Τον Γιάννη Δελή τον γνώρισα ως Κερκέζο, στην ομώνυμη στήλη που υπέγραφε στην έντυπη Νέα Εποχή. Και περίμενα να βγει κάθε 15 μέρες η εφημερίδα για να τον διαβάσω. Έξυπνος, διορατικός, καυστικός, ένα – άμα στο καλό πια, με τις βλακείες σας! Οικονομολόγος στο επάγγελμα, πέρασε κάποια στιγμή το 2011 στο επιχειρείν, δημιουργώντας το ΕΝ ΠΛΩ (μάλλον αλλάζοντας την δεκάχρονη πλεύση του καταστήματος), έναν από τους δημοφιλείς προορισμούς για τους καφενόβιους της παραλίας. Τα καφενεία αυτά στο λιμάνι έχουν το καθένα τη δική του προσωπικότητα, και φέρουν τη σφραγίδα των δημιουργών τους, αναμφίβολα. Το ΕΝ ΠΛΩ, λοιπόν, αβίαστα και χαλαρά, έχει εξελιχτεί σε κάτι αντίστοιχο με την παλιά Δεξαμενή, στο παλιό Κωλονάκι, της παλιάς Ελλάδας
. Πηγαδάκια με πολιτικού αντικειμένου συζητήσεις ολοχρονίς, βραδιές λογοτεχνίας στο πατάρι τους χειμωνιάτικους μήνες, κι όλα αυτά πλαισιωμένα από το γνώριμο ειδυλλιακό τοπίο: ηλιοβασίλεμα να δεις από κει, να κάτσεις να λιαστείς το μεσημέρι, βράδυ αργά να πάρεις το ποτό σου; όπως και να το κάνουμε, είναι μαγικό το νησί.
Σ’ αυτή τη συνομιλία, όμως, δεν ψάχνουμε ούτε τη γνώριμη ομορφιά, ούτε την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, ψάχνουμε τη ματιά του Κερκέζου, γιατί είναι δύσκολα τα πράγματα και μας έχει λείψει η αδυσώπητη ειλικρίνεια του.
Α. L. «Πώς αισθάνεσαι τελευταία;»
Γ. Δ. «Είμαι απογοητευμένος. Είναι φάση απογοήτευσης, στεναχωριέμαι που δε γράφω, αλλά αν έγραφα μόνο οξύς θα μπορούσα να είμαι. Κι έχω απογοητευτεί περισσότερο από εμάς τους ίδιους. Έτσι κι αλλιώς οι πολιτικοί διοικητές μας πάντα τα ίδια έλεγαν και πάντα τα ίδια έκαναν. Γνώριμοι από καιρό.»
Α. L. «Τι περιμένεις από τον κόσμο, δηλαδή;»
Γ. Δ. «Να συνειδητοποιήσει ότι υπάρχει σήψη και σαπίλα. Ακόμα και τώρα, το 60% πιστεύει ότι πάμε καλύτερα, αλλά η σήψη έχει φτάσει τα θεμέλια. Η σκουριά τα σάπισε όλα. Ουσιαστικά, πρέπει να γκρεμίσουμε και να χτίσουμε από την αρχή, ξεκινώντας από τα μέσα μας, είναι αυτό που λεν οι ποιητές.»
Α. L. «Σε ποιούς ποιητές αναφέρεσαι;»
Γ. Δ. «Καταρχήν, στον Καβάφη. Μπορεί να μη σου δίνει τη λύση μασημένη κι έτοιμη, αλλά κάνει σωστά την εκφώνηση του προβλήματος, που είναι το πρώτο βήμα για οποιαδήποτε αλλαγή. Κοίτα, τα πράγματα σοβαρεύουν και πρέπει ο καθένας να πάρεις τις ευθύνες του – είμαστε υπεύθυνοι απέναντι στα παιδιά μας.»
Α. L. «Η περιβόητη – για όλους μας, προσωπικά την έχω κάνει παντιέρα – φίμωση της ΕΡΤ;»
Γ. Δ. «Αυτό που έγινε με την ΕΡΤ έχει γίνει πολλές φορές τα τελευταία χρόνια. Έχεις μετρήσει πόσες φορές έχει καταλυθεί το σύνταγμα; Ένα μικρό ζήτημα για μένα είναι ότι η ΕΡΤ σπάνια στάθηκε δίπλα σε άλλες κινητοποιήσεις, άλλων εργαζομένων, αλλά το βασικό παραμένει πως διαφωνώ κάθετα με τον τρόπο που την έκλεισαν κι εξίσου βασικό είναι ότι αυτή η περιπέτεια μας ένωσε (η δύναμη της τηλεόρασης βλέπεις). Πράγματα που παλιά μας χώριζαν τώρα μας ενώνουν. Κι αυτή είναι για μένα η ελπίδα μας για να μην αιφνιδιαστούμε ξανά τουλάχιστον.– δυαδικό σύστημα: κώλο με κώλο, ένας θα κοιτά από τη μία και ο άλλος από την άλλη, ο Κολοκοτρώνης το εφάρμοσε πρώτος και νικάγαμε τότε, αν και αριθμητικά λιγότεροι…»
Α. L. «Τι θα ευχόσουν για τις επόμενες εκλογές;»
Γ. Δ. «Να βγάλουμε μια ομάδα ανθρώπων ικανών και εμπνευσμένων, που θα διοικούν με μόνο μπούσουλα τον άνθρωπο και τις ανάγκες του . Χορτάσαμε από ποτάμια καλών προθέσεων. Έχουμε ανάγκη από συνειδητοποιημένους και άξιους, που δε θα μετράνε το …πέος τους την Κυριακή των εκλογών, αλλά θα λογαριάζουν και θα υπηρετούν τις ανάγκες του κόσμου που τους ψήφισε. Κοίτα όμως από δω και πέρα τα λάθη είναι όλα δικά μας. Τέρμα οι δικαιολογίες και τα δεν ήξερα. Τώρα ο καθρέφτης μας θα είναι αμείλικτος….»
Α. L. «Νιώθεις καλά στο ΕΝ ΠΛΩ, είσαι αισιόδοξος για το αποτέλεσμα;»
Γ. Δ. «Για το αποτέλεσμα δεν έχω ιδέα να σου πω, αλλά γι αυτό που μέχρι τώρα έχουμε κάνει, ναι, το αγαπάω το μαγαζί. Στόχος μας ήταν η αισθητική λιτότητα και η προσιτή ποιότητα, ό, τι πιο απλό, και πιστεύω ότι το καταφέραμε. Είμαστε παρέα όλοι εδώ. Εργαζόμενοι και πελάτες. Φίλοι περισσότερο, δε μου αρέσει το πελάτες. Αλλά ντρέπομαι για τα τα πλαστικά, και θα προσπαθήσω πολύ σύντομα να σταματήσω να ντρέπομαι. Ψάχνω μια πατέντα να ελαφρύνει αυτό το πράγμα που έχει πνίξει την παραλία, δεν είναι υπέρ κανενός. Αυτά που λέγαμε πριν.»
Μισοάδειο, λοιπόν, ή μισογεμάτο το ποτήρι; Προσωπικά ψηφίζω ολόγεμο ως επάνω.
ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΤΡΑΠΑΛΗ
