Ο δροσερός κήπος των αρχαιολόγων στο Θησείο και το υπέροχο κτήριο τους, άνοιξαν την αγκαλιά τους σε έκθεση κόμικς.
Ακόμη μία φωλιά τέχνης, παλιού και νέου, συμβατού και ασύμβατου, στην εποχή μας, που χαρακτηρίζεται από τέτοια ανοίγματα και γέφυρες αναζητήσεων.
Το μόνο κοινό στοιχείο επαφής ανάμεσα στου Ομήρου την Ιλιάδα και το αποτέλεσμα της έκθεσης ίσως να ήταν η προσπάθεια καλλιτέχνη να δημιουργήσει… μια Ιλιάδα δική του, ή “αυτό” που η τέχνη των κόμικς νομίζει για Ιλιάδα.
Δεδομένου ότι πρόκειται για μια τέχνη ευφάνταστη χωρίς όρια ιστορικά και αισθητικά,το ευάλωτο αυτό κοινό σημείο, φάνταζε αλλόκοτο για τον αθώο επισκέπτη, που εμπιστευόταν ωστόσο το κριτήριο των αρχαιολόγων!
Προσωπική παρατήρηση: Εάν είναι, για να “αγκαλιαστούν” όλα τα είδη τέχνης, να ξεχάσουμε κι αυτά που ξέρουμε, ας το ξανασκεφθούν οι φίλοι αρχαιολόγοι τον κάθε νεωτερισμό που θα αποφασίσουν και ….να τον αποφασίσουν πραγματικά,με το φίλτρο της επιστημονικής γνώσης,που τόσο καλά κατέχουν…και ας μην ανησυχούν,δεν μας έχει κουράσει αυτή η καθαρή και δυσκολοδιάβαστη γνώση, εμάς τους κοινούς θνητούς…!
Περισσότερο μας κουράζει η απαξίωση των καιρών και τους εκλιπαρούμε να μην την ακολουθήσουν.
Νατάσσα Χαρατσή
