Γράφει ο Νίκος Σάνσης
Βλέπω και ακούω, τις μέρες αυτές τα δραματικά γεγονότα από την Ιαλυσό της Ρόδου.
Πάλι τα ίδια. Τι είχες Γιάννη. Τι είχα πάντα.
Το θέμα, κατ΄ αρχήν στα δόντια του λευκού καρχαρία με το όνομα ΜΜΕ. Προσπαθώντας κάποιοι (και είναι παρά πολλοί) να βγάλουν το ψωμί τους, με εντολή των προϊσταμένων τους, για άγριο ρεπορτάζ που να τραβά θεαματικότητα, δεν ξέρουν ποιον από όλους να πρώτο βγάλουν στο γυαλί. Και τα αθώα θύματα που δυστυχώς χαθήκαν, να είχαν φωνή από το υπερπέραν και απ αυτούς ακόμα θα ‘έπαιρναν συνέντευξη.
Η ρίμα των αρχαίων «παν μέτρον άριστον» ανήκει στο χθες και το πουθενά.
Ερχόμαστε τώρα στο κράτος. Κατά τους πληγέντες, όπως πάντα, απόν. Και αρχίζουν οι ίδιοι να κάνουν την εκ των υστέρων κριτική, και σαφώς να υποδείξουν την οργάνωση, τις ενέργειες, που θα έκαναν. «Πήραμε τηλέφωνο την αστυνομία για βοήθεια και μας είπαν της πυροσβεστικής είναι η αρμοδιότητα».
Σαφώς της πυροσβεστικής είναι η αρμοδιότητα. Αλλά τι να σου κάνει που να πάρει ο διάβολος, ένα σώμα που επανειλημμένα έχει αποδείξει την ικανότητα του, όταν η φύση βγάζει σε ελάχιστο, από ότι μαθαίνουμε χρόνο, τέτοια κατάρα ορμής, αφού τα ανθρώπινα χέρια μας, άλλαξαν τα στοιχειά που εναρμόνιζαν την λειτουργία της??
Εδώ ακούμε πλέον τυφώνες στην Σαρδηνία, ανεμοστρόβιλοι στην Πελοπόννησο, πράγματα δηλαδή ανήκουστα στο παρελθόν!!!!!
Πάμε τώρα στους κρατούντες. Από συμβούλια και εγκύκλιους κάργα τα γραφεία για τέτοιες περιπτώσεις. Όλοι γνώστες. Απ’ έξω όλα τα άρθρα. Ούτε το μάθημα στο σχολειό, τόσο καλά δεν έλεγαν.
«Ναι αλλά και από πράξεις ρε παιδιά τι γίνεται? Και στα συμβούλια ποιος έχει τον λόγο και την υπευθυνότητα να μανατζάρει?.
Ποιος ξέρει καλά τις διαδικασίες ενεργειών να κουνήσει τα νήματα?
Ποιος διάολος έχει τα αρ……δια να πάρει – νωρίς – μια ευθύνη πάνω του?
Πάλι ο Οδυσσέας με το όνομα ΚΑΝΕΙΣ διευθύνει?.»
Και με όλα τα πιο πάνω, ο μέσος Έλληνας που το βραδύ μπροστά στην τηλεόραση, του βγαίνουν τα μάτια, και του βουλώνουν τα αυτιά πάλι αναρωτιέται.
«Ρε παιδιά κανένας δεν πρόκαμε, κανένας δεν τα είδε»? Έπρεπε να χαθούν άδικα 4 ψυχές??!!
«Τι λες ρε μάγκα να πούμε» του απαντάει, κάποιος άλλος από την Αίγινα. «Εδώ ρε μεγάλε ανοίξαμε φρεάτιο δίπλα στην θάλασσα, να βάλουμε βάση για κάδο απορριμμάτων με ασανσέρ, και δεν ξέραμε πως στο ένα μετρό βάθος θα έχει θαλασσινό νερό, με δελφίνια και καρχαρίες, να φάνε τους άχρηστους και τους ανεγκέφαλους».
Και μ΄ όλα αυτά αναρωτιέσαι ρε γαμώτο «αν ποτέ θα γίνουμε άνθρωποι, με πειθώ, ηπιότητα ηρεμία, οργάνωση, ομαδικότητα, φιλαλήθεια ,αλτρουισμό , σεβασμό και έννοια για τον διπλανό μας, χωρίς το ανθρώπινο κόστος να είναι τόσο μεγάλο».
Γιατί μ΄ όλα αυτά τα πιο πάνω, φοβάμαι, πως ο δρόμος, έχει ακόμα πολλά μίλια, για το τέρμα.
