“Οι άνθρωποι φεύγουν- τα σπίτια μένουν“, λένε…
Και σωστά λένε! Σε μια βόλτα κι εδώ στην Αίγινα και παντού, αν παρατηρήσουμε ανάμεσα στα κατοικήσιμα σπίτια, παραθεριστών ή μόνιμων, θα συναντήσουμε και τα σπίτια “σκιές”.
Εκείνα τα σπίτια που μια μέρα η πόρτα τους έκλεισε και δεν ξανάνοιξε ποτέ, που αφέθηκαν μόνα τους στο χρόνο, στους καλούς και άσχημους καιρούς. Μεγάλα και μικρά, αρχοντόσπιτα και φτωχικά, ακατοίκητα πια, στέκουν εκεί, στη βροχή, στον άνεμο, στη λιακάδα, προσμένοντας μάταια κάποιον να περάσει το κατώφλι τους, ένα χέρι με ένα κλειδί να ανοίξει την πόρτα, να ξεκλειδώσει το λουκέτο στην σκουριασμένη καγκελόπορτα.
Άλλα στέκουν αγέρωχα, υπομονετικά και άλλα λυγίζουν, ρίχνουν τα κομμάτια τους για να μαρτυρήσουν την εγκατάλειψή τους. Από τους ανθρώπους που τα έχτισαν, τα κατοίκησαν, τα διακόσμησαν με το δικό τους γούστο και μεράκι, με αγάπη και κόπο.
Το καθένα με την δική του ιστορία, τις δικές του μνήμες. Άδεια πια από τις ζωές, τις φωνές, τις χαρές και τις λύπες, που φιλόξενα στέγασαν κατά το παρελθόν και ίσως να “έφυγαν” και δεν ξαναφανούν ποτέ.
Αν το κοιτάξουμε αντίστροφα, υπάρχουν και οι άνθρωποι “σκιές”.
Που με κανένα κλειδί στην τσέπη τους, δεν τους περιμένει κανένα σπίτι να τους στεγάσει, καμία πόρτα να ανοίξει γι αυτούς. Είτε από επιλογή, συνειδητά ή
Δεν είναι πολλοί στο νησί, είναι λίγοι και τους ξέρουμε όλοι. Είναι στη γειτονιά μας, ζουν και κινούνται στο χωριό μας. Αναζητούν μία στέγη, τη δημιουργούν από σκουπίδια ή επιλέγουν ένα από τα παραπάνω σπίτια “σκιές” ή μισοτελειωμένες και αφημένες οικοδομές.
Κατάληψη, παραβατική συμπεριφορά, κλοπές μέσων μεταφοράς για την μετακίνησή τους και ό,τι χρειάζονται για την διαβίωσή τους, εστίες μόλυνσης ο τόπος διαμονής τους.
Προ λίγων ημερών, ένα σπίτι κάηκε από καταληψία άστεγο που έμενε εκεί κι έκαιγε σκουπίδια, προφανώς για συλλογή ανακυκλώσιμων υλικών.
Αναζητούνται οι ευθύνες διαβάζουμε στα τοπικά μ.μ.ε., για τον κίνδυνο που προκλήθηκε από την παράνομη δραστηριότητα.
Ποιός άραγε ευθύνεται, σε αυτή και σε κάθε παρόμοια περίπτωση: οι γείτονες και οι ιδιοκτήτες που δεν τον κατήγγειλαν ή δεν τον έδιωξαν; Η αστυνομία και η πυροσβεστική που γνωρίζει αλλά δεν συλλαμβάνει; Η οικογένεια του που δεν τον φροντίζει; Ο ίδιος; Όλοι εμείς;
Αναζητούνται ευθύνες λοιπόν, εγκατάλειψης σπιτιών και ανθρώπων.
Αναζητούνται… ανάμεσα στις σκιές, που ρίχνουν αυτά που δεν βλέπουμε…
Νέλλη Πετροπούλου
