Πήγαμε σε μάγισσες, σε χαρτορίχτρες, και ζητήσαμε τις προβλέψεις τους για τη νέα χρονιά. Να τι μας είπαν τα πιο έγκυρα ονόματα του χώρου:
Ιανουάριος: Με εντολή Σαμαρά εφέτος η περίοδος των Καλικάντζαρων παίρνει παράταση. Τα δαιμόνια που αναστατώνουν τον ύπνο και το ξύπνιο μας σκορπώντας από σπίτι σε σπίτι κλίμα φόβου κι αβεβαιότητας δε θα αποσυρθούν μετά τον αγιασμό των υδάτων των Φώτων, (και πότε αποσύρονταν, εξάλλου) αλλά θα παραμείνουν ελεύθερα ως τις 25 του Γενάρη. Χορηγοί επικοινωνίας της πρωτοβουλίας του πνέοντος τα λοίσθια πρωθυπουργού, όλα τα μεγάλα μέσα μαζικής πληροφόρησης της χώρας. Σπέρνονται ζιζάνια και πανικός σε γιγαντιαίες δόσεις, μαζεύοντας στο καβούκι του όποιον διανοήθηκε να βάλει τάξη στο θολωμένο του μυαλό. Καθημερινές οι εξαγγελίες για λιμούς, καταποντισμούς, άτακτες χρεοκοπίες, ελλείψεις σε φάρμακα και πετρέλαιο και είδη διατροφής,
Το κατασκευασμένο σκηνικό, ωστόσο, διαλύεται με τα πρώτα αποτελέσματα της κάλπης.
Τα καλικαντζαράκια αποσύρονται εξαντλημένα από την παρατεταμένη, άγονη θητεία.
Με εντολή του ελληνικού λαού ξεκινάει η προσπάθεια της επόμενης μέρας, ενώ κυκλοφορεί η φήμη ότι ο κλάδος των καλικάντζαρων αποφάσισε απεργία πολύχρονης διαρκείας καθώς καταγγέλει ότι χρησιμοποιήθηκε άσκοπα και παρά τη φύση του και δεν του κατεβλήθησαν από την κυβέρνηση Σαμαρά τα δεδουλευμένα.
Οι αμυγδαλιές ανθίζουν ταυτόχρονα σε όλη την επικράτεια.
(περισσότερα για τους καλικάντζαρους εδώ.
Φεβρουάριος: Το κύριο χαρακτηριστικό του δεύτερου μήνα του χρόνου θα είναι μια σαφής αλλαγή στις προτιμήσεις για τα αποκριάτικα κοστούμια. Επιστρέφοντας στα παλιά έθιμα, κανείς δεν προτιμάει τις πλαστικές μουτσούνες με πρωταγωνιστές τα πρόσωπα της παλιάς τάξης πραγμάτων (Μέρκελ, Σαμαρά, Βενιζέλο, ΓΑΠ, Σόιμπλε, Άδωνι, Βορίδη, Βούλτεψη) οι οποίες και παραμένουν απούλητες στα ράφια των καταστημάτων.
Αντίθετα, την τελευταία Κυριακή, την Τυρινή όπως ονομάζεται, αλλά και κατά τη διάρκεια όλης της εβδομάδας, συναντά κανείς στους δρόμους μεταμφιεσμένους να επισκέπτονται συγγενικά και φιλικά σπίτια, να χορεύουν, να αστειεύονται και να σατιρίζουν. Όπως παλιότερα βάφονται με μπογιές, κρεμάνε πάνω τους κουδούνια, βάζουν στο κεφάλι τους τουρλούκια και κρατούν στα χέρια τους για τους περίεργους κάλτσες με λιχνισμένη στάχτη, σα θυμιατό. Το σκηνικό αυτό το συμπληρώνουν οι οργανοπαίχτες σκορπίζοντας άφθονο κέφι στις γειτονιές, στις πλατείες και τα βράδια στις ταβέρνες.
Άλλο χαρακτηριστικό του μήνα, στις εθιμοτυπικές εκπτώσεις του Φερουαρίου δεν περιλαμβάνεται ο σχηματισμός κυβέρνησης, (η οποία παραμένει σε εκκρεμότητα) αλλά περιορίζονται στα καταναλωτικά αγαθά.
Μάρτιος: Μετά την κήρυξη απεργίας επ’ αόριστο των καλικάντζαρων, ο φετινός Μάρτης προβλέπεται ήπιος, χωρίς ζημιογόνες για τα σπαρτά και τα δέντρα παγωνιές. Οι παραδοσιακοί μάρτηδες θα φορεθούν κατά κόρο, ενώ ταυτόχρονα θα αναβιώσουν τα “χελιδονίσματα”, έθιμο που σύμφωνα με τον λαογράφο Λουκάτο έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα: “Την Πρώτη Μαρτίου οι μικροί έφτιαχναν ένα ομοίωμα χελιδονιού και τραγουδώντας το ανάλογο τραγούδι πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι για να μαζέψουν αυγά.”
Απρίλιος: Με το Πάσχα στις 12 Απριλίου, παρατηρείται η μεγαλύτερη ως τώρα αλλαγή που έφερε η νέα χρονιά: το έθιμο του σουβλιστού αρνιού ατονεί στην Ελλάδα για πρώτη φορά στην ιστορία της. Οι βοσκοί αρνούνται να σφάξουν τα αμνοερίφιά τους, κι οι καταναλωτές αρνούνται να τα γυρνάνε ως άλλους Αθανάσιους Διάκους σε μια σούβλα για να τα φάνε, γιορτάζοντας έτσι την Ανάσταση του Κυρίου τους. Αποτέλεσμα, παράγονται τόνοι εξαιρετικής ποιότητας πρόβειο και κατσικίσιο γάλα, η Ελλάδα έρχεται πρώτη παγκόσμια στις εξαγωγές τυροκομικών αρίστης ποιότητας, πλαγιές, πεδιάδες και λόφοι γεμίζουν από γλυκύτατα “μπε”, οι φλογέρες ηχούν απ’ άκρη σε άκρη της επικράτειας, και το πρωτογενές πλεόνασμα είναι πια μια απτή πραγματικότητα.
Μάιος: Στον 5ο μήνα του χρόνου, ο τόπος της φαιδράς πορτοκαλέας συνεχίζει να γνωρίζει μια πρωτοφανή άνθιση σε όλα τα επίπεδα. Ως συμβολισμός, αναβιώνει παντού το ηπειρώτικο έθιμο του «Ζαφείρη», όπου ένα παιδί που προσποιούνταν το νεκρό ξαπλωμένο στο χλωρό χορτάρι για να το ράνουν με λουλούδια τα νεαρά κορίτσια μέχρι ότου το καλέσουν να αναστηθεί και να τρέξουν όλοι μαζί τραγουδώντας στα χωράφια. Χιλιάδες νοικοκυραίοι πτοημένοι μέχρι πέρσι από το γενικό κλίμα απογοήτευσης κι απαισιοδοξίας ξαμολιούνται στους αγρούς μαζεύοντας για τα μαγιάτικα στεφάνια αγριολούλουδα. Επίσης, αποκτά εθνική εμβέλεια το πρωτομαγιάτικο έθιμο της Σκοπέλου και συμβαίνει το πρωτοφανές: να συμφιλιώνονται σε όλη την επικράτεια οι νύφες με τις πεθερές. Έτσι, σε πόλεις και σε χωριά, οι νύφες χαρίζουν ένα στεφάνι από λουλούδια στις πεθερές. Το στεφάνι πρέπει να έχει οπωσδήποτε μια μεγάλη κορδέλα, που την δένουν φιόγκο και στερεώνουν επάνω του ένα χρυσό νόμισμα, το πρώτο χρόνο. Συνοδεύεται με καλαθάκι γεμάτο κουλουράκια και την απαραίτητη κανάτα, που περιέχει γάλα και καφέ. (σ.σ. διαψεύδονται σύμφωνα με τις πηγές μας εκ των προτέρων κατηγορηματικά οι φήμες που θα κυκλοφορήσουν και θα θέλουν κάποια από αυτά τα κουλουράκια ποτισμένα στρυχνίνη ή υδροκυάνιο, ή έστω ζυμωμένα με αλάτι αντί για ζάχαρη).
Μάρτιος: Μετά την κήρυξη απεργίας επ’ αόριστο των καλικάντζαρων, ο φετινός Μάρτης προβλέπεται ήπιος, χωρίς ζημιογόνες για τα σπαρτά και τα δέντρα παγωνιές. Οι παραδοσιακοί μάρτηδες θα φορεθούν κατά κόρο, ενώ ταυτόχρονα θα αναβιώσουν τα “χελιδονίσματα”, έθιμο που σύμφωνα με τον λαογράφο Λουκάτο έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα: “Την Πρώτη Μαρτίου οι μικροί έφτιαχναν ένα ομοίωμα χελιδονιού και τραγουδώντας το ανάλογο τραγούδι πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι για να μαζέψουν αυγά.”
Άλλη αξιοσημείωτη αλλαγή, στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου δε θα στηθούν εξέδρες για τους επισήμους, κανένας μαθητής δε θα περάσει μουντζώνοντας τους εκπρόσωπους της εξουσίας, η κ. Ρεπούση θα συνομολογήσει ότι όλο και κάποιου είδους επανάσταση υπήρξε το 1821, κι ο Δήμος Αίγινας θα αναγγείλει την μεταφορά των inox βυθιζόμενων κάδων από την πρόσοψη του Καποδιστριακού Ορφανοτροφείου, μιας κι αρχίζουν άμεσα οι εργασίες αποπεράτωσης της ανακατασκευής του προκειμένου να λειτουργήσει σαν δημόσιο κέντρο ελεύθερων σπουδών. Ο υποθαλάσσιος, όχι, δεν προβλέπεται να καταφτάνει σύντομα.
Απρίλιος: Με το Πάσχα στις 12 Απριλίου, παρατηρείται η μεγαλύτερη ως τώρα αλλαγή που έφερε η νέα χρονιά: το έθιμο του σουβλιστού αρνιού ατονεί στην Ελλάδα για πρώτη φορά στην ιστορία της. Οι βοσκοί αρνούνται να σφάξουν τα αμνοερίφιά τους, κι οι καταναλωτές αρνούνται να τα γυρνάνε ως άλλους Αθανάσιους Διάκους σε μια σούβλα για να τα φάνε, γιορτάζοντας έτσι την Ανάσταση του Κυρίου τους. Αποτέλεσμα, παράγονται τόνοι εξαιρετικής ποιότητας πρόβειο και κατσικίσιο γάλα, η Ελλάδα έρχεται πρώτη παγκόσμια στις εξαγωγές τυροκομικών αρίστης ποιότητας, πλαγιές, πεδιάδες και λόφοι γεμίζουν από γλυκύτατα “μπε”, οι φλογέρες ηχούν απ’ άκρη σε άκρη της επικράτειας, και το πρωτογενές πλεόνασμα είναι πια μια απτή πραγματικότητα.
Ορδές τουριστών και δημοσιογράφων από διεθνή ΜΜΕ έρχονται να καταγράψουν το γεγονός ως η “Ανάσταση μιας Νεκρής Χώρας”.
Μάιος: Στον 5ο μήνα του χρόνου, ο τόπος της φαιδράς πορτοκαλέας συνεχίζει να γνωρίζει μια πρωτοφανή άνθιση σε όλα τα επίπεδα. Ως συμβολισμός, αναβιώνει παντού το ηπειρώτικο έθιμο του «Ζαφείρη», όπου ένα παιδί που προσποιούνταν το νεκρό ξαπλωμένο στο χλωρό χορτάρι για να το ράνουν με λουλούδια τα νεαρά κορίτσια μέχρι ότου το καλέσουν να αναστηθεί και να τρέξουν όλοι μαζί τραγουδώντας στα χωράφια. Χιλιάδες νοικοκυραίοι πτοημένοι μέχρι πέρσι από το γενικό κλίμα απογοήτευσης κι απαισιοδοξίας ξαμολιούνται στους αγρούς μαζεύοντας για τα μαγιάτικα στεφάνια αγριολούλουδα. Επίσης, αποκτά εθνική εμβέλεια το πρωτομαγιάτικο έθιμο της Σκοπέλου και συμβαίνει το πρωτοφανές: να συμφιλιώνονται σε όλη την επικράτεια οι νύφες με τις πεθερές. Έτσι, σε πόλεις και σε χωριά, οι νύφες χαρίζουν ένα στεφάνι από λουλούδια στις πεθερές. Το στεφάνι πρέπει να έχει οπωσδήποτε μια μεγάλη κορδέλα, που την δένουν φιόγκο και στερεώνουν επάνω του ένα χρυσό νόμισμα, το πρώτο χρόνο. Συνοδεύεται με καλαθάκι γεμάτο κουλουράκια και την απαραίτητη κανάτα, που περιέχει γάλα και καφέ. (σ.σ. διαψεύδονται σύμφωνα με τις πηγές μας εκ των προτέρων κατηγορηματικά οι φήμες που θα κυκλοφορήσουν και θα θέλουν κάποια από αυτά τα κουλουράκια ποτισμένα στρυχνίνη ή υδροκυάνιο, ή έστω ζυμωμένα με αλάτι αντί για ζάχαρη).
Ιούνιος: Η Αίγινα, όπως και τα υπόλοιπα ελληνικά νησιά, κατακλύζεται από ορδές τουριστών, ενώ το οδικό δίκτυο έχει ήδη καταστεί ασφαλές κι αξιοπρεπές με τη βοήθεια και χρηματοδότηση της νέας Περιφέρειας. Η συγκοινωνία, οδικά και ναυτοπλοϊκά, έχει επανέλθει στα προ κρίσης επίπεδα, ο ναός της Αφαίας πάμφωτος τα βράδια, οι εργασίες στο Κυβερνείο έχουν ήδη περατωθεί, και στεγάζεται εκεί πια το καταχωνιασμένο στα υπόγεια του δημοτικού σχολείου του Βαθέος ιστορικό αρχείο του Καποδίστρια.
Όχι, ο υποθαλάσσιος δεν έχει αρχίσει να κατασκευάζεται ακόμα αλλά, με τη συνδρομή της Περιφέρειας ξανά, ο Δήμος έχει αγοράσει τις 2 δικές του υδροφόρες και η υδροδότηση του νησιού γίνεται απρόσκοπτα και σε λογικό κόστος, μέχρι να δοθεί οριστική λύση στο μεγάλο αυτό πρόβλημα του τόπου. Χάρη στην επαγρύπνηση, εξάλλου, της νέας δημοτικής αρχής, οι απώλειες του νερού έχουν μειωθεί από το 48% στο 4,8% με τον κ. Λεβεντάκη να μέμφεται τον κ. Δήμαρχο ότι παραέμαθε να κάνει καλές σαλάτες.
Όχι, ο υποθαλάσσιος δεν έχει αρχίσει να κατασκευάζεται ακόμα αλλά, με τη συνδρομή της Περιφέρειας ξανά, ο Δήμος έχει αγοράσει τις 2 δικές του υδροφόρες και η υδροδότηση του νησιού γίνεται απρόσκοπτα και σε λογικό κόστος, μέχρι να δοθεί οριστική λύση στο μεγάλο αυτό πρόβλημα του τόπου. Χάρη στην επαγρύπνηση, εξάλλου, της νέας δημοτικής αρχής, οι απώλειες του νερού έχουν μειωθεί από το 48% στο 4,8% με τον κ. Λεβεντάκη να μέμφεται τον κ. Δήμαρχο ότι παραέμαθε να κάνει καλές σαλάτες.
Το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι παρ’ όλο που έχουμε φτάσει στα μισά του χρόνου, ακόμα δεν έχει σχηματιστεί κυβέρνηση, κι η χώρα διοικείται από την υπηρεσιακή που ορίστηκε ήδη από τον Φεβρουάριο.
Οι φωτιές του Άη Γιαννιού θα καίνε φέτος απ’ άκρη σε άκρη της χώρας πιο ψηλές από ποτέ, και παιδιά και μεγάλοι θα τις πηδάνε με άνεση και γρηγοράδα. Τριγύρω, μουζικάντηδες θα παίζουν όμορφα τραγούδια, και κυράδες θα κερνάν τον κόσμο νοστιμιές και σπιτικό κρασί στο φεγγαρόφωτο.
(το 2ο εξάμηνο αύριο).
A.L.
