Οι υποψήφιοι της, οι περισσότεροι αν όχι όλοι, μέλη του πολιτικού γραφείου ΣΥΡΙΖΑ Αίγινας, επομένως μιλάμε για την κάθοδο ΣΥΡΙΖΑ στις δημοτικές εκλογές του Μαΐου.
Και “λογικό” πολιτικά, όταν ένα κόμμα θέλει να κατακτήσει την εξουσία της χώρας, να θέλει πριν τις βουλευτικές, να κατακτήσει και τους περισσότερους Δήμους στις δημοτικές εκλογές. Αν βέβαια, το πάρουμε αναλογικά και προσαρμόσουμε το πανελλαδικό, από δημοσκοπήσεις, ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ, στην Αίγινα, δεν το βλέπω να πηγαίνει στην δεύτερη Κυριακή.
Ίσως για πολλούς σκεπτόμενους στην χώρα μας, το μόνο φως στο τούνελ, η μόνη ελπίδα, να είναι μία στροφή προς αριστερά, αφού η διακυβέρνηση κέντρου και δεξιάς όλα αυτά τα χρόνια, μάς έφτασε στα όρια μας, για να μην πω τα ξεπέρασε.
Αλλά σε έναν μικρό δήμο όπως η Αίγινα, πόσοι θέλουμε ένα κόμμα, με συγκεκριμένη ιδεολογία και πολιτική στάση, να διαχειριστεί τα του τόπου μας;
Ίσως θεωρηθώ προκατειλημμένη, αλλά δεν πείθομαι πως, μολονότι η ίδια η νέα παράταξη καλεί πολίτες για την συγκρότησή της από κάθε πολιτικό χώρο, δε θα φέρει το χρώμα, το στίγμα, του πολιτικού κόμματος που τη γέννησε. Ούτε πιστεύω ότι θα επιτρέπει και θα δεχτεί την πολυφωνία, χωρίς κομματικές παρωπίδες και κραυγές κατευθυνόμενες.
‘Οσοι λοιπόν δεν θέλετε “χρώμα” στον δήμο μας, μέχρι στιγμής δεν ανακοινώθηκε κάτι καινούργιο. Καμία νέα, πολιτικά αχρωμάτιστη συλλογική προσπάθεια, που να βράζει το αίμα της και να μας παρασύρει ενωμένους, μαζί της, να αναζητήσουμε δρόμους ανοιχτούς, καθαρούς, μακριά από την κοινωνική μας σήψη και μιζέρια.
Εν αναμονή λοιπόν, έως ότου διαμορφωθεί πλήρως η εικόνα και το τοπίο των δημοτικών επιλογών μας, για να οδηγηθούμε όλοι, κατά την κρίση μας στις κάλπες.
