Οκτώβρης πια, μήνας φθινοπωρινός. Η θερμοκρασία έπεσε όπως αρμόζει στην εποχή, η μέρα μίκρυνε, ήρθαν οι πρώτες βροχές, οι τρικυμίες και τα πυκνά περαστικά σύννεφα.
Η εποχή που η Αίγινα όπως και άλλα νησιά, αλλάζουν την καλοκαιρινή τους όψη. Οι παραλίες αδειάζουν, σιγά- σιγά φεύγουν τα τραπεζάκια από την άμμο, οι πλόες λιγοστεύουν, μένουμε λίγοι και οι Κυριακές μοιάζουν με Δευτέρες.
Τα Μέθανα,το Αγκίστρι, η Σαλαμίνα, η Αττική από τον Πειραιά έως την Βουλιαγμένη, διακρίνονται ξεκάθαρα σαν να ήρθαν πιο κοντά μας.
Με συννεφιά ή λιακάδα, τα χρώματα γύρω αλλάζουν και αποκτούν την ρομαντική μελαγχολία του φθινοπώρου, πηγή έμπνευσης ποιητών και ζωγράφων.
Και επειδή στην Αίγινα δεν έχουμε δάση από φυλλοβόλα δέντρα, τις όμορφες εικόνες του φθινοπώρου, μας τις χαρίζει η θάλασσα, ο ουρανός, ο ορίζοντας κι ο άνεμος που καθορίζει το αποτέλεσμα.
George Elliot
Νέλλη Πετροπούλου
