Η σκεπή πάντως δεν θα πέσει στα κεφάλια των παιδιών, όσο για τον …..ουρανό, δεν το εγγυάται κανείς πια
Από τον επανέλεγχο της σκεπής του 1ου Δημοτικού της Αίγινας (της παλαιάς πτέρυγας) που έγινε σήμερα από τον πυροσβέστη Τάσο, από τον Στάθη, γονέα μαθητή, και τον τεχνικό του δήμου Δημήτρη, δεν πρόεκυψε κανένας λόγος ανησυχίας.
Το θέμα ανακινήθηκε από το Aegina Light μετά από σχετική καταγγελία γονέα μαθητή, που ανησυχούσε. Μιλήσαμε τότε με την διευθύντρια του σχολείου, με τον αντιδήμαρχο παιδείας που μας χορήγησε τις έγγραφες παρεμβάσεις του δήμου και τον σύλλογο γονέων κι όντως υπήρχε θέμα. Από το καλοκαίρι του 2011 εκκρεμούσε επιστολή του αντιπεριφερειάρχη κ. Κατσικάρη στον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων ότι υπήρχε θέμα επικινδυνότητας με τη στέγη του σχολείου, κι έπρεπε να μεριμνήσει η πολιτεία. Μιλάμε για 1,5 χρόνο πριν. Κι ενάμιση χρόνο παιδιά κι εκπαιδευτικοί στεγάζονταν κάτω από ένα αμφίβολης κατάστασης ταβάνι, χωρίς την παραμικρή φροντίδα. Σ’ ένα πρώτο έλεγχο που είχε γίνει τότε, τα κεραμίδια που εμφανώς «κάνουν κοιλιά» όταν τα έπιανες στο χέρι γίνονταν σκόνη, και το ζήτημα ήταν αν είχαν σαπίσει εξίσου και τα ξύλινα υποστυλώματα της σκεπής. Τεράστιο ζήτημα κατά τη γνώμη μας για ένα σχολείο εν λειτουργία.
Με άρθρο μας στις 13 Δεκεμβρίου, δημοσιοποιούσαμε το πρόβλημα, καταγγέλλαμε την κρατική αδιαφορία και ζητούσαμε από τον δήμο να προβεί τουλάχιστον σε έλεγχο ασφάλειας της σκεπής του σχολείου στη διάρκεια των διακοπών των Χριστουγέννων, ώστε να ξέρουμε ότι την επόμενη φορά που θα μπουν τα 200 τόσα παιδιά στο ιστορικό αυτό κτίριο, το 1ο Δημοτικό της Αίγινας, και τα ίδια, και οι γονείς τους και οι εκπαιδευτικοί, θα νιώθουν και θα είναι ασφαλείς.
Ταυτόχρονες πιέσεις από τον Παύλο, πρόεδρο του συλλόγου γονέων, τον Στάθη, γονέα μαθητή και από το Aegina Light στον αντιδήμαρχο κ. Μπέση και στις τεχνικές υπηρεσίες, και εκείνο που φάνταζε ακατόρθωτο, δηλαδή να βρεθεί μια 5μετρη σκάλα για να ανέβουν στη σκεπή, άνθρωποι πρόθυμοι να το κάνουν, παρουσία και με ευθύνη μιας ενεργούς δημοτικής αρχής, αποδείχτηκε τόσο απλό, όσο μια καλημέρα που λέμε όταν συναντήσουμε κάποιον στο δρόμο μας.
Κλείστηκε το ραντεβού για σήμερα Πέμπτη στις 12 το μεσημέρι. Ο Παύλος κάλεσε για βοήθεια τη πυροσβεστική που έφεραν σκάλα και φακούς, ο Στάθης έμπειρος ξυλουργός, ανέβηκε πρώτος πρώτος στη σκεπή, μέσα από την καταπακτή στο ταβάνι του δεύτερου ορόφου. ακολουθήσανε ο Τάσος της πυροσβεστικής και λίγο αργότερα ο Δημήτρης τεχνικός του δήμου.
Από κάτω η διευθύντρια του σχολείου, η Αγγέλα αρχιτέκτων του δήμου, ο πρόεδρος του συλλόγου γονέων και εμείς, με μια ελαφρά ανησυχία αρχικά, όπως εξ άλλου ήταν φυσιολογικό.
Δεν κράτησε πολύ η αναμονή. Πρώτος κατέβηκε ο Τάσος της πυροσβεστικής
«Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας για την ασφάλεια της σκεπής, δεν πρόκειται να πέσει,» είπε.
Το ότι χρειάζεται επισκευή, συνέχισε και πρέπει να αλλαχτούν τα κεραμίδια γιατί διαλύονται από την πολυκαιρία είναι άλλο ζήτημα. Τα ίδια και ο Στάθης που κατέβηκε σκονισμένος με το φακό στα χέρια και την φωτογραφική μηχανή στη τσέπη. Η ίδια επιβεβαίωση από τον τεχνικό του δήμου, τον Δημήτρη.
Μίνι σύσκεψη με τους πυροσβέστες, την διευθύντρια του σχολείου, τον Στάθη, τον Παύλο, την Αγγέλα, τον Δημήτρη και εμάς μόνους ακροατές, να καταγράφουμε την ιστορία.
Συμπέρασμα:
Ζήτημα ασφάλειας δεν τίθεται. Αλλαγή των κεραμιδιών πρέπει να γίνει το συντομότερο και μέσα στο Πάσχα αν είναι δυνατόν, όπως είπε ο Στάθης και συμφωνήσαν όλοι, γιατί αν αναγκαστούν να αλλάξουν τα κεραμίδια μέσα στη σχολική χρονιά, δεν υπάρχουν ελεύθερες αίθουσες διδασκαλίας να μεταφερθούν οι μαθητές και να συνεχίσουν τα μαθήματα τους.
Η Αγγέλα κρατούσε σημειώσεις, πήρε τις φωτογραφίες που τράβηξαν ο Δημήτρης και ο Στάθης και σύντομα θα ετοιμάσει την έκθεση της στην υπηρεσία της, προκειμένου να υλοποιηθούν όσα σε αυτή τη μίνι σύσκεψη προτάθηκαν.
Το πόσο γρήγορα, απλά και αποτελεσματικά, στον κοινό στόχο της ασφάλειας των παιδιών, συνεννοήθηκαν τόσοι άνθρωποι μεταξύ τους, είναι ένα καλό σεμινάριο για το δημοτικό συμβούλιο.
Τόσο απλά και φιλικά, που αν είχαμε χρόνο και δεν έπρεπε οι περισσότεροι να γυρίσουν στις δουλειές τους, θα πηγαίναμε για ουζάκι να τα πούμε μεταξύ μας, και πιθανόν να βρούμε λύσεις και για άλλα κοινά προβλήματα.
Ήταν ωραία εμπειρία. Συνεννόηση, συνεργασία, ανθρωπιά, κι ο φόβος, η ανασφάλεια, το δεν ξέρω πού πατάω και πού βρίσκομαι, πήγε μεμιάς περίπατο.
Κι αυτό το σεμινάριο θα ήταν ίσως χρήσιμο για το δημοτικό συμβούλιο.
Νικήτας Παπαϊωάννου
Βικτώρια Τράπαλη
