Βρισκόμαστε στον πόλεμο του 40.
Ένας τύπος πολεμάει στο μέτωπο και έχει καιρό να στείλει γράμμα στην γυναίκα του την Λένα.
Μια μέρα η Λένα δεν αντέχει στην αγωνία και αποφασίζει να πάει να τον βρει στα χαρακώματα.
Μετά από πολλές δυσκολίες τον βρίσκει και του λέει:
– Γιώργο μου, σας έφερα γλυκά και μεζεδάκια.
Τρελαίνεται αυτός:
– Ρε συ Λένα, γλυκά και μεζεδάκια μας έφερες; Δεν καταλαβαίνεις ότι εδώ δεν έχουμε τα βασικά, κάλτσες και ζεστά ρούχα;
Στεναχωρημένη η Λένα βρίσκει βελόνα και κλωστή και αρχίζει να μαντάρει τις κάλτσες των στρατιωτών εκεί, μέσα στα χαρακώματα.
Τότε όμως πέφτει μια βόμβα, ακούγεται ένα μπαμ και σκοτώνονται όλοι μαζί κι η Λένα…
Ποιό το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας;;;
“Η Λένα προ του τέλους μαντάριζε.”
