Φίλος του Aegina Light σταχυολόγησε για εμάς μερικές σκέψεις του μεγάλου μας ποιητή Τάσου Λειβαδίτη
ΤΑ ΨΕΥΔΗ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ
Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι τόσες πολλές μέρες κάνουν μια τόσο
Λίγη ζωή
ΣΤΙΧΟΙ ΑΠΟ ΜΙΑ ΧΑΜΕΝΗ ΤΡΓΩΔΙΑ
….Οι άνθρωποι συνήθως ψεύδονται ή ακόμα πιο χειρότερο ¨ πλανεύουν,
Όμως πίσω απ’ το μοιραίο στέκεται πάντα πιο βαρύ το ανείπωτο κι αλήθεια, ποιόν θα προδώσουμε την ερχόμενη ώρα και πώς αλλιώς ο Θεός είναι Θεός αν όχι με τη σιωπή!
ΜΙΚΡΑ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΑ ΛΗΣΜΟΝΙΑΣ
Μικρή πραγματεία
Κάποτε θα ήθελα να μιλήσω γι’ αυτή τη σκιά πού μας ακολουθεί μες στην ομίχλη-αλλά μου είναι απαγορευμένο να πω το τέλος μιας ιστορίας που δεν άρχισε ποτέ.
Εφαρμοσμένος μαρξισμός
Και καμιά φορά ενώ είμαι μόνος στην κάμαρα κρύβω τα λίγα χρήματά μου, για να μπαίνει πιο άφοβα απ’ το παράθυρο το φώς του φεγγαριού.
Συγκομιδή
Κι όταν με πλησίασαν με προτεταμένα όπλα, εγώ χαμογέλασα με περιφρόνηση και σηκώνοντας τα χέρια μου ψηλά άρχισα να μα- ζεύω τα μήλα της χρονιάς.
Kαλοκαίρι
«Δε μ’ άφησαν πάλι να κοιμηθώ» έλεγε κάθε πρωί ή γριά που κοιμόταν στον κήπο. Και βέβαια θα εννοούσε τ’ άστρα –ή τα παιδιά πού είχαν σκοτωθεί στον πόλεμο.
Ανταμοιβή
Ένα παιδί κοιμάται. Όλη τη μέρα έκλαψε. Αλλά τώρα χαμογε–λάει
καθώς ή Μεγάλη Άρκτος του γλείφει με τη χρυσαφιά της γλώσσα το ξεσκέπαστο πόδι του.
Παράδοξα απογεύματα
Μια γυναίκα καθόταν σ’ ένα παγκάκι στο πάρκο ολομόναχη, Κρατούσε μιαν ομπρέλα, δεν είχε που να πάει, ώσπου σηκώθηκε και με αργά, αβέβαια βήματα ανέβηκε στον ουρανό.
Άγνωστα εγκλήματα
Συχνά, όταν ήμουν παιδί, οι μεγάλοι κουβέντιαζαν χαμηλόφωνα, μόνο και μόνο για να κρυφακούσω. Έτσι μου σκότωσαν για πάντα τον επίλογο.
