Να πάει και το παλιάμπελο, αποφάσισαν Σαμαράς και Βενιζέλος για το 25 ευρώ του Άδωνη ανταλλάσσοντας το με ένα 50λεπτο χαράτσι στον καπνό. Τα οφέλη προφανή: να μαζέψει πίσω κανέναν ψηφοφόρο ο φτωχός συγγενής της συγκυβέρνησης – ΠΑΣΟΚ -πιθανόν να μαζευτεί και λιγουλάκι ο παραπανίσια πληθωρικός Άδωνις και να πλασαριστεί κι ένα κοινωνικό πρόσωπο στον μπαϊλντισμένο μέσο πολίτη.
Φαίνονται τόσο άθλιες τόσο αδιέξοδες όλες αυτές οι μεθοδεύσεις, που αναρωτιέται κανείς, για ποιο λόγο έστω να τις σχολιάσει.
Σε ένα ευνοούμενο κράτος, φόρος μπορεί να έμπαινε όχι μόνο στον καπνό αλλά και στο αλκοόλ, και παραπάνω από ένα 50λεπτο στο πακέτο ή το μπουκάλι. Αλλά τα έσοδα θα πήγαιναν σε έρευνες για τον καρκίνο των πνευμόνων και την κίρρωση του ήπατος ή στον εξοπλισμό και εκσυγχρονισμό των νοσοκομείων.
Ένα στοργικό κράτος, δεν θα διανοούνταν να εκμεταλλευτεί αδυναμίες και παθογένειες του πληθυσμού του για να μαζέψει τα χρήματα που απαιτούν οι συμφωνίες των κυβερνώντων με τους δανειστές.
Ακούγεται σαν μια από τις χειρότερες και πιο ανάλγητες αποφάσεις αυτής της κατ’ όνομα κυβέρνησης, ενώ αν είχε παρθεί γι’ άλλους λόγους, με άλλο σκεπτικό, θα έδειχνε απλά έγνοια για τον πληθυσμό.
Θα μου πείτε, κι η γιαγιά μου αν είχε καρούλια, θα ήταν πατίνι.
Κατά τα άλλα, σήμερα ξεκίνησε το εξάμηνο της ελληνικής προεδρίας στην ΕΕ με τις μεγαλοστομίες να δίνουν και να παίρνουν, την αντιπολίτευση απούσα, και το κέντρο της Αθήνας απαγορευμένη ζώνη. Όσο για το State Department εκφράζει τη δυσαρέσκειά του για την απόδραση Ξηρού.
Όποιος βλέπει φως στην άκρη του τούνελ, όποιος βλέπει έστω τούνελ αντί χάος και μαύρη μαυρίλα πλάκωσε, ας το δείξει και σ’ εμάς τους αόμματους – το έχουμε ψυχολογικά ανάγκη.
Β.Τ.
