”Τέρμα οι αντιπαλότητες”, χρονιάρες μέρες, είπαν-μέσα τους-τα παιδιά του Γενικού Λυκείου Αίγινας και κατηφόρισαν προς το παζάρι του ΕΠΑΛ κατά Χέβεν μεριά, να τους ”την πούνε” (σόρρυ, να ΤΑ πούνε). Όντως τα κάλαντα τους ήταν αβάσταχτα μελωδικά .Με μπροστάρη τη διάσημη πλέον (και λόγω του σχετικού άρθρου της Τόνιας Ζ. σε αδελφό έντυπο) λυράρισα Μαρδικούλα, έναν θηλυκό Ξυλούρη, με κιθαρίστες ,τριγωνάκια και άλλα σύνεργα, σκόρπισαν απλόχερα μουσική και παράδοση στην μοναδική παραλία μας…
Και επειδή Αίγινα δεν είναι μόνο η Χώρα, ένα απογευματινό καφεδάκι στην Πέρδικα σε ηρεμεί και σε χαλαρώνει.Ο ”Νώντας”, ο ”Αργύρης”, ο ”Αντώνης” και τα άλλα στέκια, με ευγένεια, ευχές και τουριστική επάρκεια είναι έτοιμα να μας υποδεχθούν, προσφέροντάς μας και υπέροχα ηλιοβασιλέματα!
Καθώς ο ήλιος προσπερνά τα βουνά της Αρκαδίας, βάζοντας πλώρη για το Καλό Νερό, όπου κυριολεκτικά βυθίζεται στα νερά του Ιονίου, κάποιες ρομαντικές νότες πιάνου μας καλούν να περάσουμε το κατώφλι του Λαογραφικού, όπου βλέπουμε το Γιάννη να πληκτροκοπά την αύρα των έργων της μητέρας του, Στέλλας Μαύτα, που ευωδιάζουν Αη Νικόλα, Πέρδικα, Φάρους και Ακρογιάλια πρωτόφαντα …Και όμως, δεν περνά πολύς χρόνος και το μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη, που ανακηρύσσει τον καινούργιο χρόνο Έτος Ανθρώπινης Αλληλεγγύης, μας επαναφέρει στην …πραγματικότητα.
Κομνηνός Α.
