Μεσημέρι στην Αγία Μαρίνα – πεύκα, θάλασσα, ήλιος κι απέραντο γαλάζιο. Στην Αίγινα, αν έχεις το εσωτερικό ταλέντο της ευχαρίστησης, μπορείς να περάσεις καλά, καλύτερα, κάλλιστα κι υπέροχα. Του Κομνηνού, το ταλέντο αυτό του περισσεύει, κι όταν πρότεινε για τη μεσημεριάτικη βόλτα μας, «Θα σε πάω σε μια ταβέρνα πάνω στη θάλασσα, να τρελαθείς,» τον πίστεψα. Έτσι, καταλήξαμε στο Νερόμυλο της Αγίας Μαρίνας. Ένα στολίδι, ομορφιά, δροσιά, τα πάντα προσεγμένα στην τελευταία λεπτομέρεια, (τα καλαμαράκια σας θα σας τα φέρουν σερβιρισμένα σε σκεύος – απομίμηση τηγανιού), ο ξύλινος νερόμυλος στην είσοδο ένα στολίδι από μόνος του, τα παιδιά που εξυπηρετούν τους πελάτες πανέμορφα, γελαστά αγόρια και κορίτσια…. ο κόσμος άρχισε να έρχεται στα ίσια του. Όπου κατέφτασε το φαγητό, κι η παλινόρθωση ολοκληρώθηκε. Το τάκος το βλέπετε στις φωτογραφίες, κι αν το γευτείτε κιόλας θα το καταλάβετε καλύτερα. Μαγειρευτά, ψαράκι προσιτό για όλα τα βαλάντια, κρασί ανόθευτο από δικό του προμηθευτή, αποδείξεις και λογαριασμοί εν τω άμα – μια επιχείρηση διαφήμιση για το νησί. Ο ιδιοκτήτης Αντώνης Φώτης δε θέλει να αναλωθεί σε λόγια:
«Είναι ένα μαγαζί που φτιάξαμε με κόπο και μεράκι. Από κει κι ύστερα, όπως θέλει ο καθένας το βλέπει. Αλλά η καλύτερή μας ανταμοιβή, είναι να φεύγει ευχαριστημένος ο κόσμος.»
Ταπεινός, δηλώνει, μόνον αυτό, ταπεινός. Δυο ξύλινα κότερα πηγαινοφέρνουν τουρίστες, για ημερήσιες ή και τριήμερες εκδρομές, ο Αλέξανδρος σφυρίζει και για την άφιξη και για την αναχώρηση. Πανέμορφο μέρος ο τόπος που μας έτυχε να ζούμε.
φωτογραφίες Κομνηνός Α.
