του Θεοδώρου Ρόκα, Θεολόγου Υπ. Μ.Δ.Ε. Ερμηνείας Παλαιάς Διαθήκης
“Αὕτη ἡ ἡμέρα, ἣν ἐποίησεν ὁ Κύριος, ἀγαλλιασώμεθα, καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ”. Με αυτή τη φράση η Αγία μας Εκκλησία μας προτρέπει να γιορτάσουμε και να ευφρανθούμε κατά την μεγάλη αυτή ημέρα της Ζωηφόρου Αναστάσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
Μέσα στην παρελθούσα Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα είδαμε τον Σωτήρα Κύριο μας και αρχηγό της πίστεως Ιησού Χριστό να εισέρχεται θριαμβευτής στην αγία πόλη της Ιερουσαλήμ, να παραδίδει το μυστήριο των Αχράντων Μυστηρίων στους μαθητές του και εν συνεχεία να οδηγείται στο εκούσιο θάνατο προσφέροντας τον εαυτό του θυσία στο Σταυρό λυτρώνοντας έτσι το ανθρώπινο Έχοντας παραδώσει το Πνεύμα του πάνω στο Σταυρό που τον καθήλωσαν οι σταυρωτές του, το πανακήρατο Σώμα Του παρέμεινε στον Τάφο για τρις ημέρες χωρίς όμως να παρέλθει η τρίτη ημέρα από τη θυσία και το θάνατό Του, διότι σύμφωνα με τις ιουδαϊκές αντιλήψεις την τρίτη ημέρα μετά από το θάνατο του ανθρώπου νικούσε ο θάνατος αποχωρίζοντας την ψυχή του από το σώμα, ήρθε η ώρα να αναστηθεί αυτεξουσίως από τους νεκρούς και να νικήσει το θάνατο αποδεικνύοντας παράλληλα πως είναι ο μόνος “ἔχων ἐξουσίαν ἐπὶ τῆς ζωής καὶ τοῦ θανάτου” ως μόνος και απόλυτος κυρίαρχος του σύμπαντος κόσμου.
Έτσι λοιπόν ανέστη εκ νεκρών καταπατώντας τον θάνατο, αφού πρώτα είχε κατέλθει στα βάραθρα του Άδου, συνέτριψε το κράτος και την εξουσία του (“Κατῆλθες ἐν τοῖς κατωτάτοις τῆς γῆς, καὶ συνέτριψας μοχλοὺς αἰωνίους, κατόχους πεπεδημένων Χριστέ” Ειρμός στ’ ωδής Όρθου Κυριακής του Πάσχα), κήρυξε στους απ αιώνος δεσμίους και χάρισε αιώνιο ζωή σε όσους πίστεψαν στο λόγο και τη διδασκαλία του οδηγώντας τους στον Παράδεισο της τρυφής (“ἐκ γὰρ θανάτου πρὸς ζωήν, καὶ ἐκ γῆς πρὸς οὐρανόν, Χριστὸς ὁ Θεός, ἡμᾶς διεβίβασεν” Ειρμός α’ ωδής Όρθρου Κυριακής του Πάσχα) με πρώτο φυσικά οικήτορα τον ευγνώμονα ληστή του Σταυρού.
Για την Ανάσταση του Χριστού μπορούν να γραφτούν πολλά και να ειπωθούν περισσότερα. Όμως επιδιώκοντας να αναζητήσουμε λίγα λόγια που θα μας διαφωτίσουν για το μοναδικό και κοσμοσωτήριο αυτό γεγονός της Αναστάσεως του Χριστού, του ενανθρωπήσαντος Υιού και Λόγου του Θεού θα πρέπει να ανατρέξουμε στον Κατηχητικό Λόγο του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου που αναγιγνώσκεται στους Ορθοδόξους Ναούς στην αναστάσιμη θεία Λειτουργία της Αγίας και Μεγάλης Κυριακής του Πάσχα, όπου ο ιερός συγγραφέας μεταξύ των άλλων αναφέρει:
“Μηδεὶς φοβείσθω θάνατον· ἠλευθέρωσε γὰρ ἡμᾶς τοῦ Σωτῆρος ὁ θάνατος. Ἔσβεσεν αὐτόν, ὑπ’ αὐτοῦ κατεχόμενος. Ἐσκύλευσε τὸν ᾍδην, ὁ κατελθὼν εἰς τὸν ᾍδην. Ἐπίκρανεν αὐτόν, γευσάμενον τῆς σαρκὸς αὐτοῦ, καὶ τοῦτο προλαβὼν Ἡσαΐας, ἐβόησεν· ὁ ᾍδης, φησίν, ἐπικράνθη συναντήσας σοι κάτω. Ἐπικράνθη, καὶ γὰρ κατηργήθη. Ἐπικράνθη, καὶ γὰρ ἐνεπαίχθη. Ἐπικράνθη, καὶ γὰρ ἐνεκρώθη. Ἐπικράνθη, καὶ γὰρ καθῃρέθη. Ἐπικράνθη, καὶ γὰρ ἐδεσμεύθη. Ἔλαβε σῶμα, καὶ Θεῷ περιέτυχεν. Ἔλαβε γῆν, καὶ συνήντησεν οὐρανῷ. Ἔλαβεν, ὅπερ ἔβλεπε, καὶ πέπτωκεν, ὅθεν οὐκ ἔβλεπε. Ποῦ σου θάνατε τὸ κέντρον; ποῦ σου ᾍδη τὸ νῖκος; Ἀνέστη Χριστός, καὶ σὺ καταβέβλησαι. Ἀνέστη Χριστὸς καὶ πεπτώκασι δαίμονες. Ἀνέστη Χριστός, καὶ χαίρουσιν Ἄγγελοι. Ἀνέστη Χριστός, καὶ ζωὴ πολιτεύεται. Ἀνέστη Χριστός, καὶ νεκρὸς οὐδεὶς ἐπὶ μνήματος. Χριστὸς γὰρ ἐγερθείς ἐκ νεκρῶν ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο”.
“Αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, Ἀμήν”
