ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ

Αυτόπτης Μάρτυς

Written by aeginalight

Είμαι στο Κέντρο Υγείας για να με ακροαστούν, τέλη Αυγούστου. Συγκεκριμένα θα με ακροαστεί ένας γιατρός με το χέρι στο νάρθηκα. Έχει χτυπήσει με τη μηχανή πριν λίγες βδομάδες, (σπασμένα πλευρά, κλείδα, ωμοπλάτη, έλεγε το ράδιο – καφενείο από στόμα σε στόμα, μιας κι είναι σε όλους γνωστός, κι απ’ όλους αγαπητός). Αλλά, προφανώς με δική του πρωτοβουλία, έχει ήδη επανέλθει στο πόστο του. Είναι από αυτούς τους ταγμένους, Γιατροί του Κόσμου και τα ρέστα. Όταν βρίσκομαι πια μέσα στο γραφείο του, μπαίνει μια ηλικιωμένη κυρία, τον παρακαλάει με αγωνία να της δώσει «χαρτί» για μια ακτινογραφία, έχει πέσει, έχει χτυπήσει, πονάει και είναι μόνη της. Ο γιατρός της εξηγεί πως το ακτινογραφικό δουλεύει αύριο, κι αν έρθει με το βιβλιάριό της δικαιούται την εξέταση. Αμέσως μετά, μπαίνει ένας άντρας δυο μέτρα μπόι, κοντά 70 σε ηλικία, που δείχνει να έχει στύψει την πέτρα για να ζήσει, δουλεύοντας την κάθε μπουκιά ψωμί. Και του δηλώνει αυστηρά, χωρίς κανένα παρακαλετό, ότι έχει καρκίνο, χρόνιο άσθμα, και μια ακόμα πολύ σοβαρή αρρώστια που δε θυμάμαι, για να καταλήξει: «Θα μου γράψετε τα φάρμακά μου; Να μείνω όση ώρα θέλετε.» Κι ο γιατρός με το χέρι στο νάρθηκα του λέει να περιμένει τρία λεπτά και θα τον εξυπηρετήσει. Εμένα δε μου έγραψε ούτε ασπιρίνη, καθώς δε βρήκε να τη χρειάζομαι.

Το γιατρό με το χέρι στο νάρθηκα, το ράδιο- καφενείο λέει ότι τον φώναξαν, μαζί μ’ έναν άλλο εξαιρετικό κι ανθρωπιστή γιατρό του νησιού, στο Πειθαρχικό, γιατί είναι «ακριβοί» στις συνταγογραφήσεις τους, θα τους κάνουν και ΕΔΕ, δε μπορούμε να σπαταλάμε τόσα χρήματα στη δημόσια υγεία. Αλλά ως αυτόπτης μάρτυς καταθέτω ότι οι ήρωες-γιατροί και του Κέντρου Υγείας και του Νοσοκομείου που δουλεύουν με φρενήρεις ρυθμούς κι υποτυπώδη μέσα, συχνά με σοβαρές ελλείψεις σε αναλώσιμα, για να εξυπηρετήσουν τους 17.000 κατοίκους και τους 60.000 επισκέπτες ημερησίως το καλοκαίρι, δεν είναι καθόλου σπάταλοι με τα χρήματα του δημοσίου. Επιστήμονες είναι και άνθρωποι. Γιατροί που έχουν πάρει τον όρκο του Ιπποκράτη και δε μπορούν να παρατήσουν μια ηλικιωμένη να πονάει χωρίς ακτινογραφία, ούτε έναν καρκινοπαθή στην αγωνία αν θα συνεχίσει να του χορηγεί αυτό το τερατούργημα των ημερών, ο ΕΟΠYΥ, τη θεραπεία του ή όχι. (Μπορεί κανείς να μου εξηγήσει πώς κατρακύλησαν εν μια νυκτί τα αποθεματικά όλων των ασφαλιστικών οργανισμών σε μια τεράστια χαβούζα χωρίς όντως κανέναν πάτο; Τα χρήματα που γενιές εργαζομένων είχαν αποταμιεύσει με κόπο κι ιδρώτα για να υπάρχει στη χώρα μια αξιοπρεπής περίθαλψη κι ασφάλιση;)

Δεν ξέρω μέχρι πού θα αφήσουμε τα πράγματα να φτάσουν, αλλά αν καταφέρουν οι εκφραστές όλου αυτού του επικίνδυνου παραλογισμού που ζούμε τα 3 τελευταία χρόνια να αδρανοποιήσουν, να στοχοποιήσουν και απαξιώσουν ακόμα και τους άγρυπνους φρουρούς μας, τότε πραγματικά θα απειλείται η ίδια μας η ζωή απ’ το ξερό μας το κεφάλι και τις επιλογές μας. 

About the author

aeginalight

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.