Νικος Σάνσης
Πριν σας καληνυχτίσω, αν και πότε δεν θα το έκανα, τολμώ στους δύσκολους αυτούς καιρούς, και από αυτή την γωνιά τούτης της παρέας, να συστήσω ένα βιβλίο. Δεν είναι ακριβό. Σήμερα όπως διαβάζω στις κυριακάτικες κινήσεις των βιβλίων είναι πρώτο σε πωλήσεις. Όπου και αν το πρότεινα, όσοι το πήραν το ρούφηξαν απνευστί. Και εκεί φαίνεται αν το βιβλίο ξεχωρίζει. Κανένας δεν μου παραπονέθηκε. Γιατί όλοι πολλά δεν ήξεραν, αλλά κάτι τους συνέδεε με την περιγραφή. ‘Ελληνας ο συγγραφέας. Όμως ο τρόπος που γράφει, περιγράφει, απεικονίζει, σατιρίζει, εξιστορεί, για μένα, μοναδικός. Μέσα σε 400 σελίδες γνώρισα τον γείτονα της Αθήνας μας, Πειραιά, που μόνο από το κατέβασμα για να πάρω το πλοίο για Αιγινα, τον έβλεπα απο μακριά, μα και από την εργασία του πατέρα μου σχετικά με την Ναυτιλία πολλά θυμόμουνα σχετικά με τα πλοία. Και τον Πειραιά από την κοινωνική, ανθρωπινή, εργατική, βιομηχανική, ναυτική πραγματική του ιστορία στα χρόνια του 50 και του 60. Σε αυτόν που όταν γυρίζαμε εκδρομές με το σχολείο, από νησί του Αργοσαρωνικού, κάποια μπουρδελότσαρκα θα κάναμε, μαθητούδια μέσα στα στενά της Φίλωνος και της Νοταρά. Ο συγγραφέας από μικρός στο πεζοδρόμιο, στο κουρμπέτι, στη βιοπάλη, με μια ζωή στα σύνορα της σημερινής μας φαντασίας για το τι είδε και έζησε εκείνα τα χρόνια και πόσο ρεαλιστικά τα περιγράφει, σαν εικόνες παλιού σινεμά να κυλούν μπροστά μας. Ετσι για κάθε παλαιό Αθηναίο, και για όλους, μα όλους τους Πειραιώτες δεν μπορώ να φανταστώ να μην υπάρχει το βιβλίο του Διονύση Χαριτόπουλου ΕΚ ΠΕΙΡΑΙΩΣ στην βιβλιοθήκη του. Μπράβο ρε Διονύση. Τίμησες όσο κανένας άλλος τον χώρο που έζησες. Μακάρι να βρεθεί και κάποιος από την Αθήνα, να γράψει ακριβώς απλά έτσι σαν γάργαρο νερό αναμνήσεις, για πανέμορφες περιοχές της, που κάποτε έλαμψαν, αλλά τώρα παραμένουν δυστυχώς σβηστές.
Χαριτόπουλος Διονύσης
Ο Διονύσης Χαριτόπουλος γεννήθηκε το 1947 στον Πειραιά όπου έζησε τα πρώτα είκοσι χρόνια της ζωής του κάνοντας από μικρή ηλικία διάφορες χειρωνακτικές δουλειές στο λιμάνι και τα γύρω μηχανουργεία και εργοστάσια, άφησε ημιτελείς δύο ενάρξεις σπουδών στην Αθήνα και το Λονδίνο, παντρεύτηκε δυο φορές και έχει δυο γιούς από τον πρώτο του γάμο, δούλεψε αρκετά χρόνια στη διαφήμιση, ενώ από το 1990 εγκατέλειψε οριστικά κάθε βιοποριστική δραστηριότητα.
Μεταξύ των ετών 1976-1996 εξέδωσε τα πεζά: Δανεικιά γραβάτα (διηγήματα), 525 τάγμα πεζικού (μυθιστόρημα), Τα παιδιά της Χελιδόνας (μυθιστόρημα), Δέσποινα (νουβέλα), Τη νύχτα που έφυγε ο Μπούκοβι (διηγήματα), Εναντίον του Marlboro (μυθιστόρημα), Από εδώ πέρασε ο Κιλρόι (νουβέλα). Στη συνέχεια εξέδωσε το ιστορικό έργο Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων, μια ολοκληρωμένη και τεκμηριωμένη βιογραφία του Άρη Βελουχιώτη, τα θεατρικά έργα Λίστα γάμου και Αυγά μαύρα, το δοκιμιακό Ημών των ιδίων και το 2005 το πολυδιαβασμένο μυθιστόρημα Ο άνεμος κουβάρι.
Tο δοκιμιακό του εγχειρίδιο με τους αφορισμούς (Εγχειρίδιο βλακείας, εκδ. Τόπος) παρέμεινε για οκτώ μήνες στις πρώτες θέσεις σε όλες τις λίστες ευπώλητων βιβλίων. Η νέα, οριστική έκδοση του βιβλίου Ημών των ιδίων, ξανακοιταγμένη από τον συγγραφέα, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Τόπος το φθινόπωρο του 2008. Η ιστορική βιογραφία του Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2009 σε πανηγυρική επανέκδοση. Το νέο του μυθιστόρημα με τίτλο Εκ Πειραιώς, μια ανθρωπογεωγραφία του Πειραιά της περιόδου 1947-1967, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Τόπος τον Οκτώβριο 2012.
