Εικόνες του χρόνου. Αναμνήσεις γεμάτες αρώματα…
Μια καινούρια μάζωξη συμμαθητών μετά από πολλά χρόνια, reunion το λένε τώρα. Και για να δικαιώσουμε τον τίτλο μας, το πρόγραμμα ξεκινά στην αυλή της Ταρσόνιας με παράσταση Καραγκιόζη και θ’ ακολουθήσει… ευφραίνων οίνος, με εκλεκτά εδέσματα και πάνω απ’ όλα τρελό κέφι, την Παρασκευή το βράδυ όλ’ αυτά, στις 8!
Όπου κι αν αφήσαμε τη «βαλίτσα» μας, από τότε που χωρίσαμε, δεν πάψαμε να θυμόμαστε με αγάπη τη μικρή μας τάξη, της Α΄ Λυκείου Αίγινας του 1965-66. Μετά από τότε, άλλοι άλλαξαν σχολείο, άλλοι διάλεξαν κάτι άλλο… Όμως οι θύμησες για φάσεις ανεπανάληπτες, για αστεία στο διάλειμμα, για μικρά αισθηματικά μυστικά, για αγωνίες σε εξετάσεις και βαθμούς, με μια ατέλειωτη γοητεία, που σκεπάζει με την αχλή της εκείνα τα ανέμελα χρόνια όσο περνάει ο καιρός, σε κάνουν να ξεχνάς τώρα πια ακόμα κι εκείνες τις κάνα δυο ή τρεις ρυτίδες που ανέβηκαν στο πρόσωπό σου, το χρώμα που περνάς κάθε μήνα στα μαλλιά σου, τα ρούχα που γεμίζουν μια ντουλάπα γιατί στενέψανε (!!!).
Κι όταν αυτά τα λες με τον Αντώνη, που έχεις πολλά χρόνια να δεις, και κείνος σου λέει: «Έλα, βρε Λίνα, εγώ θυμάμαι μόνο εκείνα τα μικρά κοριτσάκια…», τότε ελαφραίνεις κι από κιλά κι από χρόνια!!!
Και να δεις που σου ξανάρχεται η λαχτάρα να αποσύρουν την τιμωρία της τάξης για να δούμε όλοι μαζί την έκλειψη ηλίου… Ξαναζείς την αγωνία που μοιραστήκαμε για το πενηνταράκι στην έδρα, με εκβιασμό τις αποβολές, για να ονοματίσουμε τον ένοχο… Νιώθεις τόσο έντονα την προσδοκία, για να ξαναματώσει τη χρονική στιγμή η μύτη της Λίνας, ώστε να την συντροφέψουν 3-4 μέχρι τη βρύση, γλυτώνοντας έτσι την εξέταση…
Χρόνια με άρωμα από παγωτό χωνάκι στου Σωκράτη, από ρυζόγαλο και ραβανί στου Παγούδη, από λουκουμάδες της κ. Φιλιώς στο Αίγλη!
Τότε που είμαστε όλοι μαζί! Όμως η ζωή που μας τα φέρνει όλα, άνοιξε και πληγές, έφερε και απώλειες… Κι όσοι έφυγαν νωρίς από κοντά μας, και δεν είναι σήμερα εδώ, η θέση τους είναι πάντα μέσα στην καρδιά μας!
Και η ευχή μας: Να ξαναβρεθούμε και να ‘μαστε σωστοί τον αριθμό!
Και το σημαντικότερο όλων: να επικοινωνούμε και να χαιρόμαστε τη ζωή…
Λίνα Μπόγρη – Πετρίτου
φωτο: Aegina Light (το Κυβερνείο, σχολείο της Α’ Λυκείου Αίγινας την χρονιά 1965 – ’66)
