Ξεκινάμε από το παρασκήνιο: Είναι δυο μεγάλες – μεγάλες γυναίκες, που έγιναν φίλες και ζούνε μακριά, η μια στην Αίγινα, η άλλη στον Πειραιά. Λόγω ηλικίας, η κατάστασή τους έχει κάποιες ιδιαιτερότητες και πολλές μα πολλές δυσκολίες. Επιπλέον, η φίλη από την Αίγινα, δε διαβάζει και δε γράφει, ενώ η φίλη από την Αθήνα έχει την ικανότητα να βάλει τις σκέψεις της σ’ ένα χαρτί, και το κάνει, για να μιλήσει από μακριά στη φιλενάδα της. Εκεί κατ’ ανάγκη επεμβαίνει ένας ενδιάμεσος: ο αναγνώστης των επιστολών στην Αιγινήτισσα. Ο αναγνώστης, λοιπόν, «υπέκλεψε» μια από τις επιστολές αυτές, με την έγκριση των δυο συγκλονιστικών πρωταγωνιστριών. Την παρουσιάζουμε σαν δείγμα ανθρώπινης αξιοπρέπειας κι ευαισθησίας υπό εξαφάνιση.
Γράμμα μεταξύ φιλενάδων ή Η Τρυφερότητα της Τρίτης Ηλικίας
Πολυαγαπημένη μου κα. Μ……
Είναι η ώρα που περιμένω το τηλέφωνο σας. Μου έχει γίνει συνήθεια αυτή η απαλή και ωραία φωνούλα που κρύβει τόση αγάπη και καλοσύνη, αλλά έχουμε και μια ατυχία που είμαστε μόνες μας και περιμένουμε πότε ο καλός Θεούλης θα μας στείλει κάποια καλή συντροφιά και εμείς με όλη την αγάπη μας θέλουμε να τους δείξουμε πόσο τους αγαπάμε και να τους ευχαριστήσουμε που μας θυμούνται και δέχονται την παρέα μας.
Ο Θεός να τους δίνει υγεία που κρατάνε συντροφιά στους ανήμπορους, αλλά όπως έχω καταλάβει είστε πολύ καλός άνθρωπος και πολύ αγαπητή και προσπαθούνε να έρχονται. Βέβαια θα ήταν καλό να ήταν κοντά το παιδάκι σας αλλά αφού τα έχει κανονίσει έτσι ο καλός θεός, θα το δεχτούμε όπως είναι. Θέλω να είστε καλά και να φροντίζετε τον εαυτό σας.
Είστε δυνατή και τα καταφέρνετε όλα. Η καλοσύνη που έχει η ψυχούλα σας δίνει δύναμη όσο τώρα που χειμώνιασε και σας πονάνε τα ποδαράκια σας. Να κάνετε υπομονή και ο καιρός περνάει γρήγορα και θα έρθει το καλοκαιράκι και δεν θα πονάτε, φτάνει να προσέχετε, είστε νέα ακόμα και έχετε πολλή ζωή μπροστά σας.
Εμένα όπως ξέρετε με πήρε η κατηφόρα, δεν περίμενα στα γερατειά μου να πάθω αυτή την ασθένεια. Όσο και να προσέχω μια ωραία πρωία δεν θα βρούμε το κατάλληλο αίμα και αντίο. Όπως ξέρετε έχω μεγάλο Γολγοθά και ο Σταυρός που κουβαλαω είναι βαρύς και δεν ξέρω αν θα φτάσω στη Ανάσταση. Σας ζητώ συγγνώμη που πολλές φορές στην απελπισία μου σας στεναχωρώ.
Όμως είμαι υπερήφανη που σας έχω φίλη και σας αγαπώ πολύ και εύχομαι το καλύτερο για σας. Θα ήθελα να σας γράψω και άλλα, αλλά σέβομαι τώρα τον κύριο ή την κυρία που θα σας το διαβάσει και δεν θέλω να τους κουράσω. Τους ευχαριστώ που κάνουν τον κόπο. Εύχομαι καλό χειμώνα σε όλους σας.
Τώρα μόλις μπήκαν τ’ αδέλφια μου και σας χαιρετούνε. Ευχαριστώ για το μεγάλο σας ενδιαφέρον, να είστε καλά,
Σας αγαπώ πολύ
Ν……….
