Στην πλαζ του Μαραθώνα
Ξεχωριστή κι ασυναγώνιστη ήσουνα γοργόνα
Καθήλωσες όλους τους άντρες πάνω στο θηλυκό σου σώμα
Με ζήλεια σε κοιτούσανε οι άλλες
Που τις ανάγκασες να κάνουν θαλασσινές γαργάρες
Κι όταν το καυτό κορμί σου για ηλιοθεραπεία έβαζες στης αμμουδιάς την άμμο
Δημιουργούσες πανικό
Γιατί ήσουν κάτι το σπάνιο
Κάτι ξεχωριστό
Και μας ανέβαζες το ανήθικό μας ηθικό
Και όλοι οι άντρες ήθελαν να σου αλείψουν το κορμί
με αντηλιακό
Μας γυάλισες πολύ, αμαρτωλό κορμί
Και μας δημιούργησες ερωτήματα αναπάντητα,
πολλά και πονηρά
Για μας τα διψασμένα για έρωτα αρσενικά
Τα’ χει το καλοκαίρι αυτά τα τυχερά
Στην πλαζ του Μαραθώνα δίπλα στη συκιά.
Το ερώτημα είναι γιατί τα κάνεις όλ’ αυτά
Με το καυτό μπικίνι σου και τα κουνήματά σου
Ακόμα και τα κύματα τα έκανες δικά σου
Καρδιά επαναστατημένη, αυτόγραφα δε σου ζητάμε
Γιατί είσαι δύσκολη πολύ, αλλάζουμε πορεία
Και γι Αγία Μαρίνα πάμε
Εκεί μπορεί να βρούμε αυτό που ονειρευόμαστε
Κι εκείνο που ζητάμε
Και με το φλερτ το αληθινό
Ξέρουμε να καταχτάμε.
ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΟΥΛΙΚ.
