηκε χρήματα και αγόρασε ένα σκάφος που είχαν εγκαταλείψει οι Γερμανοί και άρχισε να πηγαίνει από λιμάνι σε λιμάνι και να μεταφέρει εμπορεύματα σε οικογένειες που δεν είχαν ούτε να φάνε.]
Δραστηριοποίηση χωρίς ίχνος βίας, διεύρυνση δραστηριοτήτων και δεξιοτήτων, απεμπόληση κάθε προσωπικού προνόμιου, βαθύ νιάξιμο για το διπλανό σου ανεξαρτήτως κόστους, είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά που μπορεί να “διαβάσει” κανείς στην έμπρακτη πρόταση του Α. Παπαναστασίου για αντίσταση σε περίπτωση κατοχής.
Μας αφορά ή δεν είμαστε ακόμα εκεί;
Β.Τ.
