– Θέλω να γνωρίσω το πρόσωπο πίσω από τη μάσκα
– Μη μιλάς, μη μιλάς, η μάσκα είσαι εσύ…
Η αφήγησή μου λέει ότι είμαι από αστερόσκονη, το υλικό που φτιάχνονται τα σύμπαντα και οι πλανήτες και το φως, ότι μπορώ να βάλω τα πιο απίστευτα με το νου μου και να τους δώσω, σαν άλλος Θεός, υπόσταση, να κατασκευάσω πραγματικότητες αδιανόητες μέχρι εγώ να τις συλλάβω, να εκτοξευτώ μέσα σε λίγες χιλιετίες από τα σπήλαια στα αστέρια, χωρίς υπεράνω παρέμβαση, διερευνώντας από μόνος τη φύση και τα όριά μου.
Ότι είμαι η αντίληψη όλων των καταστάσεων που ζω, πως τίποτε από αυτά που συναντάω δε θα συνέβαινε – δε συμβαίνει – ανεξάρτητα από τη δική μου ματιά, κι ότι ο κόσμος πλάθεται ανάλογα πώς τον καταλαβαίνω, γι αυτό είναι η μορφή του το πρόσωπό μου το αληθινό.
Πως στο λιγοστό μου εκτόπισμα κρύβω αρκετή ενέργεια για να φωτίσω επί μια βδομάδα την πόλη, όσο μεγάλη, που κατοικώ, πως σε κατάσταση ελευθερίας η κάθε μου ανάσα είναι ένα άχρονο ταξίδι στο άπειρο, και το μόνο ανάμεσα σ’ εμένα και το αληθινό μου όνειρο είναι που δεν ξυπνάω για να το ζήσω.
Βικτώρια Τράπαλη
φωτο : Νέλλη Πετροπούλου
