Αγορά (;) ή Agora (?)

Ο πρωθυπουργός Α. Τσίπρας στην δευτερολογία του στην Βουλή, στις 28-9-16, για το θέμα της σχέσης Αγοράς και Εκπαίδευσης, αναφέρθηκε στην δυνατότητα να ανέπτυσσε  η Ελλάδα σπουδαίο διεθνές εκπαιδευτικό πρόγραμμα Φιλοσοφίας, θέτοντας το ερώτημα εάν η αγορά θα έπρεπε να αποφασίσει κάτι τέτοιο, ή όχι.

Να λοιπόν που ακούγεται για πρώτη φορά μάλλον, έστω και παρεμπιπτόντως  στα πλαίσια του πρωθυπουργικού λόγου, η δυνατότητα αυτή: Δηλαδή, η αναβάθμιση των φιλοσοφικών σπουδών με αναφορά στην αρχαιότητα( !) η οποία αναγκαστικά θα οδηγούσε στο να συσπειρώσει εγχώριες και διεθνείς επιστημονικές δυνάμεις, αξιοποιώντας για παράδειγμα χωροταξικά, ονομαστικά αλλά και ουσιαστικά τη Ακαδημία του Πλάτωνα στον Κολωνό ή το Λύκειο του Αριστοτέλη της οδού Ρηγίλλης.

Δυστυχώς, στον πρωθυπουργικό λόγο δεν αναφέρθηκε η εξαγγελία ενός τέτοιου προγράμματος και είναι κρίμα… Είναι πράγματι ανεξήγητο, το συνεχιζόμενο χάσμα που έχει εμφανισθεί σχεδόν από την ύπαρξη του Νεοελληνικού Κράτους σχετικά με την δυνατότητα συνεργασιών της Ελλάδας με τον υπόλοιπο κόσμο, στην παραπάνω κατεύθυνση, αλλά και ευρύτερα στην αξιοποίηση της αρχαίας κληρονομιάς.

Στον τομέα της αρχαιολογίας τουλάχιστον, παρατηρούμε ότι οι ξένες αποστολές, περίπου είκοσι, εργάζονται στην χώρα μας αξιοποιώντας την αρχαία κληρονομιά με σπουδαία αποτελέσματα.
Μπορεί να μην υπάρχει διεθνής αρχαιολογική εταιρία και οι συνεργασίες Ελλήνων και ξένων αρχαιολόγων να είναι περιορισμένες, αλλά η ύπαρξη των εθνικών ξένων αποστολών αποτελεί παράδοση σήμερα στο νεοελληνικό κράτος. Το παραπάνω σκεπτικό έχει σίγουρα απασχολήσει κάποιους ειδικευμένους κύκλους και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, όχι όμως την ελληνική πολιτική τάξη!

Aς  τονίσουμε, πως ο παραπάνω προβληματισμός, μάλλον λείπει από τον σημερινό εκπαιδευτικό σχεδιασμό. Θυμίζουμε εξ’ άλλου ότι πρόσφατα δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο-πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνος, που με εξαιρετική δουλειά και τεράστιο κόπο οι Έλληνες αρχαιολόγοι ανέδειξαν και ενέταξαν στον ιστό της πόλης, απομακρύνοντας  τις βιοτεχνίες  και τον οικισμό των  αθίγγανων που κυριαρχούσαν πριν στον χώρο, εμφανίστηκε και κατοχυρώθηκε σχέδιο για την κατασκευή διεθνούς πολυκαταστήματος και όχι διεθνούς ινστιτούτου αρχαίας φιλοσοφίας (!;)

Αφού λοιπόν ο πρωθυπουργός μας αντιτίθεται στην κυριαρχία της εκπαίδευσης από τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, γιατί άραγε δεν μας οδηγεί να οραματιστούμε  ένα σχέδιο για την εκπαίδευση πρωτίστως, αλλά και για  τον πολιτισμό, τον τουρισμό και την υγεία, με πυξίδα και πιλότο την ανάδειξη της αρχαίας κληρονομιάς συσπειρώνοντας έτσι δυνάμεις που θα μπορούσαν να καθοδηγήσουν και την αγορά και τον δημόσιο τομέα…(;)

Οι πρωτοβουλίες που αναπτύσσει το ”Διάζωμα”, για την καταγραφή και την ανάδειξη των αρχαίων θεάτρων στο πλαίσιο της τοπικής ανάπτυξης, είναι ένα παράδειγμα που ανοίγει δρόμους σαν κι αυτούς.