Πέρσι τα Χριστούγεννα ακόμα, η ευχή μας για την καινούρια χρονιά εκφράστηκε με το παρακάτω άρθρο:
Στην περιοχή της Φανερωμένης φίλος – περίοικος μας δείχνει το εικονιζόμενο κτίσμα. Κατάλληλο για πολλές σημαντικές χρήσεις απ’ ό, τι βλέπουμε.
Κι η ευχή του για το άμεσο μέλλον στους καιρούς που ζούμε είναι να αξιοποιηθεί κατάλληλα:
«Έγινε δωρεά στην Εκκλησία το οικόπεδο και χτίστηκε πριν δέκα χρόνια. Από τότε μένει εκεί έρημο και σαπίζει. Ας το παραχωρήσει η εκκλησία στο Δήμο να γίνει παιδικός σταθμός. Ή για κάποια άλλη κοινωνική υπηρεσία, να στεγάζει ας πούμε ανθρώπους σε ανάγκη. Είναι δύσκολες οι ώρες, πρέπει όλοι να σταθούμε αλληλέγγυοι, καλύπτοντας όποια κοινή ανάγκη μπορούμε.»
Το εν λόγω κτίριο παραμένει σφραγισμένο κι αναξιοποίητο. Τα μοναστήρια της Αίγινας ευημερούν δεκαετίες τώρα, και καλά κάνουνε, κι έχουν σημαντική περιουσία. Την ώρα της εξαθλίωσης του λαού θα συμβάλλουν όσο μπορούνε και με ό, τι μέσο διαθέτουνε; Ο Πάπας έκανε έκκληση να πάψουν τα άδεια μοναστήρια της Καθολικής Εκκλησίας να νοικιάζονται στους τουρίστες, και να δοθούν σαν κατάλυμα σε πρόσφυγες, προσθέτοντας ότι η διαφθορά είναι σαν τα ναρκωτικά.
Η Μητρόπολη Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου, (Μητρόπολη “μοιράζει” γη στους πολίτες), κατόπιν αποφάσεως του μητροπολίτη και του δημάρχου προχώρησαν στην απόφαση να παραχωρήσουν 400 στρέμματα εκκλησιαστικής γης σε άνεργους νέους να την καλλιεργήσουν. Και στην Αίγινα είναι σίγουρο ότι θα υπάρχουν κάποιες αντίστοιχες δράσεις έστω κι αν δεν τις ξέρουμε.
Μήπως θα ήταν χρήσιμη μια ενημέρωση, ένας διάλογος, για τις προθέσεις, τις δυνατότητες της τοπικής εκκλησίας, μιας κι απ’ ό, τι φαίνεται αυτά που έχουμε ζήσει ως τώρα δεν είναι τίποτε μπροστά σ’ αυτά που έρχονται;
Έτσι ώστε να δούμε κι εμείς, πιστοί και άπιστοι, ότι η εκκλησία αυτή δεν τιμάει επετειακά τους Αγίους της αλλά στην πράξη, καθημερινά, όπως έχει υποχρέωση εξάλλου. Γιατί σ’ αυτούς χρωστάει όλο της το βιός. Είτε ως λατρευτικό αίσθημα, αποτυπωμένο στην προσέλευση προσκυνητών, είτε ως εγκόσμια περιουσία.
Βικτώρια Τράπαλη
