ΕΙΔΗΣΕΙΣ-ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ

Ο Δ. ΝΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΚΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΑΙΓΙΝΑΣ

Με δεδομένο ότι σε όλες τις δημοσκοπήσεις ο ΣΥΡΙΖΑ καταλαμβάνει πλέον την 1η θέση, το ερώτημα που κυριαρχεί είναι: “Εντάξει, αλλά είναι έτοιμος ως κόμμα να κυβερνήσει;” Συχνά, το ερώτημα αυτό γίνεται και προσωπικό, του τύπου, “Ναι, αλλά είναι έτοιμος ο Τσίπρας να κυβερνήσει;”

 

Με δεδομένο ότι σε όλες τις δημοσκοπήσεις ο ΣΥΡΙΖΑ καταλαμβάνει πλέον την 1η θέση, το ερώτημα που κυριαρχεί είναι: “Εντάξει, αλλά είναι έτοιμος ως κόμμα να κυβερνήσει;” Συχνά, το ερώτημα αυτό γίνεται και προσωπικό, του τύπου, “Ναι, αλλά είναι έτοιμος ο Τσίπρας να κυβερνήσει;” 

Σ΄αυτό το σημείωμα θα αντιστρέψουμε το ερώτημα. Εμείς ως πολίτες είμαστε έτοιμοι για τη βαθιά τομή που απαιτούν οι περιστάσεις; Είμαστε έτοιμοι να φύγουμε από το μαντρί των παραδοσιακών κομμάτων και της λογικής του μονόδρομου; Να διεκδικήσουμε μια άλλη μοίρα και μια άλλη ποιότητα ζωής από αυτή που μας συνταγογραφούν ο κ. Γεωργιάδης, ο κ. Σαμαράς, η κ. Κεφαλογιάννη, ή ο κ. Στουρνάρας; Ο. κ. Βενιζέλος και ο περίγυρός του; Για να το πούμε κι αλλιώς: θα δίνατε στον Άδωνι το δικαίωμα να κάνει κουμάντο στο σπίτι σας, στα παιδιά σας, στην όποια περιουσία σας; Αφού τσιρίζει σαν υστερικός κι επιμένει ακόμη και τώρα να πάρει από άνεργους 25 ευρώ μπαξίσι για να τους αφήνει να βγαίνουν από το νοσοκομείο. Κι η Όλγα θέλει να στείλει τα παιδιά για σκι Μάρτη μήνα κόβοντάς τους τις επισκέψεις στην Ακρόπολη και την Αφαία και τον Ελαιώνα. Κι ο Σαμαράς κι ο Στουρνάρας το μόνο για το οποίο κόπτονται είναι μη δεν τηρήσουμε τα δικά τους συμφωνηθέντα με τους δανειστές. Δεν πάει να αποδεκατίζεται ο πληθυσμός, στα παλιά τους τα παπούτσια αυτοί, εκεί, θα τηρήσουμε λέει το λόγο μας.

Όμως ο Δημήτρης Νανόπουλος, ο διεθνούς φήμης αυτός επιστήμονας, που δεν τον κόβω ούτε για ανεδαφικό, ούτε για λαμόγιο, όταν τον ρώτησαν πώς βλέπει την κατάσταση στη χώρα μας, απάντησε: “Ακόμα ξυπνάω και δεν το πιστεύω ότι η Ελλάδα έχει φτάσει σ’ αυτό το σημείο…. Η μόνη λύση είναι να μας αφήσουν λίγο ελεύθερους, και δε μιλώ για κουρέματα και τέτοια, αλλά για επιμήκυνση, “πάγωμα” όπως θέλετε πείτε το, ώστε να μην έχουμε συνέχεια από πάνω μας αυτή την μπότα. Ο κόσμος πολύ έχει αντέξει. Δε νομίζω ότι μπορεί ν’ αντέξει παραπάνω.”

Είναι ακριβώς αυτό που η σημερινή κυβέρνηση θεωρεί ουτοπικό να διεκδικούμε. Αλλά ο Νανόπουλος είναι σαφώς πιο έξυπνος, πιο ρεαλιστής από τον Άδωνι, κι όταν λέει πως μόνη λύση είναι μια τέτοια εκδοχή, θα είμαι πανύβλαξ αν δεν πάρω στα σοβαρά την άποψή του.

Και ερχόμαστε τώρα στα του οίκου μας: προ ημερών δόθηκε στη δημοσιότητα το προσκλητήριο της Κοινωνίας Πολιτών της Αίγινας. Διαβάζουμε επί λέξη: 

Το προσκλητήριο αυτό απευθύνεται σε όλους τους πολίτες της Αίγινας, ανεξάρτητα από πολιτική και ιδεολογική τοποθέτηση. Σε όλους τους κατοίκους του νησιού μας
οιασδήποτε κοινωνικής και επαγγελματικής προέλευσης. Σε όλους τους έντιμους,
δημοκρατικούς και με διάθεση προσφοράς συντοπίτες μας, που αισθάνονται
έλλειμμα δημοτικής εκπροσώπησης.
Για να δημιουργήσουμε όλοι μαζί ένα νέο δημοτικό σχήμα με κινηματική και
συμμετοχική αντίληψη και πρακτική, με διαφάνεια, ισοτιμία, εσωτερική δημοκρατία,
όπου κυρίαρχο αποφασιστικό όργανο θα είναι η συνέλευση των μελών της.
Δεν επιθυμούμε μια ευκαιριακή συγκόλληση παραγόντων που «κουβαλούν» προίκα
ψήφων, προσώπων ιδιοτελών και εκπροσώπων συμφερόντων κάθε είδους.”

 
Θεωρητικά, πρόκειται για μια πρωτοβουλία της τοπικής ομάδας ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στην πράξη εμένα προσωπικά είναι το τελευταίο που με απασχολεί. Στο βαθμό που την εννοούν τα πρόσωπα που την υπογράφουν την χαιρετίζω όπως αν την υπέγραφε η Κίνηση Ευθύνης του κ. Π. Κουκούλη, ή οποιαδήποτε άλλη παράταξη πρόκειται να διεκδικήσει στις εκλογές του Μάη τη δημοτική αρχή του νησιού. Κι αυτό που κυρίως με ελκύει στον τρόπο που είναι διατυπωμένο το προσκλητήριο είναι ότι μιλάει για σύμπραξη κι όχι για αντιπαράθεση, κι αν διαβάσετε τα ζητήματα στα οποία δίνει προτεραιότητα αφορούν στην καθημερινότητά μας, κι όχι σε μεγάλα έργα, όπως μας έχουν συνηθίσει οι υποψήφιοι στις προεκλογικές τους εξαγγελίες. Σκιαγραφεί όντως μια κοινωνία πολιτών με κοινές αγωνίες και προβλήματα, θέτει το ζήτημα της αλληλεγγύης σαν πρώτιστο, όπως και είναι, στις για πολλούς τραγικές μέρες μας, βάζει τον καθένα από μας προ των ευθυνών του για την από δω και πέρα πορεία μας. 
 
Γιατί, επιμένω, το ζήτημα δεν είναι αν είναι έτοιμο το τάδε ή το δείνα κόμμα να κυβερνήσει, αλλά αν εμείς ως πολίτες είμαστε έτοιμοι να διαμορφώσουμε με τη συμμετοχή μας ένα υγιές πολιτικό σκηνικό.
 
Βικτώρια Τράπαλη

About the author

aeginalight

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.