Δεν πρόφτασε να περάσει μια μέρα από το χρονογράφημά μας Πρωτοβρόχι, που επισήμαινε ακροθιγώς την τραγική κατάσταση των υποδομών του νησιού (οι σωλήνες του δικτύου του νερού, για παράδειγμα, σύμφωνα με δηλώσεις αρμόδιου αντιδημάρχου, είναι ένα εντελώς αφερέγγυο σύστημα παροχής του πολύτιμου αυτού αγαθού στην καθημερινότητά μας, όπως αναλογεί και πρέπει στον καθένα, κατασκευής της δεκαετίας του 60, χωρίς συντήρηση, χωρίς αναβάθμιση, με άπειρες “αμαρτίες” πάνω στο σώμα τους, από bypass μέχρι και φυσικές φθορές μέσα στις δεκαετίες) και σήμερα το πρωί έπεσε το πρώτο τηλέφωνο: “Τρέξτε, έσπασε αγωγός και τρέχουν ποτάμια νερό στη Λεωφόρο Δημοκρατίας, κατεβαίνοντας προς Φάμπρικα.”
Μια δεξαμενή νερό χυμένη τζάμπα στους δρόμους, ως του Μάρκελου έφτασαν τα ποτάμια. Οι τεχνικοί, γιατί κανείς αρμόδιος δεν ήταν εκεί, να συνομιλήσουμε, ώρες μετά το καινούριο κρούσμα απώλειας, οι τεχνικοί λοιπόν μας πληροφόρησαν επιπλέον ότι οι σωλήνες είναι από αμίαντο. Αυτό το σήμερα παγκοίνως γνωστό ως καρκινογόνο υλικό. Κι επανέρχεται η πρόταση του Aegina Light στο άρθρο Ατζέντα Νερό, Μέρος 1ο: Βρισκόμαστε απέναντι σε μια πραγματικότητα, συσσωρευμένης είτε ανικανότητας, είτε διαφθοράς, το ίδιο κάνει. Κάνουμε τους ζητιάνους σε μια αδύναμη εκ των πραγμάτων Αντιπεριφέρεια (και να θέλει, πού να τα βρει να μας τα δώσει;), υπομένουμε εκβιαστικές διακοπές υδρομεταφορών μέσα στον Αύγουστο, πληρώνουμε υπέρογκους λογαριασμούς για νερό τόσο κακής ποιότητας που να καταστρέφει τα λουλούδια και τα φυτά μας, και το χρυσοπληρωμένο μας βιος συνεχίζει να σκορπιέται σπάταλα σε λεωφόρους και στενάκια.
Κατακλείδα: αν θέλουμε να μιλάμε για οποιοδήποτε αύριο, οποιαδήποτε ανάπτυξη ή έστω απλά συνέχεια, είτε έρθει, καλή του ώρα, κάποτε, ο αγωγός, είτε δεν έρθει, είτε συνεχίζουμε τις κατ’ επανάληψη χαρακτηρισμένες ως αδιαφανείς δοσοληψίες με τους αποκλειστικούς υδρομεταφορείς μας, είτε αξιοποιήσουμε τη δυνατότητα αποθήκευσης νερού μέσω στέρνων και πεζούλων, είτε ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ, το πρώτο που προέχει είναι να φροντίσουμε εξαρχής το δίκτυο υδροδότησης. Και τα χρήματα, το έχουμε τονίσει, υπάρχουν στο κονδύλι για την κατασκευή του κυματοθραύστη. Σίγουρα έχει προτεραιότητα να έχουμε ολοχρονίς καλής ποιότητας, φτηνό νερό σ’ επάρκεια, από το “πρόβλημα” του πιθανού αποκλεισμού του νησιού 2 ή 3 ή 5 μέρες το χρόνο.
Αλλά εδώ ακριβώς μπαίνει – για να το καταλάβουμε όλοι μας – το θέμα της πολιτικής βούλησης.
Αυτά για την ώρα, επανερχόμαστε σύντομα.
