Ένας ξενοδόχος στην Αίγινα έβαλε αγγελία και ζητά καμαριέρα – φύλακα για την επιχείρησή του. Χωρίς μισθό: αντάλλαγμα, δωρεάν κατοικία, με τα όχι και λίγα στις μέρες μας έξοδά της. Όλοι σήμερα, αναζητούν το όνομα του Αιγινήτη επιχειρηματία και το κεφάλι του επί πίνακι. Ποιός είναι αυτός που τόλμησε να εκμεταλλευτεί την ανθρώπινη αξιοπρέπεια;
Κι εδώ μπαίνει ένα ζήτημα υποκρισίας. Δηλαδή, αν προσφέρει ένα συγκρότημα φιλοξενία για τη φύλαξή του, τους μήνες που είναι κλειστό, με ποιο τρόπο εκμεταλλεύεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, σε μια περίοδο που η στέγη έχει φτάσει να είναι αγαθό πολυτελείας; Μα, θα μου πείτε, είναι απαράδεκτο να έχουμε κατρακυλήσει εκεί, να μην αμείβεται σωστά κι ανθρώπινα η όποια εργασία. Όμως εκεί ακριβώς έχουμε κατρακυλήσει – σε σούπερ μάρκετ που λένε στους υπαλλήλους «πάρτε από το μισθό σας διακόσια μετρητά κι 100 σε κουπόνια να έχετε να τρώτε». Κι υπάρχουν και χειρότερα. Εργοδότες που σου ζητάνε να επενδύσεις χρήματα για να σε προσλάβουν με εξάμηνη σύμβαση.
Αλλά αν είναι να ορίσουμε την αγγελία για την εθελόντρια – καμαριέρα – φύλακα ως παράνομη πρακτική ανταλλακτικής οικονομίας, για τον εθελοντισμό που έχουν θεσμοθετήσει δήμοι και κράτος προκειμένου να τσουλάμε, τι έχουμε να πούμε;
Πόσες κρατικές χρηματικές αμοιβές, έχουν αποφευχθεί με τον τίτλο εθελοντής;
Δήμοι που αναζητούν εθελοντές, χωρίς κανένα αντάλλαγμα, να τους μαζέψουν τα ασυμμάζευτα, αυτά για τα οποία δε θέλουν να δώσουν ούτε ένα ευρώ από τα ανταποδοτικά τους τέλη, που εισπράττουν από εμάς τους ίδιους.
Εθελοντές να μαζέψουν τα σκουπίδια, να καθαρίσουν τα δάση, τα ρέματα, τις παραλίες, να κάνουν τους κηπουρούς στα εγκαταλελειμμένα μας πάρκα, παιδικές χαρές, να μαζέψουν χρήματα για πετρέλαιο για τα σχολεία, για τα λεωφορεία, για λάστιχα των απορριμματοφόρων….
Εθελοντές αναζητούνται παντού, εδώ και χρόνια, από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, που …τόσο μεγάλο όφελος έφεραν στη χώρα μας, μέχρι το Φεστιβάλ Φιστικιού της Αίγινας. Στο πρώτο Fistiki Fest, τότε, το 2009, εθελοντές οι περισσότεροι από εμάς αμισθί, σε μία διοργάνωση που έφερε κέρδος στο νησί και έσοδα στο Δήμο.
Και το γ@μώ το ξέρετε ποιο είναι: τα χέρια σου να φας, τη μέση σου να σπάσεις, ούτε σε παίρνουν καθόλου υπόψη τους. Όταν τολμήσεις να αρθρώσεις λόγο, έτσι και δεν είναι αρεστός γυρίζουν το άλλο τους αυτί.
Οπότε, ως προς αυτό,, το σκορ είναι, κράτος – ξενοδόχος: 1-1
Ν. Πετροπούλου
Β. Τράπαλη
