(όπως εκδορείς και εκ-γδαρμένοι.)
Μήπως το μεγαλύτερο δείγμα διαφθοράς απ’ όλα είναι η ασυναισθησία όσων ροκανίζουν σήμερα τα θεμέλια όλου του ευρωπαϊκού πολιτισμού; Διαλέγουμε από τη σημερινή ειδησεογραφία δυο ρεπορτάζ που δείχνουν σε ποιο βαθμό δεν καίγεται καρφάκι στους εκλεγμένους μας εκπροσώπους όχι μόνο αν βρισκόμαστε σαν κοινωνία σε αδιέξοδο, αλλά ούτε καν πού μπορεί να μας ωθήσει η ωμότητα κι ο κυνισμός τους. Στα παλαιότερα των υποδημάτων τους έχουν γραμμένο το περίφημο λαϊκό αίσθημα. Κανονικά, αλύπητα και άτεγκτα. Καρφί δεν τους καίγεται αν γεννάνε με την κάθε τους λέξη οργή, βία, αηδία για ό, τι εκπροσωπούν. Παραθέτουμε τα δυο ρεπορτάζ σα λαμπρά δείγματα της υπέρτατης αποξένωσης των πολιτικών από το λειτούργημά τους:
«Όχι βέβαια,» ήταν η απάντηση του υπουργού οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα στην ερώτηση αν μπορεί να ζήσει ένας άνθρωπος με 500 ευρώ το μήνα. Στη συνέντευξή του στο Real FM, ο υπουργός προειδοποίησε επίσης για νέα, «πολύ επώδυνα» μέτρα αν οι πολίτες δεν πληρώσουν το χαράτσι των ακινήτων.
Στην ερώτηση αν παραμένει ανοιχτό να συνεχίσει το τέλος να εισπράττεται από τους λογαριασμούς της ΔΕΗ ο υπουργός ήταν κατηγορηματικός: «Θα συνεχίσει να εισπράττεται, διότι θίγεται εδώ το δημόσιο συμφέρον. Θεωρούμε ότι το δικαστήριο αυτό δεν είχε τη δικαιοδοσία να βγάλει μια τέτοια απόφαση. Έτσι τουλάχιστον μου λένε οι νομικοί μου. Να ξέρετε ότι τυχόν διακοπή είσπραξης του τέλους σημαίνει ότι τα έσοδα θα πάνε πίσω και αν πάνε τόσο πολύ πίσω και έχουμε πρόβλημα θα αναγκαστούμε να πάρουμε άλλα μέτρα, πολύ επώδυνα μέτρα. Άρα πρέπει πραγματικά να καταλαβαίνουμε τι ακριβώς κάνουμε…».
Για τις κινήσεις που θα κάνει το υπουργείο, μετά από την απόφαση του Πρωτοδικείου ο κ. Στουρνάρας σημείωσε: «Κοιτάζουμε όλο μας το νομικό οπλοστάσιο. Μία πρώτη ένδειξη που έχω από τους νομικούς συμβούλους είναι ότι η απόφαση αφορά μόνο τους διαδίκους, άρα η ΔΕΗ δεν πρέπει να διακόψει να εισπράττει το τέλος αυτό και βεβαίως θα κάνουμε άμεσα αναίρεση στον Άρειο Πάγο».
Τέλος, απαντώντας στο ερώτημα πολλών πολιτών για το αν θα μπορούσε ο ίδιος να ζήσει με 500 ευρώ το μήνα, ανέφερε: «Όχι βέβαια. Δεν μπορώ να ζήσω με 500 ευρώ. Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε ότι είναι δυνατό για την ανακούφιση των ασθενέστερων. Ήδη όπως σας είπα με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο ευνοούνται όσοι έχουν εισόδημα από 25.000 ευρώ και κάτω».
Ηθικό συμπέρασμα: ο κύριος υπουργός οικονομικών δε μπορεί να ζήσει με 500 ευρώ το μήνα, αλλά καλεί παραπάνω από το 1/3 του πληθυσμού να το κάνει, πληρώνοντας μάλιστα παράνομα χαράτσια για το καλό και τη σωτηρία της πατρίδας. Κι ας μην τα έχει. Γιατί αν δεν τα πληρώσει θα τον κάνει ντα -ντα. Δε μας προτείνει τίποτε άλλο. Είναι σαφέστατος: ο ίδιος δε μπορεί να ζήσει με 500 ευρώ, εμείς να κόψουμε το κεφάλι μας, να ζήσουμε όχι με 500 ευρώ αλλά κυριολεκτικά στον αέρα, χωρίς να ξέρουμε τι μας ξημερώνει καθημερινά, με μόνη προοπτική μια υπερχρέωση επ’ άπειρον.
Και πάμε στο 2ο δημοσίευμα.
«Έρχομαι ως φίλος”, δηλώνει ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, σε συνέντευξή του, η οποία δημοσιεύεται σήμερα στην εφημερίδα Muenchner Merkur, ενόψει της επίσκεψής του, την Κυριακή, στην Βαυαρία και της συνάντησής του με τον Χορστ Ζεεχόφερ, Πρωθυπουργό του κρατιδίου και πρόεδρο των Γερμανών Χριστιανοκοινωνιστών (CDU).
Ο κ. Σαμαράς προβλέπει αρχή της ανάκαμψης από το τέλος του 2013 και διαβεβαιώνει για την εφαρμογή των συμφωνηθέντων, ενώ αναδεικνύει ως σημαντικό διαρθρωτικό πρόβλημα την φοροδιαφυγή και αναφέρεται στα μέτρα που λαμβάνει η κυβέρνηση για την αντιμετώπισή της.
Σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων στο εισαγωγικό σημείωμά της η εφημερίδα κάνει λόγο για τον άνθρωπο “με την πιο δύσκολη δουλειά στον κόσμο”, ενώ στην λεζάντα της φωτογραφίας του Πρωθυπουργού επισημαίνεται ότι ο κ. Σαμαράς “με σιδερένια γροθιά κατευθύνει την ανήσυχη χώρα δια μέσου μιας ιστορικής κρίσης, απολαμβάνοντας την εμπιστοσύνη της καγκελαρίου Μέρκελ”.
Ηθικό συμπέρασμα: Είναι απλώς δικιά μου αίσθηση ή πρόκειται όχι για πρωθυπουργό αλλά για ξεκαπίστρωτο γαϊδούρι, αφού μια φορά δε μας ρώτησε και δε μας ρωτάει πώς νιώθουμε για όλ’ αυτά που ξεστομίζει στο όνομά μας;
Αυτά. Σήμερα είναι του όσιου Ποτάπιου, μεγάλη η χάρη του. Για να τον μνημονεύουν τόσα χρόνια, μάλλον (κρατάω μια επιφύλαξη), δε θα ανήκε ούτε στους εκδορείς ούτε στους διαφθορείς. Από πιο κοντά πρέπει να γνώριζε τους εκ-γδαρμένους και τους «διεφθαρμένους.»
B.Τράπαλη
