… αφήνοντας πολύ κόσμο ευχαριστημένο, περισσότερο από άλλες φορές, παρά τα οργανωτικά ή άλλα προβλήματα που αντιμετωπίσαμε και λόγω πολιτικών εκλογών και λόγω γενικότερης συγκυρίας, αλλά και της μεσημέρι – βράδυ μπόρας του Σαββάτου μέσα στα δρώμενά μας.
Κόσμος ήρθε, ψώνισαν πολλοί όπως και πέρσι, παρά τις δυσκολίες, τα capital controls, τις αλλαγές που μας περιμένουν στο εξής, κι οι οποίες λογικά θα στριμώξουν ακόμα πιο πολύ το στενεμένο μας πορτοφόλι.Τίποτα, ωστόσο, δεν τους σταμάτησε να χαρούν, να ξοδευτούνε, να συμπράξουν στη χαρά του νησιού για τη Γιορτή του Φιστικιού του. Επίσης μεγάλη ήταν η ικανοποίηση για τα εμπορικά περίπτερα που, λιγότερα σε αριθμό από άλλες φορές, είχαν ωστόσο ποιοτικά αντικείμενα, φτιαγμένα στην Αίγινα και μόνο, διαφορά για τους πιο ελπιδοφόρους. Εξαιρετική η παιδική ψυχαγωγία, χάρη στην υπεύθυνη Αρχοντούλα Γεωργοπούλου, αλλά και τους συμπράττοντες νεαρούς βοηθούς της, επίσης εξαιρετική η εικαστική προσπάθεια, όπως κι η ομάδα της γαστρονομίας, με τις παμπληθείς συνευρέσεις της. Όσοι παρακολούθησαν τις ξεναγήσεις έμαθαν πολλά για τον τόπο, το ίδιο κι όσοι παρακολούθησαν τις ομιλίες ειδικών, είτε στο Δανάη, είτε στο Λεούσειο, ή τις παρουσιάσεις βιβλίων στο Λαογραφικό Μουσείο, αλλά κι ακόμα περισσότερο όσοι μουσικόφιλοι άκουσαν τις “δικές” μας μπάντες να συμμετέχουν, από την ΜΟΥ.Σ.Α, ως τη Μουσική Σχολή Άγιος Νεκτάριος, το 1ο Σύστημα Ναυτοπροσκόπων, αλλά και τους πάντα ενεργούς Πολυφωνική Χορωδία Αίγινας. Πολλά έμαθαν για μας και τους νέους μας κι όσοι παρακολούθησαν την διαδρομή της έναρξης την Παρασκευή το βράδυ, περιμένοντας ν’ αρχίσει και το περίφημο δρώμενο στο Καποδιστριακό Ορφανοτροφείο – των σπουδαίων εικαστικών Κ. Βαρώτσου, Δ. Στράτου, Β. Δημητρακοπούλου. Η πλειοψηφία γοητεύτηκε, μερικοί άλλοι όχι τόσο. Το θέμα ήταν πως οι άνθρωποι ήθελαν να πουν κάτι και το πάλεψαν – το δυστύχημα ότι την επόμενη το πρωί με την πρώτη μπόρα το τεράστιο πανό κατέβηκε από τη θέση του κι όσοι πρόλαβαν το είδαν μέσα σε λιγότερο από μια μέρα που ήταν ανεβασμένο.
Τώρα το νησί άδειασε από τα γιορτινά πλήθη που για μια ακόμα φορά κατέκλυσαν την παραλία και κανέναν άλλο χώρο του νησιού, ούτε καν την διπλανή Αύρα, στα τριακόσια μέτρα μακριά, που παρέμεινε κι εφέτος μακρινή ως σκοτεινός αποδέκτης της φεστιβαλικής διάθεσης. Ίσως του χρόνου η οργανωτική επιτροπή το σκεφτεί κι αυτό.
Για την ώρα επιστρέφουμε στα καθημερινά δικά μας. Ο καθένας με την χαρά του, τη νίκη του, το κέρδος του. Κι όλοι μαζί με τη σιγουριά ότι η Γιορτή του Φιστικιού είναι ένα στοίχημα που ακόμα τώρα στήνεται και παίζεται, χάρη σε όλους όσοι συμπράττουν.
Και του χρόνου μ’ επιτυχία, λοιπόν.
Παιδική Ψυχαγωγία- «Τα δικά μας κανάτια»
Τσουβαλομαχίες
Τελετή έναρξης
ΜΟΥ.Σ.Α.
Εικαστική έκθεση “Πόρτες”
(εδώ, μέσα στον Πύργο λόγω βροχής)
“Σκαλίζοντας την Πέτρα”- Παναγιώτης Μαρίνης
«Οι Αιγινήτες σεφ εμπνέονται από την παράδοση της Αίγινας»:
Παναγιώτης Μπέσης, Κωνσταντίνος Σαΐνης και Γιώργος Σαντοριναίος
Παρουσίαση Γιώργος Μπήτρος
Τελετή Λήξης
Μπάντα Ναυτοπροσκόπων – επίδειξη κρουστών
Βικτώρια Τράπαλη
φωτο: Νέλλη Πετροπούλου
Για την 7η Γιορτή Φιστικιού δείτε επίσης:
