Την Παρασκευή 23 Νοεμβρίου ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ Αίγινας είχε προσκαλέσει τους κάτοικους του νησιού σε μια Ανοιχτή Πολιτική Συγκέντρωση. Θέμα του προσκλητήριου, όπως το διατύπωνε η αναγγελία της συγκέντρωσης, «Αντιστεκόμαστε στα σχέδια φτωχοποίησης της κοινωνίας και αποικιοποίησης της χώρας , των διεθνών τοκογλύφων και των ντόπιων εκπροσώπων τους. ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ-ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ.»
Και σε σχετική συνέντευξη του aeginalight με τον βασικό ομιλητή κ. Δρίτσα, ο βουλευτής μας είχε πει:
«Ξέρουμε πια καλά ότι την Ελλάδα κυβερνάνε συμμαχίες ολίγων σε βάρος και των τοπικών κοινωνιών και του δημόσιου συμφέροντος. Δικός μας στόχος είναι να κυβερνούν οι ίδιες οι κοινωνίες. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ δε θα βάλει τους δικούς του «εγκάθετους» ή «ημέτερους» να κάνουν τη δουλειά. Θα αναδείξει στον κάθε τόπο τις υγιείς δυνάμεις που θα ανατρέψουν αυτό το σαθρό οικοδόμημα.»
Παλιά ίσως ακούγονταν «πολιτικάντικα» όλα αυτά, ή έστω υπερβολικά, τραβηγμένα. Βλέποντας τις σημερινές εικόνες με τους εκατοντάδες πεινασμένους συμπολίτες μας να ικετεύουνε για μια τσάντα λαχανικά , τους αγρότες στους δρόμους, τους ναυτικούς σε επίταξη, μοιάζουν τραγικά επίκαιρα. Εξίσου τραγικό φαινόμενο των ημερών, οι 4 νεαροί ληστές της Κοζάνης, κατά δική τους δήλωση αναρχικοί, με τα σακατεμένα πρόσωπα «μακιγιαρισμένα» από photoshop, δια χειρός ελληνικού κράτους. Αν δεν είναι αυτό φτωχοποιημένη κοινωνία στα πρόθυρα ή στη μέση μιας τεράστιας καταστροφής, τότε τι είναι; Οπότε όντως ζητούνται επειγόντως πολίτες που θα οργανώσουν την ανατροπή της πορείας αυτής, κι ο ΣΥΡΙΖΑ σ’ εκείνη την ανοιχτή συγκέντρωση προσέλκυσε αρκετούς – αρκετά νέα μέλη για την Τοπική Οργάνωση. Θα μιλήσουμε με κάποιους από αυτούς, να δούμε τους λόγους που τους ώθησαν στην ένταξή τους στο συγκεκριμένο πολιτικό σχήμα αυτή την τόσο κρίσιμη περίοδο. Σημερινός συνομιλητής ο ζωγράφος Γιάννης Σανταντόνιο.
Μόνιμος κάτοικος του νησιού από το 1992, ενεργότατο μέλος των Ενεργών Πολιτών, καλλιτέχνης που αφιλοκερδώς δούλεψε και δουλεύει για να κάνει πιο όμορφη την καθημερινότητά μας, από τις διάσημες δεξαμενές ξεκινώντας, ως τη μόνιμη έκθεση έργων τέχνης που ξεκίνησε με δική του πρωτοβουλία, και της Κυριακής Χριστακοπούλου, στο Κέντρο Υγείας, είναι ένας άνθρωπος που αξίζει τον κόπο να δεις την οπτική του στο εφιαλτικό μας σήμερα. Link
Α.L. «Είναι η πρώτη φορά που ενεργοποιείσαι πολιτικά;»
Γ. Σ. «Είναι η πρώτη φορά που γράφομαι μέλος σε ένα κόμμα. Πολιτικοποιημένος ήμουν πάντα. Παλιά με το ΚΚΕσωτερικού, μετά με το Συνασπισμό, και τώρα όπως είναι λογικό με το ΣΥΡΙΖΑ.»
A. L. «Τι σ’ έκανε να μπεις στη διαδικασία;»
Γ. Σ. «Ήταν ηθικό το θέμα. Έχω τόσο αγανακτήσει κι έχω τόσο τραυματιστεί με αυτά που περνάμε σήμερα οι έλληνες πολίτες. Κι είναι απολύτως βέβαιο ότι λύσεις δεν υπάρχουν μέσα στα πλαίσια των μνημονίων και των πολιτικών της τρικομματικής κυβέρνησης. Πραγματικά είναι ανάγκη να φύγουν για να αρχίσει οτιδήποτε πιο αισιόδοξο, πιο καινούριο. Όσο μένουν αυξάνουν τη δυστυχία, την πίεση, τη μιζέρια, τον αυταρχισμό. Όχι η κάθε μέρα, η κάθε ώρα που περνάει με όλους αυτούς στην εξουσία, είναι εις βάρος των Ελλήνων.»
A. L. «Και με μια ενδεχόμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ λες ότι θα αλλάξει το σκηνικό;»
Γ. Σ. «Κοίταξε, δεν πιστεύω σε θαύματα. Δε θα γίνει τίποτε σε μια μέρα. Αλλά, ναι, πιστεύω ότι αν φύγουν οι σημερινοί, με δεδομένο τον προσανατολισμό του ΣΥΡΙΖΑ σε μια απεμπλοκή από τα μνημόνια, και το γεγονός ότι διαθέτει τα πιο νέα κι άφθαρτα στελέχη, μπορούν, με χρόνο και προσπάθεια να γίνουν πολλά πράγματα. Δεν έχουμε κι άλλη λύση. Στόχος μας πρέπει να είναι σε πόσο χρονικό διάστημα θα μπορέσουμε να φύγουμε από τα μνημόνια καλύπτοντας για όσο διάστημα χρειάζεται τις ανάγκες μας με καλύτερους όρους δανεισμού.»
A. L. «Πιστεύεις πως υπάρχει ρεύμα αυτή τη στιγμή προς το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης;»
Γ. Σ. «Ναι, υπάρχει μια συνειδητοποίηση, μια επιλογή στον κόσμο. Θα σου δώσω ένα παράδειγμα. Χωρίς να το έχουμε συζητήσει, χωρίς να ξέρει ο ένας τις προθέσεις του άλλου, βρεθήκαμε να γραφόμαστε μέλη ταυτόχρονα με τη Ζωή Γεωργιάδου, που είναι στενή μου φίλη και την εκτιμώ βαθιά. Αν κρίνω από αυτή την προσωπική περίπτωση, λέω ότι υπάρχει ρεύμα, κι ότι πολλοί σκεπτόμαστε παρόμοια, έστω κι αν δεν το ξέρουμε.»
