Το θέμα της διακομιδής επειγόντων περιστατικών από Αίγινα- Πειραιά, εξακολουθεί να αποτελεί πηγή ανασφάλειας στους πολίτες αλλά και τους επισκέπτες της Αίγινας. Μπορεί να έχουμε τη συχνότερη ακτοπλοϊκή συγκοινωνία από κάθε άλλο νησί, αλλά οι βραδινές ώρες χωρίς πλοίο είναι πέραν των δώδεκα ωρών, ιδιαίτερα το χειμώνα, όπως και πολλές οι μέρες με απαγορευτικό απόπλου.
Οι λύσεις που έχουν συζητηθεί πρόσφατα στο δημοτικό μας συμβούλιο, είναι η κατασκευή ελικοδρομίου για αεροδιακομιδές ασθενών και η απόκτηση πλωτού ασθενοφόρου.
Η κατασκευή ελικοδρομίου στη θέση Λεόντι είχε πάρει το πράσινο φως από τις αρμόδιες αρχές επί διοίκησης Π. Κουκούλη και είναι στο δρόμο της υλοποίησης, αλλά προχωράει με ταχύτητα χελώνας.
Πρόταση για πλωτό ασθενοφόρο, κατέθεσε στο δημοτικό συμβούλιο Αίγινας, τον Νοέμβριο του 2015, η ΟΠΑΕΠ, όπου συζητήθηκε τον Δεκέμβριο του ’15, με υπόσχεση του Δημάρχου κ. Δ. Μούρτζη να μπει ως θέμα στο επόμενο Δ.Σ., κάτι που δεν έγινε ποτέ έως σήμερα.
Αυτή η πρόταση προκαλεί στους πολίτες μια ανασφάλεια και αρκετά ερωτηματικά ως προς την υλοποίηση και συντήρηση του, όπως: Κατά πόσο ισχύουν τα νούμερα και οι υπολογισμοί; Ποιοι και πώς θα διαχειρίζονται τα έσοδα τελών, χορηγιών ή επιδοτήσεων και τα έξοδα του πλωτού; Μπορούμε να είμαστε σίγουροι για διαφάνεια και ικανότητα; για το ύψος των χρεώσεων; σήμερα μπορεί να είναι 1 ευρώ και μεθαύριο να γίνει 100; Τι καταστατικές προβλέψεις θα συμφωνηθούν εκτός αυτών που ορίζει μια Κοιν.Σ.ΕΠ.;
Με πολλές ακόμη απορίες και αντιρρήσεις, κάποιοι από την κοινωνία της Αίγινας, την ως άνω πρόταση απόκτησης την βρίσκουν να ίπταται στα σύννεφα και άλλοι να μπάζει νερά. Πολλοί είναι βέβαια και εκείνοι που συμφωνούν και την υποστηρίζουν.
Σίγουρα η αρχική πρόταση της ΟΠΑΕΠ και η συλλογή χιλιάδων-όπως αναφέρουν- υπογραφών, πίεσε και έστειλε τον δήμαρχο να αναζητά λύση στο υπουργείο Ναυτιλίας και αν φτάσουμε να το αποκτήσουμε μέσω Λιμενικού Σώματος, τα εύσημα θα τους ανήκουν ασυζητητί.
Αλλά προς το παρόν είμαστε μπροστά σε ένα ακόμη ΘΑ του δημάρχου. Όπως ένα ΘΑ, είναι χρόνια τώρα και το ελικοδρόμιο, μια λύση που πρέπει να τρέχει παράλληλα με το πλωτό και όχι το ένα να αναιρεί το άλλο. Το ότι η περιβαλλοντική μελέτη του ελικοδρομίου είχει λήξει 2.5 χρόνια και κανείς δεν ασχολήθηκε, αποδεικνύει πως δεν υπήρχε η πολιτική βούληση από την σημερινή δημοτική μας αρχή. Θα υπάρξει άραγε τώρα η βούληση ή η συζήτηση με τον υπουργό για πιθανή χορήγηση σκάφους είναι μια κίνηση ρουά ματ του δημάρχου;
Ας ελπίσουμε ότι το θέμα της υγείας στην Αίγινα – είτε αυτό λέγεται ελικοδρόμιο, είτε πλωτό σκάφος, είτε πλωτό ασθενοφόρο, είτε αντιμετώπιση του επείγοντος στο Κέντρο Υγείας- θα “πέσει” με σοβαρότητα στο τραπέζι του δημοτικού μας συμβουλίου και όχι σε …σκακιέρα, για να μην μείνουμε στα ΘΑ και στα όνειρα.
Ασφαλισμένοι ή ανασφάλιστοι, στο επείγον περιστατικό στην Αίγινα νιώθουμε όλοι ανασφαλείς. Έχει διάθεση το Δημοτικό Συμβούλιο Αίγινας να ασχοληθεί;
Νέλλη Πετροπούλου
