Το Τριαντάφυλλο
Κάποιοι λένε πως η αγάπη είναι ένα ποτάμι
που πνίγει το τρυφερό καλάμι.
Άλλοι λένε πως η αγάπη είναι ένα ξυράφι
που ματώνει την ψυχή σου.
Μερικοί λένε πως η αγάπη είναι μια πείνα,
μια ατέλειωτη, οδυνηρή ανάγκη.
Εγώ λέω πως η αγάπη είναι ένα λουλούδι,
κι εσύ ο μοναδικός του σπόρος.
Η καρδιά που φοβάται τον πόνο,
ποτέ δεν μαθαίνει να χορεύει.
Τ’ όνειρο που φοβάται το ξύπνημα,
ποτέ δεν ριψοκινδυνεύει.
Εκείνος που δεν μπορεί να δώσει,
είναι αυτός που δεν θα πάρει,
και η ψυχή που φοβάται μην πεθάνει,
ποτέ δεν μαθαίνει να ζει.
Όταν η νύχτα είναι αβάσταχτα μοναχική,
και ο δρόμος πάρα πολύ μακρύς,
και νομίζεις πως η αγάπη είναι μόνο
για τους τυχερούς και δυνατούς,
τότε, απλά, θυμήσου πως στο καταχείμωνο,
πολύ πιο κάτω από το παγερό χιόνι,
κρύβεται ο σπόρος που με την αγάπη του ήλιου,
την άνοιξη, θα γίνει τριαντάφυλλο.
The Rose
Some say love it is a river
that drowns the tender reed.
Some say love it is a razor
that leaves your soul to bleed.
Some say love it is a hunger,
an endless aching need.
I say love it is a flower
and you its only seed.
It’s the heart afraid of breaking
that never learns to dance.
It’s the dream afraid of waking
that never takes the chance.
It’s the one who won’t be taking
who cannot seem to give
anf the soul afraid of dying
that never learns to live.
When the night has been too lonely
and the road has been too long
and you think that love is only
for the lucky and the strong,
just remember in the winter,
far beneath the bitter snow,
lies the seed that with the sun’s love
in the spring becomes the rose.
