Με προτροπή αναγνώστη μας, προσπαθούμε από χτες να επικοινωνήσουμε με διάφορους «αρμόδιους» για να μάθουμε πότε ακριβώς καταφτάνει το ιστορικό επιβατηγό κι αν θα υπάρξουν κάποιες εκδηλώσεις, όπως στην Ύδρα ή τις Σπέτσες, ας πούμε. Η απάντηση ήταν, ναι, βέβαια, κάτι θα γίνει, αλλά δε ξέρουμε ακόμα, θα σας ειδοποιήσουμε. Δε μας ειδοποιήσανε. Κάναμε το σημερινό μικρό μας αφιέρωμα, (Μια Νεραϊδα στην Αίγινα) ώστε να μην περάσει εντελώς ντούκου το γεγονός. Χωρίς να είμαστε σε θέση να δώσουμε λεπτομέρειες. Και τηλεφωνεί μια φίλη 9 η ώρα το βράδυ, να ρωτήσει, ρε παιδιά, ξέρετε τίποτα; Πρέπει να φύγω για Αθήνα αύριο, και θέλω οπωσδήποτε να το δω πρώτα. Έχει μεγάλη σημασία για μένα, πέθανε ο πατέρας μου μέσα σ’ αυτό. Πήρα το Λιμεναρχείο, δεν ήξεραν, πήγα στο γραφείο τύπου του Δήμου, κι η κοπέλα μου είπε: Κοιτάξτε έξω στο πρόγραμμα. Μα, το πρόγραμμα, της απάντησα, λέει την ημέρα μόνο, όχι την ώρα. Και μου λέει ο κύριος που είναι εκεί, Άμα μάθεις κάτι παραπάνω να το πεις και σ’ εμάς.
Είναι δυνατόν, κανένας δε μπορεί να μας πει τι ώρα θα έρθει, αν θα κάνουμε μια υποδοχή;»
Δε μπορούμε να τη φωτίσουμε. Το περισσότερο – ή λιγότερο – που μπορούμε να κάνουμε είναι να βροντοφωνάξουμε:
«Δήμαρχε, αύριο έρχεται το Νεράιδαααααααααα!!!!!!!!!!!!»
Βικτώρια Τράπαλη
