Πολλά φωνακλάδικα ζώα θα συναντήσουμε στο ζωικό βασίλειο που βγάζουν κραυγή όταν υπάρχει λόγος! Είτε για να ζευγαρώσουν είτε για να φοβίσουν τους εχθρούς τους, η φωνή τους δεν περνάαπαρατήρητη. Στη λίστα που ακολουθεί τα πιο θορυβώδη ζώα μας συστήνονται:
10. Αλιγάτορας
Οι αλιγάτορες δεν έχουν φωνητικές χορδές αλλά μπορούν να σφυρίζουν, να γρυλίζουν και να…. μουγκρίζουν. Ο ήχος ταξιδεύει μέσω του νερού πολύ μακριά και φτάνει στα αυτιά πιθανών συντρόφων. Έχει αποτέλεσμα!
Είναι πολύ θορυβώδες πτηνό κατά την περίοδο της αναπαραγωγής. Το αρσενικό δημιουργεί ένα «αμφιθέατρο» και τραγουδάει δυνατά το δικό του ερωτικό τραγούδι. Το ίδιο τελετουργικό συνεχίζεται κάθε βράδυ και για διάστημα τεσσάρων μηνών, στη διάρκεια των οποίων παράγονται 10.000 κλήσεις. Μια μεγάλη προσπάθεια για να βρει σύντροφο!
Η κραυγή του λύκου ακούγεται κι από απόσταση μεγαλύτερη των 15 χλμ. Είναι ζωτικής σημασίας να ακούγεται η φωνή του δυνατά και καθαρά και σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη απόσταση, αφού η περιοχή του, την οποία πρέπει να προστατέψει, είναι μεγάλη.
Η δυνατή κραυγή του μπορεί να ακουστεί σε απόσταση μεγαλύτερη των τεσσάρων χλμ. Σκοπός του είναι να τρομάξει τους υπόλοιπους πιθήκους και να απομακρυνθούν από την περιοχή του και από τα πολύτιμα οπωροφόρα δέντρα.
Ο ελέφαντας χρησιμοποιεί περισσότερους από 25 διαφορετικούς ήχους, ενώ η προβοσκίδα του είναι αυτή που ενισχύει τον ήχο που βγαίνει από τους τεράστιους πνεύμονές του.
Ο τζίτζικας μπορεί να είναι ένα μικρό έντομο 2-5 εκατοστών, όμως το τραγούδι του φτάνει εύκολα τα 120 ντεσιμπέλ. Αυτό το χαρακτηριστικό κάνει τον τζίτζικα το πιο θορυβώδες έντομο του πλανήτη.
Οι νυχτερίδες για να προσανατολιστούν χρησιμοποιούν τον ηχοεντοπισμό. Εκπέμπουν, δηλαδή, ήχους σε υψηλή συχνότητα και στη συνέχεια χρησιμοποιούν την ηχώ που παράγεται από την αντανάκλαση των ηχητικών κυμάτων πάνω σε επιφάνειες προκειμένου να αποφύγουν εμπόδια και να εντοπίσουν τη λεία τους.
Οι ρέγγες συνήθως όταν ταξιδεύουν μαζεύονται περισσότερες από τέσσερα εκατομμύρια, δημιουργώντας ένα από τα μεγαλύτερα κοπάδια ψαριών στον κόσμο. Ο ήχος τους παράγεται από την εκπομπή αεριων από τα κατώτερα σημεία τους, τόσο για να μιλήσουν μεταξύ τους όσο και για να τρομάξουν τα αρπακτικά.
Οι φάλαινες μπορούν να φωνάξουν και να ακουστούν από τη μια άκρη του ωκεανού έως την άλλη.
Οι γαρίδες αυτές βρίσκονται σε τροπικούς ύφαλους σε όλο τον κόσμο και είναι εξοπλισμένες με ένα ηχητικό πιστόλι. Η γαρίδα οπλίζει τη δαγκάνα της και εκτοξεύει νερό με τέτοια ταχύτητα ώστε να δημιουργεί μια φυσαλίδα αέρα. Όταν αυτή η μικρή χειροβομβίδα εκραγεί δημιουργεί τέτοιο ωστικό κύμα πιο δυνατό και από το κάλεσμα μιας φάλαινας, που μπορεί να σκοτώσει ψάρια και γαρίδες σε απόσταση μεγαλύτερη του 1,5 μέτρου.
πηγή: perierga.gr











