Η 8η Γιορτή Φιστικιού πλησιάζει και οι προετοιμασίες πλησιάζουν στο αποκορύφωμα τους.
Η Ομάδα Γαστρονομίας της Γιορτής για φέτος, σας προσκαλεί να παρακολουθήσετε μία εκδήλωση αφιερωμένη στον Δημήτρη Ποταμιάνο, ένα διαγωνισμό μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής εμπνευσμένο από τις συνταγές του γνωστού γευσιγνώστη.
Ο Δημήτρης Ποταμιάνος, εξαιρετικός γνώστης όχι μόνο της γαστρονομίας αλλά και του ευ ζείν, τα τελευταία χρόνια είχε επιλέξει την Αίγινα ως τόπο κατοικίας του. Είχε συμμετάσχει ενεργά και με πολύ αγάπη στα κοινά του νησιού και είχε κάνει πολλές αναφορές στα γραπτά κείμενα του, στην Αίγινα και τον εκλεκτό καρπό της, το φιστίκι Αιγίνης.
Όσοι από εσάς θέλετε να συμμετάσχετε σε αυτόν τον διαγωνισμό, που θα πραγματοποιηθεί στις 17 Σεπτεμβρίου 2016 , στις 20.00, μπορείτε να δηλώσετε συμμετοχή στο τηλ: 6936984435 (κ. Σαΐνη) και στο email: rania.kornaraki@yahoo.com
Για την εκδήλωση αυτή, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον κ. Γιώργο Σταυραϊτη για την ιδέα του.
Επίσης να ευχαριστήσουμε την κ. Κική Τριανταφύλλη από το γαστρονομικό web.site bostanistas.gr, από όπου θα αναδημοσιεύσουμε στην στήλη μας συνταγές του Δημήτρη Ποταμιάνου, από σήμερα έως την διεξαγωγή της 8ης Γιορτής Φιστικιού.
Για αρχή επιλέξαμε την συνταγή του, Pesto με φιστίκι Αιγίνης
ΥΛΙΚΑ
- βασιλικός άφθονος (2 φούχτες φυλλαράκια μαδημένα με το χέρι)
- μαϊντανός (προαιρετικά – για όσους θέλουν πιο έντονο πράσινο χρώμα στη σάλτσα. 1 φούχτα ψιλοκομμένα φυλλαράκια)
- σκόρδο, 6-7 σκελίδες λιωμένες με το ειδικό εργαλείο ή στο γουδί
- λάδι ελιάς (περίπου ½ φλιτζάνι)
- φιστίκι – ανάλατη ψίχα, 1 ½ γερή φούχτα
- κουκουνάρι (προαιρετικά – για όσους η Γενοβέζικης εμπνεύσεως σάλτσα μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη μ’ αυτό. Όχι πάνω από ½ φούχτα πάντως εδώ και δεν παραλείπουμε να το καβουρντίσουμε προκαταρκτικά, ώστε να πάρει περισσότερο άρωμα και να δώσει μεγαλύτερη νοστιμιά)
- παρμεζάνα τριμμένη – 1/3 φλιτζάνι. (όχι κατ’ ανάγκην η τσουχτερή Padano και η Grana κάνει μια χαρά τη δουλειά)
- αλατοπίπερο (φειδωλά. Το καλό σκόρδο είναι και καφτερό / πιπεράτο ενώ το τριμμένο τυρί το υπολογίζουμε και ως δόση αλατιού)
- σταγόνες λεμονιού (εντελώς προαιρετικά και πάντως με μεγάλη φειδώ)
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Ας μη παιδευτούμε τώρα με το γουδί και το γουδοχέρι (αν και μια φορά στις τόσες αξίζει να δοκιμάσει κανείς την εμπειρία). Στο εξυπηρεικό μούλτι, λοιπόν, πρώτα τα φυλλαράκια του βασιλικού και του μαϊντανού μαζί με τις λιωμένες σκελίδες του σκόρδου και λίγο λάδι. Θα πρέπει τα υλικά μας ν’ ανακατευτούν καλά.
Προσθέτουμε την ψίχα του φιστικιού Αιγίνης (ξεφλουδισμένα τα φιστίκια μας αφού τα’ χουμε αφήσει για λίγο σε βραστό νερό) και το ελαφριά καβουρντισμένο κουκουνάρι (για κείνους που το θέλουν οπωσδήποτε, είπαμε). Γερό ανακάτεμα πάλι με τη βοήθεια ξανά λίγου λαδιού – η σάλτσα μας θα πρέπει ήδη να είναι αρκετά λεία, όχι όμως να μοιάζει και να είναι αλοιφή.
Τελευταίο στη σειρά το τριμμένο τυρί μαζί με το υπόλοιπο λάδι. Σε κίνηση εκ νέου το μούλτι, για μια τελευταία φορά. Ελέγχουμε αν και πόσο αλατοπίπερο μας χρειάζεται, καθώς επίσης και την οξύτητα της σάλτσας, που μπορεί βέβαια να ενισχυθεί, με μεγάλη πάντως προσοχή, με σταγονίτσες λεμονιού.
Σερβίρουμε πειθόμενοι απαραιτήτως στις συστάσεις του ποιητή.
