Αφού όλοι το ξέρουμε πως όλοι μαζί τα φάγανε, γιατί στοχοποιούμε πρόσωπα, κατασκευάζοντας μικρότερες των συνθηκών personas, κι απαιτώντας επιστροφή κλεμμένων από ατομικούς λογαριασμούς; Ο Παπαργεωγόπουλος δεν έχει και δε μπορεί να επιστρέψει τα 17.900.000 που πρωτοδίκως αποφασίστηκε ότι υπεξαίρεσε ως δήμαρχος στη διάρκεια της θητείας του. Ο καθένας μας μπορεί να αντιληφτεί ότι το χρήμα αυτό σκορπίστηκε και σε κομματικά, και σε ατομικά ταμεία. Πολλών παραγόντων και γραναζιών του συστήματος. Και το ίδιο ισχύει για τις εκατοσταριές εκατομμύρια που φέρεται να καταχράστηκε από το δικό του πόστο ο κ. Άκης Τσοχατζόπουλος.
Αλλά ο καλύτερος τρόπος για να διαπιστώσεις όλο αυτό το θέατρο σκιών, είναι να το δεις αποτυπωμένο γύρω σου. Και γύρω μου, στο νησί της Αίγινας που ζω, είναι απλά τα πράγματα. Ένα οδικό δίκτυο δολοφονικό, με πολλά νέα θύματα μέσα στα χρόνια, παρ’ όλες τις επιδοτήσεις και τα κονδύλια που διακινηθήκαν με τα τσουβάλια, μια Αγιά Μαρίνα τσιμεντωμένη μέχρι θανάτου, από το σμαραγδένιο, καθαρό τοπίο που ήταν πριν τις ύποπτες τελευταίες δεκαετίες του εξίσου ύποπτου οράματος ανάπτυξης. Ούτε ο νυν, ούτε ο πρώην, ούτε οι παραπρώην δήμαρχοι φταίνε ατομικά για όλ’ αυτά. Και κανείς δε μπορεί να τα αποζημιώσει.
Και πες, δε με νοιάζει. Πάμε παρακάτω. Για τα από δω και πέρα. Σήμερα, λοιπόν, οι υδρομεταφορείς δηλώνουν ότι θα μας κόψουνε το νερό. Σ’ ένα νησί 18 ναυτικά μίλια από τον Πειραιά, τίθεται ζήτημα υδροδότησης. Εξαιτίας όλων αυτών των αδιαφανών συναλλαγών που έχουνε γίνει πέτρα στο λαιμό όλων μας από τρέχα γύρευε πότε.
Κι εκεί λες, τελικά, η επανάσταση δε θα ξεκινήσει από περιέργεια για το πώς πέρασε την πρώτη νύχτα του στη φυλακή ο Παπαγεωργόπουλος. Ή πώς θα την περάσει μεθαύριο ενδεχομένως ο Γιάννος.
Θα γίνει αν στις Σκουριές Χαλκιδικής, δεν αφήσει ο κόσμος να δηλητηριάσουν με κυάνιο τον υδροφόρο ορίζοντα οι όποιοι «επενδυτές».
Κι αν στην Αίγινα επιβάλλουν οι πολίτες τα όποια «μεγάλα έργα» (χερσαία, αγωγός, κυματοθραύστης), να έχουν γνώμονα την κοινή λογική και τις ανάγκες του νησιού αντί των αόρατων φαντασμάτων του παρελθόντος.
Β. Τράπαλη
