Ήταν το face-book ή το twitter της προ-ηλεκτρονικής εποχής.Τότε, που ο μόνος τρόπος επαφής και έκφρασης αισθημάτων ήταν το «λεύκωμα» και τα χιλιοδιπλωμένα ραβασάκια, η δε κοινωνική πληροφόρηση γινόταν στις αυλές και στις ζούρ-φιξ.
Εκείνα τα χρόνια κάθε κορίτσι είχε το λεύκωμά του και κάθε αγόρι προσπαθούσε να το ξεμοναχιάσει για να γράψει τα ανομολόγητα ή τα πειράγματά του.
Συμπάθειες κρυμμένες μέσα σε καλάθια με λουλούδια και υπονοούμενα κατανοητά μόνο από τον αποδέκτη.
Στολισμένο με πολλή φροντίδα με τα αγγελάκια που δεν έλειπαν από πουθενά, και τους αγαπημένους ηθοποιούς, κομμένους από το « Θησαυρό » ή το « Πάνθεον ».
Όμως, κάθε λεύκωμα που σεβόταν τον εαυτό του όφειλε να είναι πολυεπίπεδο και να καλύπτει όλες τις πτυχές της νεανικής ανησυχίας.
Άρχιζε συνήθως με την παράκληση της «κτήτωρος»
προς τις φιλενάδες για δυο λόγια σαν ενθύμιο.
Ήταν μια αφορμή για να τις ξομολογήσει (άλλο που δεν ήθελαν), και να τις κάνει να τους φύγουν λόγια με αθώες τάχατες ερωτήσεις (και πάλι άλλο που δεν ήθελαν). Και ακολουθεί μία προσπάθεια να καθοριστεί και να ξεκαθαριστεί η έννοια του «τι εστί» λεύκωμα.
Το «εστί» οφείλεται στα αρχαία ελληνικά που ταλαιπωρούσαν τότε τη νεολαία.
Στη συνέχεια, μια κανονική ανάκριση. Θα μπορούσε, αν τότε τα κορίτσια έβλεπαν CSI Las Vegas,να σου ζητούσαν και τα δακτυλικά σου αποτυπώματα.
– Ποιό είναι το ζώδιό σου;
– Ποιό βιβλίο σου αρέσει;
– Ποιό είναι το χόμπυ σου; ( το σχοινάκι )
– Ποιό είναι το αγαπημένο σου φαγητό; ( της μαμάς μου )
Και πάει λέγοντας για τον αγαπημένο ηθοποιό, τον τρα- γουδιστή που θαυμάζεις, το χορό που σε συναρπάζει και κάθε άλλο χαρακτηριστικό που θα βοηθούσε στην ψυχοακτινογραφία σου και θα διευκόλυνε την προσέγγιση ή το πείραγμα.
Σε άλλο κεφάλαιο γίνονται εξετάσεις σε γνωστά ή άγνωστα ακόμα (εμένα μού λές) θέματα όπως ερωτήσεις για το φιλί, τον έρωτα και την αγάπη, τη φιλία, το γάμο,
το ραντεβού, για να δοθούν απαντήσεις όπως:
– Έρως = Λόγια αέρος
– Φιλί = Ανταλλαγή μικροβίων
– Γάμος = Ευτυχής κατάληξη ενός μεγάλου έρωτα.
– Ραντεβού = Δεν ξέρω γιατί δεν έχω ακόμα πάει.
Ένα από τα τελευταία κεφάλαια είναι πάντα αφιερωμένο
στη γνώμη που έχουν και τις ευχές που δίνουν στην Κτήτωρα όσοι λαβαίνουν μέρος σ’ αυτήν την «Ιερά Κοινωνία» ή «Ιερά Εξέταση». Η μόνη διαφορά είναι ότι εδώ δεν χρειάζεται να λες αλήθεια, και επί πλέον απολογείσαι με ψευδώνυμο.
Εξαιρετικά εφευρετική ήταν η επιλογή των ψευδωνύμων.
Από το «σπασμένο βέλος» και τη «ραγισμένη καρδιά»
μέχρι «το μαραμένο ρόδο» και την «απελπισμένη τουλίπα». Όλα ήταν επηρεασμένα από τα καουμπόικα έργα της εποχής με τους ινδιάνους Απάτσι και τις ρόζ (με το αθώο ροζ της εποχής) ερωτικές ιστορίες και το αναμενόμενο χάπι εντ, το γάμο.
Και αφού δεν υπάρχουν πια τα «λευκώματα», ψάξτε να βρείτε έναν τοίχο γιά να στείλετε τα μηνύματά σας με ή χωρίς ψευδώνυμο.
Αλλά, εσείς Κυρίες μου, αφήστε για λίγο ήσυχο το φέις μπουκ και ανοίξτε το κουτί των αναμνήσεων. Ψάξτε να βρείτε το Λεύκωμά σας. Δώστε του την πιο τιμητική θέση στη βιβλιοθήκη σας.
Και ποιος ξέρει.
Μπορεί, κάποιο από τα τότε αγόρια, να το ξεμοναχιάσει και να γράψει τα ανομολόγητά του.
Γιάννης Τζεβελέκος
