Οι φετινές εορταστικές εκδηλώσεις για την 28η Οκτωβρίου θα μπορούσαν να αποτελέσουν χάρτη για το πού βρισκόμαστε, ποια είναι τα αδύνατά μας σημεία και ποιες οι εφεδρείες μας. Ξεκίνησαν με τη θεία λειτουργία στο μητροπολιτικό ναό της πόλης, ενώ μετά την καθιερωμένη δοξολογία οι εκπρόσωποι των αρχών κατευθύνθηκαν προς το μνημείο όπου ανέμεναν τα σχολεία και αρκετός κόσμος για την κατάθεση στεφάνων. Μετά την τέλεση επιμνημόσυνης δέησης στη μνήμη των αγωνιστών που έπεσαν για την πατρίδα, εκφωνήθηκε από το διευθυντή του Γυμνασίου της Κυψέλης Γ. Μπήτρο, ο πανηγυρικός της ημέρας και ακολούθησε η κατάθεση στεφάνων από τις αρχές του τόπου και τα σχολεία της πόλης.
Κι εκεί ήρθε το πρώτο ευχάριστο ξάφνιασμα. Το τυπολατρικό τελετουργικό, έσπασε με την εκφώνηση του πανηγυρικού που ζωντάνεψε τους παρευρισκόμενους και πολλοί αισθανθήκαμε τι ακριβώς έγινε τότε και τι οφείλουμε να κάνουμε τώρα. (Αποσπάσματα από τον εντυπωσιακό πανηγυρικό που εκφωνήθηκε, θα παραθέσουμε σε επόμενη ανάρτηση).
Το ζωντάνεμα κορυφώθηκε με την πρώτη κατάθεση στεφάνου, μετά την κατάθεση από εκπροσώπους των αρχών, που έγινε από μαθήτρια του 1ου δημοτικού σχολείου και το ποίημα που απήγγειλε στη συνέχεια. Καταχειροκροτήθηκε από τη νεολαία και τους παρευρισκόμενους γονείς που έδωσαν για άλλη μια φορά μαζικό παρόν να καμαρώσουν τα παιδιά τους. Η τελετή έληξε με την ολοκλήρωση της κατάθεσης στεφάνων από όλα τα σχολεία της πόλης, τον Ναυτικό Όμιλο Αίγινας κλπ.
Στη συνέχεια οι εκπρόσωποι των αρχών κατευθύνθηκαν προς το κιόσκι που είχε στηθεί στη προκυμαία στο ύψος του δημαρχείου για να παρακολουθήσουν την παρέλαση των μαθητών.
Εκεί τους περίμεναν τα μέλη της ανοιχτής συνέλευσης πολιτών της Αίγινας με το πανό τους: ΚΑΤΟΧΗ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ-ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ και πλήθος κόσμου, που είχε γεμίσει την παραλία και για τη φετινή, τόσο παράξενη σαν ιστορικό στίγμα επέτειο του ΟΧΙ.
Πάντως αν θέλουμε να αποσαφηνίσουμε λίγο τη θέση μας, να ξεκαθαρίσουμε, που λεν, το τοπίο μας, ένα από τα πρώτα θα ήταν να μην καταθέσουμε ποτέ ξανά στεφάνι στο Μνημείο του Βασιλέα Γεωργίου του 1ου, με την επιγραφή να τον ανακηρύττει μάλιστα «εθνομάρτυρα,» τη στιγμή που φιλοξενούμε το πέρασμα ενός Καποδίστρια στο νησί, και μαζί την πρόσφατη μνήμη της Αίγινας ως πρώτης πρωτεύουσας του ελεύθερου ελληνικού κράτους.
Κι ένα τελευταίο που θα θέλαμε να προσθέσουμε είναι ότι η κατάθεση στεφάνου από τον διοικητή της Ναυτικής βάσης του Τούρλου, ανέσυρε μνήμες από την πρόσφατη τραγική μας ιστορία. Με σεβασμό για όλους αυτούς που εκτελεστήκαν στη διάρκεια του εμφύλιου, αντιγράφουμε :
Οι πρώτες εκτελέσεις πολιτικών κρατουμένων αγωνιστών μετά την απελευθέρωση
……..Έτσι, στις 19 Ιούνη 1947, το μοναρχοφασιστικό καθεστώς προχωράει στην πρώτη εκτέλεση αγωνιστών από τις φυλακές της Αίγινας, στο λιμάνι Τούρλος του νησιού. Το θέμα αναδημοσιεύουμε από το βιβλίο του Δημήτρη Στολίδη, «Οι καταβολές μας – σελίδες του αγώνα» (Εκδόσεις «Τυποεκδοτική»), ο οποίος έζησε το συγκεκριμένο γεγονός, όντας κρατούμενος εκείνη την περίοδο στις φυλακές της Αίγινας και μάλιστα καταδικασμένος σε θάνατο. Ο τρόπος που μεθοδεύτηκε το έγκλημα δείχνει το φόβο του καθεστώτος, μπροστά στη διάπραξή του.
Εκτελέστηκαν οι: Αποστολάκης Νίκος, Αυγέρης Μήτσος, Βουτσινάς Κώστας, Γκινανιώτης Θανάσης, Γκίνης Δημήτρης, Δημητρακόπουλος Παναγιώτης, Καλογιάννης Κυριάκος, Κόλλιας Αλέκος, Κωτούλιας Κώστας, Λάτσος Συνοδινός, Μονέδας Μιχάλης, Μπουρδής Αντώνης, Ντάλιος Δημήτρης, Σιδέρης Θόδωρος, Τόλιας Παναγιώτης Τριαντάφυλλου Θόδωρος, Χατζόπουλος Βαγγέλης.
Ριζοσπάστης 27-Ιουνιου-2010, σελις 11
…..Στη περίοδο του εμφύλιου πολέμου, εκτελέστηκαν 17 πολιτικοί κρατούμενοι και έχει στηθεί μνημείο της θυσίας τους στον όρμο του Τούρλου
(Από δελτίο τύπου της Δ /ντριας της Σχολικής Κοινότητας Μεσαγρου, κ. Αναστασίας Μπεση)
http://www.aeginaportal.gr/eidiseis/ekpedefsi/7992-2012-03-25-21-42-29.html
ΝΙΚΗΤΑΣ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ
ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΤΡΑΠΑΛΗ
